تجمعات اعتراضی درشهرهای مختلف میهن برای رسیدن به حداقل حقوق انسا نی توسط مردم بپا خاسته شهرهای میهن صورت میگیرد. قیام مردمد خرمشهر درمقاومت وایستادگی دربرابرنیروهای سرکوبگر نمادی از قیام سراسری مردم ایران شده است. اما نظام ولی فقیه تنها راه حل را درشلیک به مردم می بیند چرا؟ آقای حسین میرداماد طی گفتگویی با شبکه تصویری ایران آزادی این موضوع را مورد بررسی قرارداده و به سئوالات پاسخ میدهد
پرسش: اگر ممکن است شما توضیحی در مورد ابعاد اعتراضات مردم خوزستان و بخصوص خرمشهر طی چند روز اخیر بدهید.
حسین میرداماد: درگیری از تظاهرات اعتراضی مردم خرمشهر به نبود آب در این شهر آنهم در گرمای 50 درجه خوزستان از روز چهارم تیر شروع شد و قبل از آن هم در آبادان شروع شده بود. این اعتراضات در روز هشتم تیر در خرمشهر به بهم زدن نماز جمعه این شهر انجامید و در روز نهم تیر گاردهای ضد شورش شروع به حمله به مردم کردند با گاز اشک آور و سپس شلیک مستقیم که به مجروح شدن مردم انجامید. این درگیریها تا نیمه شب و بامداد روز دهم ادامه یافت و بخشهایی از خیابانهای خرمشهر به دست جوانان انقلابی و قیام آفرین افتاد.
اما در برابر این وحشیگریها نه تنها مردم کوتاه نیامدند بلکه جوانان شورشی با حملات متقابل به پاسداران و گاردهای ضد شورش به گوشمالی دادن آنان و تخریب اماکن وابسته به حکومت از جمله موزه دجالیت جنگ ضد میهنی پرداختند. خیابانها را بستند و سطلهای زباله را به آتش کشیدند و خیابانها حالت جنگی به خود گرفت.
تظاهرات مردم تا بامداد ادامه پیدا کرد. مردم و جوانان شعار می‌دادند: مرگ بر خامنه‌ای، مرگ بر روحانی. آزادی آزادی: «آب آب حق مسلم ماست»؛ «هیهات مناالذله» «نترسید نترسید ما همه با هم هستیم»
علاوه بر خرمشهر مردم آبادان هم تجمعات گسترده‌ای علیه کمبود و شوری آب برپا کردند. آن‌ها شعار می‌دادند:
«دشمن ما همین جاست دروغ می گن آمریکاست»
«اگر آب قطع بشه آبادان قیامت میشه»
«مسئولین بیشعور آب شور آب شور»
روز دهم تیر خانواده‌های بازداشت شدگان در مقابل نیروی انتظامی در خرم مشهر تجمع کردند و خواستار آزادی فرزندان و بستگان خود شدند. علاوه بر این بر اساس فراخوانی که روز نهم تیر از طرف مردم شهرهای خوزستان داده شد مردم و جوانان اهواز، آبادان، ماهشهر، کارون ، خورموسی و سر بندر در حمایت از قیام خرمشهر، دست به تظاهرات زدند. جوانان اهواز تظاهرات خود را با شعار مرگ بر دیکتاتور؛ جانم فدای کارون؛ مردم خرمشهر تشنه هستند؛ آری آری به انقلاب؛ در خیابان نادری این شهر آغاز کردند.
در خورموسی مردم با وجود حضور فشرده عوامل نیروی انتظامی با شعار جانم فدای خرمشهر؛ دست به تظاهرات زدند.
در آبادان تظاهرات مردم در منطقه سلیچ به درگیری کشیده شد. نیروی سرکوبگر انتظامی این منطقه از آبادان را محاصره کرد. عوامل گارد ضد شورش به طور فشرده روی پل ورودی شهر مستقر شده و راهها را بسته‌اند و اجازه رفت و آمد به مردم نمی‌دهند.
پرسش: الان مدتی است که رژیم به ارگانهای امنیتی اش سفارش می کند که برای موارد صنفی با مردم درگیر نشن، چی شد که خرمشهر به درگیری کشیده شد؟!
حسین میرداماد: اصلاً جداکردن صنفی از سیاسی یا به قول خود رژیمی ها امنیتی اشتباه است. از اون جایی که مردم می دونن کمترین مشکلی در این رژیم قابل حل نیست. نه آب نه هوای خوزستان نه …، در نتیجه از ابتدا خواسته شون خود به خود نه در خوزستان که در تمام ایران سیاسی یا براندازانه است. به همین دلیل بلافاصله شعارها شد مرگ بر خامنه‌ای و مرگ بر روحانی و به درگیری هم منجر شد.
طبیعی است. مردم مرگ بر خامنه‌ای و روحانی گفتند و در مقابل تهاجم نیروهای رژیم ایستادند و بعد هم حتی کار به آتش کشیدن موزه رژیم در خرمشهر و موزه جنگ ضد میهنی رژیم در اون شهر کشید
چند نکته مهم در حرکت نهم تیر و دهم تیرمردم خرمشهر وجود داره:
1. مردم درسته که تشنه‌اند و واقعاً هم مشکل جدی و لحظه‌ای مردم همین نبود آب و تشنگی است اما وقتی کار همین تظاهرات ساده برای آب هم به شعار مرگ بر خا منه‌ای و شعارهایی مبتنی بر براندازی کل نظام می کشه نشون میده که مردم به خوبی حس کردن و با تمام درک حضوری و اجتماعی خودشون متوجه شدند که تا این رژیم هست، نه از آب خبریه و نه از هوا و نه از شغل و نه از امنیت و نه از سازندگی و …
2. مردم به روشنی به این نکته رسیده‌اند که تنها زبانی که این رژیم می فهمه همینی بود که مردم خرمشهر بارژیم صحبت کردند یعنی مقابله تمام عیار! اینه که خرمشهر نماد دیگه ای از قیام سراسری مردم ایران شد.
پرسش: چرا می گویید خرمشهر نمادی از قیام سراسری مردم ایران است؟
حسین میرداماد: به دلیل اینکه از قانونمندیهای همون قیام پیروی می کنه.
و به نظرم این نکته مهمیه که در روند قیام رو به رشد مردممون شاهدش هستیم.
قیامی که از دیماه گذشته اوج تازه‌ای گرفت و گام به گام رادیکالتر میشه.
شما اگه نگاه کنید از عید امسال به این طرف رشته قیامها قطع نشده
از همین هموطنان عرب خوزستانی در هفته اول عید شروع شد بعد اونها پرچم پیشتازو دادن دست کشاورزان اصفهان بعد اونها پرچمو دادند دست مردم قهرمان کازرون که نقطه عطفی جدی در قیام محسوب میشه و مستقیماً از یک مساله ساده تقسیمات کشوری رفتند سراغ سرنگونی کل نظام . بعد نوبت رانندگان کامیون و کامیونداران شد
بعد کارگران فولاد اهواز بودند که تونستند همکاران اسیرشون رو آزاد کنند و اینهم نقطه عطف کیفی در هماوردی مردم با رژیم شد
بعد نوبت رسید به قیام تهران که با بازاریان شروع شد و سر از جوادیه و خاک سفید و امامزاده حسن در آورد باز هم با شعار مرگ بر خامنه‌ای!
تا جایی که تهران به عنوان شورشی‌ترین شهر جهان لقب گرفت و بعد تهرانی‌ها پرچم قیامو دادند دست خرمشهریها که این بار اینها پیشتاز شدند و البته یک پله هم قیامو بالاتر بردند و به مقابله کامل با نیروهای سرکوبگر رژیم پرداختند و نشون دادند که راه حل مشکل آب هم با رفتن رژیم پیوند خورده! و همونطور که گفتم مردم نشون دادند که راه حل نهایی همه مشکلاتو پیدا کردند: مشکل آب و برق و ریزگرد و بیکاری و بحران ارز و نبود امنیت شغلی و اجتماعی و … همه با رفتن رژیمه که حل میشه اونهم با قاطعیت مردم در برخورد با رژیمی که جز سرکوب جواب دیگه‌ای برای مردم نداره. به همین دلیل هم هست که رحمانی فضلی وزیر کشور رژیم در کنفرانس مطبوعاتی که نهم تیر گذاشت از گستردگی تظاهرات و وحشتزدگی رژیم از اون و اینکه تمام وقتش صرف خواباندن تظاهراتها و پایین کشیدن فتیله اونهاست صحبت کرد.
البته مدعیه که اگر این کار رو نکنه به سرمایه گذاری می پردازه که منظورش اقدامات چپاولگرانه بیشتره و حالا تظاهرات مردم جلو چپاول بیشتر رژیم رو گرفته.
پرسش: شما پیوسته از این صحبت می‌کنید که این اعتراضات اجتماعی راه به قیام سراسری می‌برد و از علائم دوران سرنگونی است. دلیلتان چیست؟
حسین میرداماد:
۱-از قیام دی ماه به‌این سو، نوک کوه آتش تغییر و سرنگونی در ایران پیدا شد. در ۱۴۲ شهر کشور میلیونها تن به خیابانها ریختند و شعار مرگ بر خامنه‌ای و حکومت آخوندی نمیخوایم نمیخوایم سر دادند شعاری آزادی آزادی دادند و در یک کلام خواستار سرنگونی این رژیم شدند. این به عنوان مهمترین پیام قیام دیماه بود که در سراسر جهان هم طنین انداز شد. شعار «اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» بیانگر این بود که در پرتو آفتاب مقاومت، شعبده «راه حل» ازدرون فاشیسم دینی، سوخته و باطل شده، مردم و جوانان شورشگر، پایان کارِ هر دو جناح رژیم را اعلام کرده‌اند. همان جوانانی که بی‌باک و بیم، راه نبرد و تهاجم حداکثر، و راه مقاومت به هر قیمت را در پیش گرفته‌اند.
۲- علامت سرنگونی خواهی مردم ایران استمرار قیامها و اینکه هر حرکت اعتراضی به سرعت قابلیت تبدیل به شورش و خیزش و قیام داره در اهواز در ۱۰ روز تظاهرات پی درپی و درگیریهای هفته اول فروردین در اصفهان در تظاهرات و درگیرهای کشاورزان در هفته دوم و سوم فروردین و پشت کردن نماز گزاران به امام جمعه خامنه‌ای با شعار پشت به دشمن رو به میهن. در کردستان ۲۵ روز اعتصاب شهرهای مختلف بخصوص بانه ، درکازرون درگیرهای سنگین چند روزه در پایان اردیبهشت در خرداد اعتصاب 12 روزه کامیونداران در ۲۸۵ شهر و ۳۱ استان و بالاخره قیام بزرگ تهران در آخر خرداد و ابتدای تیر و اعتصاب بازارها و درگیرهای گسترده چند روزه و این چند روز هم که در خرمشهر و آبادان و اهواز و سایر جاها. همه اینها حکایت از این داره که قیام استمرار داره و روز به روز هم رادیکالتر میشه.
۳- ازنشانه های سرنگونی رژیم اینه که به آخر خط راه حلهای درون رژیم رسیده تنش‌ها و تضادهای اقتصادی و اجتماعی به‌ویژه گرانی، بیکاری و فقر و نابرابری، به‌نقطه‌یی رسیده که بازگشت‌ناپذیر شده است. موقعیت انفجاری را همه احساس می‌کنند. وانگهی آخوندها نه راه‌حلی دارند، نه می‌خواهند و نه می‌توانند مشکلی را حل کنند.
۴-ازنشانه دیگر دوران سرنگونی هم اینه که در سطح بین‌المللی، آخوندها مهمترین پشتوانه سیاست مماشات را که در آمریکا بود، از دست داده‌اند. سپر بین‌المللی حافظ رژیم فرو ریخته، برجام‌شان را عملاً از دست داده‌اند، بهمن تحریم‌ها، پیاپی بر سرشان فرود می‌آید و توان جنگ‌افروزی و ماجراجویی منطقه‌یی آن‌ها فروکش می‌کند. تحریم تسلیحاتی و نفتی که مقاومت ایران از ۴ دهه پیش خواهان آن بوده، اکنون تا اندازه‌یی به‌جریان افتاده است. روزگار برچسب زدن و بمباران و سرکوب اپوزیسیون به درخواست این رژیم و برای این رژیم، دیگر به‌سر آمده است.
۵- مهمترین نشانه دوران سرنگونی اینست که آنچه آخوندها از آن می‌ترسیدند، به‌دست آمده و آن پیوند میان خشم محرومان و ستم‌زدگان با مقاومت سازمان‌یافته است. یک نسل پر اشتیاق و تشنه آزادی بپا خاسته. قیام‌آفرینان و کانون‌های شورشی راه تازه‌یی گشوده‌اند.
همچنین آلترناتیو شورای ملی مقاومت در همین کهکشان اخیر هم بیشترین شناسایی رو از طرف شخصیتهای آمریکایی و اروپایی و عربی داشت.
پرسش: شما در صحبتهاتون از اوجگیری قیام صحبت می‌کنید در حالیکه می‌بینیم هر جا که قیام میشه رژیم سرکوب میکنه. در این مورد چی میگید؟
حسین میرداماد: اوجگیری قیام یعنی اینکه سرکوب نتونسته قیام رو بخوابونه برعکس باعث گسترشش شده
نمونه‌های قیام کازرون که به گسترش چند روزه قیام و گوشمالی دادن بیش از ۲۵۰ مزدور نیروی انتظامی و به آتش کشیدن مراکز رژیم منجر شد. در خرمشهر هم سرکوب و گارد ضد شورش به شعله ورشدن قیام در شهرهای مختلف خوزستان و همبستگی ملی در سراسر شهرهای ایران کشیده شد.
با اینکه رژیم واقعاً تهران رو بسته بود و انبوه نیروهای سرکوبگر در نقاط مختلف چیده از قبل و از مدتی هم هست که از تابستان داغ ابراز وحشت می‌کنند به لحاظ امنیتی هم براشون بسیار حساسه اما به دلیل زمینه‌های اقتصادی اجتماعی و نارضایتی که دیگه مردم تحمل چنین حکومتی رو ندارند هر لحظه وضعیت انفجاریه. ببینید تمامی اقشار جامعه بپا خاسته‌اند کارگر و کشاورز و معلم و کسبه مرزی و غیره به جای خود اقشار نیمه مرفه یا مرفه رو هم این رژیم فقیر کرده. اما اونچه که تضمین تداوم این قیام‌هاست کانون‌های شورشی هستند. که با حضور فعال خودشون در تظاهراتها و اعتراضات مردمی به سرعت خواسته به حق مردم ایران که سرنگونی رژیم هست رو فعال می‌کنند. اخیراً یکی از مهره‌های امنیتی رژیم به نام رائفی پور گفت که دو نفر در هر شهر میتونن فضای انقلاب رو در دست بگیرند.
پرسش: بحران آب در خوزستان از کی شروع شد؟ آیا این یک بحران جدید هست یا از قبل بوده؟
حسین میرداماد: اجازه بدین ابتدا بگم که بحران آب در خوزستان که جلگه‌ای حاصلخیز هست بخصوص بعد از جنگ ضد میهنی کلید خورد و بارها به درگیریهای خونین بین مردم و حاکمیت خونخوار آخوندی کشیده شده است.
روز ششم تیر حقیقی پور مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب خوزستان در یک نشست خبری گفت: «در مقایسه با این بحران با بحران‌های سال 76 و دیگر که چندین نفر کشته شدند، مردم متانت بیشتری نشان دادند». البته این حرفش مال روزهای اول اعتراضات بود و روز نهم تیر مردم نشان دادند که واقعاً کارد به استخوان رسیده و پاسخ رژیم رو دادن.
. ببینید این رژیم بعد از جنگ ضد میهنی که همیشه برآوردها از هزار میلیارد دلار خسارت به مردم ایران بود ولی اخیراً به قول نشریه اکونومیست ۳ هزار میلیارد دلار خسارت مردم ایران داشته که فقط خمینی خواستار اون بود. بعد هم پاسداران غارتگر به خوزستان ریختند و آب خوزستان رو با پروژه‌های مختلف غارت کردند. ببینید خود مدیر عامل آب و فاضلاب رژیم میگه در سال ۷۶ بحران آب باعث کشتار مردم شده و صداش رو هم در نیاوردن. یعنی ۲۱ سال. خوب چکار کردند. یک دستگاه آب شیرین کن در خرمشهر راه انداختن که چند بار افتتاحش کردن بعد هم معلوم شد آبش رو به بصره و کویت می‌فروشند. چون سود بیشتری برای غارتگران حاکمیت آخوندی داره. در این بحران مردم علاوه بر کمبود آب شیرین، شوری آب و حتی مخلوط بودن فاضلاب و آب هم مردم اعتراض دارن.
پرسش: مدیر عامل آب و فاضلاب خوزستان گفت که «اداره بهداشت حتی یک مورد گزارش نداده آبی که در شبکه شهر تزریق شده، مشکل بهداشتی داشته باشد». در این مورد چی میگید؟
حسین میرداماد: روزدهم تیر 97 خبرگزاری حکومتی مهر خبر داد که: «اهواز – جدیدترین قربانیان آب در خوزستان این بار از رامهرمز هستند که مصرف آب آلوده، ۱۸۰ نفر را روانه مراکز درمانی کرده است.» اون چیزی که خشم مردم رو تشدید میکنه همین دروغهاییست که میگن. از جمله در مورد مخلوط بودن فاضلاب با آب مردم آبادان بطریهای مخلوط شده آب و فاضلاب رو دست گرفته بودن و به همین آخوندها و کارگزاران رژیم نشون می‌دادن. یا دروغ دیگه اینکه تکذیب می‌کنند که آب رو به بصره و کویت نمی‌فرستیم در حالی که یک تلویزیون وابسته به رژیم گزارشی از تشکر نفراتی در بصره منتشر کرد که آدم‌هایی می‌آمدند از خامنه‌ای بخاطر انتقال آب شیرین و آب به بصره تشکر می‌کردند. و بارها هم این کلیپ در شبکه‌های اجتماعی و در همین ماهواره سیمای آزادی پخش شده. علاوه بر این سندی که قرارداد انتقال آب به کویت هست رو هم که در دوران آخوند خاتمی امضا شده منتشر شده یک خبر هم از سایت حکومتی فرارو دیدم مربوط به کنفرانس مطبوعاتی متکی وزیر خارجه رژیم با همتای کویتی خودش در ۲۶ دی سال ۸۶ که میگه: «مهمترین بخش این همکاری اقتصادی بین ایران وکویت را پروژه انتقال آب به کویت عنوان کرد». اینها چشم در چشم مردم دروغ میگن همین روزهای اخیر مردم لوله‌های انتقال آب به بصره رو در خوزستان تخریب کردن یا کشف و افشا کردند.
آیا مردم ایران از تحریم سپاه ضرر می‌کنند؟
