شکم گرسنه زمین پدری سرش نمیشود!
سیستان در زیر سایه خشکسالی و محرومیت مضاعف برای حیات همچنان میجنگد.
در سیستان زمین خشک است، آسمان خشک است. مانند دهان ِکودکان، زنان و مردان سیستانی و بلوچ.
تیغِ تیزِ خشکسالی، گلوی مردم را میفشارد. هامون (Hamon) انگار سالهای سال است که رد ِآب و تازگی به خود ندیده است».
این توصیف ِحال و روزِ روستای خراشادی (khorashadi) در بخش تیمورآباد شهرستان هامون است.
این روستا مرکز دهستان تیمورآباد در ۱۵کیلومتری جنوب غربی شهر هامون واقع شده است. آب و هوای آن خشک و در منطقهای دشتی قرار دارد.
سیستان و مهاجرت مردم
این ایام، مهاجرت از روستاهای شمال سیستان افزایش یافته است. شهبخش گرگیج (Shahbakhsh_Gorgij)، نماینده این استان در شورای عالی استانها، میگوید که ۴۰ تا ۵۰ درصد روستاها در حال تخلیه هستند.
در تعریف علمی خشکسالی به دورههای پیوسته کم بارش اطلاق میشود. وقتی که رطوبت کافی به خاک نرسد. رطوبت به تدریج تبخیر و زمین با خشکسالی مواجه خواهد شد.
خشکسالی و بیکاری و بیآیندگی مردم در سالهای اخیر تقریبا ۲۵درصد جمعیت سیستان را وادار به کوچ در حاشیه شهرها کرده.
یکی از اهالی هامون در مقابل این پرسش که چرا زمین پدری را ترک کرده با اندوه میگوید: «شکم گرسنه زمین پدری سرش نمیشود»!
چرا روستائیان هامون مجبور به مهاجرت شدهاند و مقصد آنها کجاست؟
علت مهاجرت مشخص است؛ خشکیدن هامون و از بین رفتن تنها امکان امرار معاش روستاییان شمال سیستان که در همهی سالهای گذشته، کمترین سهم از اشتغال صنعتی و استقرار واحدهای تولیدی را داشتند. آنها حالا شغلی ندارند تا بمانند.

درباره غارت معادن سیستان بیشتر بخوانید
سیاست غارت برای سرکوب در سیستان
حاکمیت اما هیچ تدبیری برای مردم در این منطقه نیاندیشیده و کاری انجام نداده است. گویا که این سرزمین که روزگارانی به انبار غله پرشیا معروف بود. روزگارانی این دشت گسترده جنگلی سرسبز بود. اکنون در سایه بیکفایتی بیلیاقتی حکومت خامنهای این منطقه وسیع به کویری لم یزرع و برهوت و خالی از سکنه تبدیل شده است.
آنهایی که امکانش را دارند به شهرهای بزرگتر از جمله مشهد و تهران کوچ میکنند. اما آنها که نمیتوانند به خارج استان بروند در حاشیه زاهدان و چابهار، دو کانون بزرگ حاشیهنشینی ساکن میشوند.
زندگی و حیات مردم منطقه زیر سایه شوم فقر و تشنگی، ستم و استثمار عریان، ستم جنسیتی و ملی که حاکمیت در حق آنان روا داشته در جریان است. سیاستهای تبعیض آلود حاکمیت خامنهای عطش مردم برای تغییر را دوچندان کرده است.
این در حالی است که استان سیستان و بلوچستان از منابع زیر زمینی بسیار غنی است. دارای معادن طلا، کروم، منگنز و مس فراوان است. این معادن اغلب در تیول خدمتگزاران خامنهای قرار دارند. سرمایه و سود حاصله نیز تاراج و خرج سرکوب مردم شده و میشود.







