این چندمین پرونده سازی علیه سهیل عربی است!
خبرهای رسیده از زندان گوهردشت حاکی است که زندانی سیاسی سهیل عربی روز دوشنبه ۳ خرداد بابت پرونده جدیدی تفهیم اتهام شد. وی از طریق ویدئو کنفرانس توسط شعبه ۳ دادسرای اوین بابت پرونده جدیدی که برای او گشوده شد، تفهیم اتهام شد. او در تاریخ ۳ دی۹۹ از طریق شعبه ۸ بازپرسی شهرری بابت پرونده دیگری تفهیم اتهام و در نهایت تبرئه شده بود.
جالب اینجاست که در پرونده سازی جدید علیه این زندانی سیاسی اعتصاب غذا هم جزء جرائم او عنوان شده است. اتهامات دیگر او «فعالیت تبلیغی علیه نظام و تشویش اذهان عمومی» اعلام شدهاست.
گفته می شود که مصادیق این اتهامات، تهیه چند گزارش از وضعیت وخیم زندان تهران بزرگ است. و انتقاد به عملکرد عوامل زندان و به ویژه دادیار ناظر بر زندان، اقدام به اعتصاب غذا در اعتراض به محرومیت زندانیان سیاسی از حق درمان و صدور چند بیانیه با هدف حمایت از اعتراضات ۹۸ معرفی شده است. گفته میشود که سهیل عربی دردفاعیات خود این اتهامات را کرد و خواهان بررسی موارد انتسابی در فضای مجازی شد.
تشکیل پرونده جدید برای سهیل عربی در حالی است که وی مطابق قوانین موجود و با اعمال قوانین موضوعه باید آزاد میشد.

درباره سهیل عربی بیشتر بخوانید
حکومتها خشونت را به جامعه تحمیل میکنند
زندانی سیاسی سهیل عربی در تاریخ ۲۵ دی ۹۹ در یادداشتی از زندان نوشته بود: کروپاتکین نخستین کسی بود که گفت: «زندانها دانشگاه جرم و جنایتند. زیرا خلافکار کوچک و مبتدی در کنار خلافکارهای حرفهای کار آزموده و حرفهای میشود». و لرد وادینگتون وزیر مارگارت تاچر نیز میگوید: «زندان روش پر هزینهای است که آدمهای ناجور را بدتر میکند». (از کتاب آنارشیسم کالین وارد. فصل پنجم جلوگیری از نابهنجاری و آزادسازی کار).
اما زندان برای جمهوری اسلامی کارکردی علاوه بر کسب درآمد از طریق معتاد و خلافکار کردن قربانیان، بیعدالتی و بیگاری کشیدن از آنها دارد. سرکوب منتقد دگراندیش و عدالتخواهان است
اتاق بازجویی. شماره ۲۰۸ بازجویی با نام مستعار یاسر: نظرت در مورد مبارزه مسلحانه چیست؟
۹۹۱۱۶: من هم مثل هر انسان سالم و عاقلی از خشونت و سلاح در دست گرفتن بیزارم. اما مبارزه مسلحانه را حکومتها به مردمشان تحمیل میکنند. پاسخ راهپیمایی سکوت و مسالمتآمیز را با گلوله میدهید. روزنامه نگار و منتقد را مجرم امنیتی میخوانید و بدترین شکنجهها و حتی آزار دادن خانواده فعالان مدافع حقوق بشر…
پس خیلی تعجب نکنید اگر مردم از کنش مسالمتآمیز خسته شوند و در جستجوی راه دیگر باشند… تاریخ به ما میگوید که هیچ سرکوبگری نتوانسته میل بشر به آزادی عدالت و برابری را از بین ببرد…







