چرا در حکومت خامنهای روز به روز صنایع مختلف در حال سقوط هستند؟
برای پاسخ به این سوال میتوان بررسیهایی که در رسانههای حکومتی صورت گرفته است را مد نظر قرار داد. لبنیات هم همچون سایر مواد درحال سقوط است. این باعث شده است که «طبق آمار هزینه درآمد خانوار در سال ۱۴۰۱، سهم مصرف شیر خانوار شهری از کل هزینههای خوراکی۲.۵درصد و از کل هزینههای خانوار حدود ۷دهم درصد بوده است». چالشهایی که موجب سقوط این صنعت در حاکمیت خامنهای شده است چیست؟
علت کاهش سرانه مصرف لبنیات در داخل کشور
سیر نزولی مصرف لبنیات در سایه حاکمیت آخوندی از چه زمانی آغاز شد؟ در این رابطه روزنامه حکومتی اعتماد مینویسد: «روند نزولی مصرف لبنیات در ایران از زمان هدفمندی یارانهها در اواخر دهه ۸۰آغاز شده و با توقف سایر سیاستهای حمایتی دولت و کاهش درآمد حقیقی خانوار، مصرف مواد خوراکی از جمله لبنیات به شکل چشمگیری کاهش یافته است».
مشکل چیست که باعث کاهش سرانه مصرف در ایران شده است؟
یک دلیل وجود دارد. افت شدید قدرت خرید مردم به دلیل فقر. مردم ایران هم اکنون سیاهترین دوران اقتصادی را سپری میکنند. این دوران محصول حکومتی است که پشت به مردم، سیاستهای دیگری را در پیش دارد. نباید انتظار داشت که خامنهای بجای ساخت موشک و صنایع نظامی و هزینههای صدور بحران به فکر بالا بردن سرانه مصرف لبنیات مردم باشد. در شرایط فعلی تمام تلاشها در راستای تحکیم پایههای لرزان حکومت بکار گرفته میشود.
اما روزنامه حکومتی اعتماد به شکل کلی مینویسد: «توسعه صنایع لبنی و رشد تولید، در گرو افزایش سرانه مصرف است؛ توسعه صنعت لبنیات و افزایش تولید نیازمند توزیع عادلانه ثروت، افزایش قدرت خرید خانوار و … برای افزایش سرانه مصرف لبنیات است».
رتبه ایران بر اساس گزارش فائو
بنا به نوشته اعتماد: «در حال حاضر براساس گزارش فائو، رتبه ایران ۱۲۵از میان ۱۷۷کشور در مصرف سرانه شیر در دنیاست و میانگین مصرف شیر در کشور ۸۰کیلوگرم در سال است. این درحالی است که سرانه مصرف شیر در دنیا برای هر نفر ۱۵۰تا ۱۶۰کیلوگرم است. صنعت لبنیات در ایران یکی از صنایعی است که تا رسیدن به استانداردهای جهانی راه زیادی در پیش دارد».
چرا ایران نسبت به کشورهای دیگر عقب مانده است؟
رسانه حکومتی اعتماد در رابطه با علل سقوط لبنیات در کشور و عقب ماندگی ایران مینویسد: «تنوع محصولات لبنی در ایران پایینتر از تنوع آنها در کشورهای توسعه یافته است. مشکل در کجاست؟. برخی از چالشهای صنعت لبنیات کشور ناشی از نواقص زنجیره ارزش این صنعت و مشکلات ساختاری درون صنعت است.
سایر مشکلات ناشی از سیاستگذاریهای سطح بخشی و کلان کشور در حوزه نرخ ارز و قیمتگذاری دستوری است که بر کلیه صنایع کشور ازجمله صنعت لبنیات اثر گذار هستند. همراستا با چالشهای موجود در صنعت لبنیات، بروز عوامل پیشبینی نشده نظیر نوسانات نرخ ارز موجب کاهش توان رقابتی این صنعت و آسیبپذیری آن شده است».
در همین زمینه
کم شدن مصرف لبنیات؛ کوتاه قدی در انتظار کودکان
دستهای پنهان باندهای مافیایی
یکی از دلایلی که رسانه حکومتی اعتماد آن را مطرح میکند موضوع واردات نهادههای دامی است. واردات را چه کسی کنترل میکند؟. طبیعی است که همچون سایر واردات کنترل آنها توسط باندهای مافیایی است. در رابطه با نهادههای دامی رسانه اعتماد مینویسد: «انحصار در واردات نهادهها، و مسائل مربوط به ارز برای واردات نهاده ازجمله مشکلاتی است که موجب شده تا کمبودهای مقطعی در تامین نهادههای وارداتی ایجاد و به تبع آن منجر به ایجاد وقفه در تولید شود».
مشکلات دیگر، وابستگی به واردات است. صنایع فرآوری لبنیات در تامین برخی از مواد اولیه نظیر باکتریها و آنزیمها و مایهها وابسته به واردات هستند. عامل دیگر در بخش ماشین آلات بسته بندی با ظرفیت بالا میباشد. در این رابطه اعتماد مینویسد: «در بخش ماشینآلات بستهبندی با ظرفیت بالا، وابستگی به ماشینآلات وارداتی وجود دارد».
اگر مشکلات این است، پس تولید بنیان خامنهای چه شد؟
رسانه حکومتی اعتماد در ادامه علاوه بر مشکل نهادههای دامی و نبود صنایع فرآوری و مشکل نبودن ماشین آلات بسته بندی یک مشکل دیگر را هم مطرح میکند و در این رابطه مینویسد: «حوزه دیگر نیز بخش ماشینآلاتی است که در حوزه استریل فعالیت میکنند و در این زمینه هم دانش فنی و توان تولید داخل پاسخگوی نیازهای صنعت نیست».
سایرمشکلات عبارت هستند، از گرانی حملونقل و سیستم توزیع صنعت لبنی که به نوشته اعتماد: «نتیجه آن کارآیی پایین شبکه توزیع در نتیجه عدم استفاده از ساختارهای مدرن است». سوالی که اینجا بیپاسخ ماند این است که پس شعارهای خامنهای چه شد؟
با بررسی چالشهای سقوط لبنیات در ایران، شعارهای فریبکارانه دانش بنیان و تولید بنیان، داغ سیاه دیگری بر پیشانی خامنهای است که همچنان با شعار و دورغ درمانی و وعده درمانی با سیاست از این ستون تا آن ستون، دنبال حاصل شدن گشایشی است. اما نباید فراموش کند که روی ستون بعدی طنابهای دار حاکمیت را مردم آویزان کردهاند.







