رئیسی و فروش منابع ایران به روسیه
در خبرها آمده که ابراهیم رئیسی قراراست که در اوایل سال جدید میلادی به روسیه سفر کند. البته در شرایطی که او از ترس دستگیری و محاکمه شدن به جرم جنایت علیه بشریت بخاطر نقشش در قتل عام ۳۰۰۰۰ زندانی سیاسی مجاهدین خلق درسال ۶۷ و همچنین کشتار ۱۵۰۰ تن از جوانان ایران در جریان قیام ۹۸ در شهرهای مختلف، قادر به مسافرت به هیچ‌یک از کشورهای غربی نیست، سفر به کشورهایی که چنین تهدیدی برای او وجود ندارد یک جنبه تبلیغاتی هم دارد که بعنوان رئیس جمهور از او استقبال کنند.
اما در خبرها آمده است که قراراست در این سفر رئیسی یک قرارداد ۲۰ ساله استراتژیک مانند قرارداد خائنانه ای که روحانی با چین امضا کرد و در آن میزان زیادی امتیاز به چین داد با ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه امضا کرده و امتیازهای بزرگی هم به روسیه واگذار کند.
درباره؛ قرارداد با چین بیشتر بخوانید
رئیسی و قراردادهای ننگین با چین و روسیه
البته نمی‌توان به چین و روسیه ایراد گرفت که چرا چنین قراردادهایی را با این حکومت می‌بندند. چون هر کشوری به دنبال منافع خود است و تلاش هر کشور در هر مذاکره با کشورهای دیگر بدست آوردن ماکزیمم امتیازات در مقابل دادن حداقل امتیاز است. کما اینکه کشورهای غربی هم همین سیاست را دنبال میکنند.
اما این تنها حکومت وطن فروش ولایت فقیه و دولت رئیسی است که برای باقی ماندن در قدرت حتی حاضر است نیمی از ایران را هم بدهد چون بنا به گفته خمینی و خامنه ای حفظ نظام اوجب واجبات است. کما اینکه آخوند جنایتکاری بنام مهدی طائب به صراحت گفت که برای ما دخالت در سوریه حتی مهمتر از این است که خوزستان را از دست بدهیم.
روابط ایران و روسیه
با نگاهی کوتاه به روابط ایران و روسیه به روشنی میتوان دید که هرگونه قراردادی با این کشور مطمئنا تماما به نفع روسیه و به ضرر ایران خواهد بود. اگر به همین قرارداد ساخت نیروگاه اتمی بوشهر که در راستای دستیابی به بمب اتم توسط رفسنجانی با روسیه امضا شد نگاه کنیم، بنا به گزارش برخی منابع این قرارداد شرکت سازنده این نیروگاه را از ورشکستگی نجات داد. چنین نیروگاهی در کشورهای دیگر معمولا در عرض ۲-۳ سال و با هزینه حدود۲–۱ میلیارد ساخته شده‌اند ولی ساخت آن برای ایران نزدیک به ۱۵ سال طول کشید و هزینه آن هم بالغ بر ۱۱ میلیارد دلار شد.
واضح است که روسیه همیشه به دنبال استفاده از ضعف رژیم در جهت پیشبرد منافع خود بوده است و برای آنها مرجح است که ایران کشوری عقب مانده و وابسته باقی بماند تا اینکه بصورت مستقل بتواند مصالح خود را دنبال کند.
به همین خاطر هم با وجودیکه این کشور در عراق ۱۰ میلیارد دلار و در عربستان سعودی ۲.۵ میلیارد دلار در صنایع نفت و گاز سرمایه گذاری کرده ولی هیچگونه تمایلی به سرمایه‌گذاری در این زمینه در ایران نشان نداده است. چون ایران را رقیبی برای صادرات گاز خود به اروپا می‌بیند.
اخیرا هم خبرهای یک قرارداد ننگین دیگر در دولت رئیسی با روسیه در رابطه با یکی از بزرگترین ذخایر گاز جهان که در دریای خزر و در نزدیکی شهرچالوس قرار دارد در رسانه ها منتشر شد. بر اساس این قرارداد سهم روسیه ۵۰٪ ، چین ۲۵٪ و ایران هم فقط ۲۵٪ از ذخایری که متعلق به مردم ایران است سهم خواهد برد.
حال با وجود انزوای حکومت ایران و دولت رئیسی در منطقه و جهان و همچنین خطر بالقوه‌ای که خامنه ای در داخل ایران برای بقای خود می‌بینند بقول مثل معروف که آدم غریق به هر خس و خاشاکی چنگ می‌زند تا خود را نگهدارد خامنه ای هم با چنین قراردادهایی و بخشیدن سرمایه‌های ایران میخواهد حمایت روسیه و چین را در پشت خود داشته باشد تا بتواند به حیات ننگین خود ادامه دهد.
ولی به تجربه تاریخ وقتی مردم یک کشور به پا خیزند هیچ عامل بیرونی نمی‌تواند مانع تحقق خواست آنها شود. این را مردم ایران در انقلاب ضدسلطنتی تجربه کردند که با وجودیکه امریکا و اروپا تماما حامی شاه بودند ولی نتوانستند جلوی قیام مردم و سرنگونی شاه را بگیرند. این امر مطمئنا در مورد حمایتهای روسیه و چین از ولی‌فقیه هم صادق خواهد بود و دیر نخواهد بود که شاهد قیام بزرگ مردم ایران که خواهان آزادی و دموکراسی و سرنگونی حکومت ولایت فقیه هستند باشیم.
