نتایج سفر روحانی به نیویورک چه بود؟: گفتگو با امیربلورچی

امیر بلورچی: قبل از ورود روحانی به نیویورک برای آماده سازی فضا و رسانه‌ای به نظر می‌آمد رژیم بر روی دو محور حرکت می‌کرد. یکی در داخل سران سپاه و سایر مقامات رژيم با تهدید و ارعاب در منطقه و جنگ‌افروزی سعی در تهدید کشورهای منطقه و همچنین با دولتهای اروپایی بزنند، از طرفی جواد ظریف که چند روز زودتر از روحانی به نیویورک آمده بود با تشکیل یک سری مصاحبه‌های مطبوعاتی و شرکت در بعضی محافل سعی می‌کرد با بعضی حرفهای که میز‌ند این شکاف را بین کشورهای اروپا و امریکا ایجاد بکند، صحبت از این می‌کرد توافق می‌شود کرد و می‌توانیم چیزهای را به توافق اضافه بکنیم و از طرفی حملات خودش را به دولت امریکا و وزیزخارجه امریکا افزایش می‌داد تا اینطوری بتواند تیتری و مطلبی برای رسانه‌های مماشاتگر و محافل مماشاتگر بوجود بیاورد که با پرداختن به آن سری مسائلی که گاها مضحک به لحاظ دیپلماتیک بتوانند فشار تبلیغاتی و فشار رسانه‌ای بر روی دولت امریکا افزایش بدهند . در همان روزهای که ظریف در مصاحبه با تلویزیونهای امریکایی شرکت می‌کرد، یکی از جوابها را آقای پمپئو وزیرخارجه امریکا داد که گفت: اصلا من تعجب می‌کنم کسی به حرفهای جواد ظریف گوش می‌دهد، چون هیچ شخص مطلعی اصلا قابل به جواب دادن به این اظهارات نمی‌بیند چون او یک دروغگو حرفه‌ای است  اصلا وزیرخارجه واقعی ایران نیست و مدتی پیش استعفا داده است. همچنین در همان روز بود که کارشناسان امنیتی ملی سی ان ان، او هم حرف آقای پمپئو را تکرار کرد و با آوردن یک سری شواهد و مدارک اظهار کرد جواد ظریف یک دروغگو حرفه‌ای است. روز بعد از آن در طول هفته وقتی که تهاجم رسانه‌ای رژيم انجام می‌گرفت مقامات امریکا با محدود کردن پیشاپیش هر چه بیشتر رفت و آمد مقامات رژيم در نیویورک کار تحقیرآمیزی در باره مقامات رژيم کرده بودند. با آوردن تحریمات جدید بر علیه کمپانی‌های چینی که با سپاه برای خرید نفت همکاری می‌کنند، بار دیگر عملا نشان دادند سیاست امریکا در حال حاضر سیاست هر چه بیشتر افزایش استراتژی فشار حداکثر است.

امیر بلورچی:  من کاملا با این توصیفات هموطنان موافقم واقعا افتضاح حتی شاید صفت نارسایی باشد، برای آن چیزی که در نیویورک اتفاق افتاد، به گفته برخی رسانه‌ها که به همه آنان نمی‌شود اشاره کرد، ولی مهم این است در دنیای روابط عمومی بین‌المللی مواضع و تحرکات کشورها و دولتها در چارچوب تعادل قوای داخلی و خارجی آن حکومت دارد ارزیابی می‌شوند. چیزی که بسیار چشمگیر بود در صحبت ناظران سیاسی و همچنین در رسانه‌ها و مقالاتی که به چاپ رسیده بود، این بود که همگی بر این نظر بودند که تمام تحرکات رژيم چه در سطح منطقه‌ای خلیج‌فارس و چه روزهای که مجمع عمومی جریان داشت، باید در چارچوب ضعف مفرط این رژ‌يم چه بلحاظ شکنندگی رژيم بخاطر فلج اقتصادی و بخاطر وضعیت انفجاری جامعه ناشی از ۴۰ سال حکومت چپاول و سرکوب و همچنین اعتلاء مقاومت بر علیه رژیم و جنبش تغییر رژيم با محوریت سازمان مجاهدین و با گسترش کانونهای شورشی بخصوص بعد از قیام دی‌ماه و همچنین تحریمات بین‌المللی و انزوای منطقه‌ای رژيم را به وضعی کشانده که به ناچار دست به این تحرکات فشار را از روی خودش بردارد. بیشترین چیزی که بیان کننده این واقعیت است تظاهرات هموطنان عزیز در روزهای که روحانی در نیویورک بود بخصوص در روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه که این حقیقت را بیشتر از هر بار دیگر به دنیا یادآور شد، که سرنگونی این رژيم تنها راه حل و شیوه‌ای که می‌تواند باعث خلاصی مردم ایران و همچنین مردم منطقه و دنیا از مغضلی و از وجود موجودی قبیح بنام رژیم ایران باشد. اگر این سرنکونی تنها راه حل است، سرنگونی تنها و تنها بدست مردم ایران با هدایت مقاومت سازمانیافته که در محوریت آن سازمان مجاهدین قرار دارد انجام بشود، این را نه تنها در شعارهای متنوع و مختلف هموطنان عزیز و همچنین شور و نشاطی که در آوردن پیام مردم ایران به دنیا در روزی که روحانی صحبت می‌کرد می‌شد دید. همینچنین در حرفهای آقای سناتور لیبرمن که حتی الان سناتور نیستند ولی از افراد شناخته شده در سیاست خارجی امریکا هستند می‌شد دید که در روز سه‌شنبه در جلوی تظاهرات کنندگان گفتند من امروز می‌خواهم به شما بگویم نیروی هست که رژ‌یم ایران از آن بیشتر از حمله خارجی وحشت دارد.

این نیرو مردم ایران و مقاومت  ایران و سازمان مجاهدین خلق است، حمله نظامی علیه رژیم به رژیم و سپاه پاسداران و نیروی تروریستی قدس صدمه می‌زند، اما باعث سرنگونی رژیم نمی‌شود، چرا که سرنگونی تنها و تنها بدست مردم ایران و مقاومت ایران صورت خواهد گرفت. بنابراین نشان می‌دهد که همیشه در هر صحنه‌ای که رژيم حضور داشته، مقاومت ایران و هواداران مقاومت در امریکا و اروپا حضور داشتند. امسال هم در نیویورک این حضور به سطح بیشتری و یک اعتلاء بیشتری رسید و از چشمگیری بسیار بالاتری برخوردار بود، بخاطر اینکه سطح بحث‌های که در رابطه با معضل رژيم در داخل سازمان ملل در تمام جلسه کنفرانس‌های که در حاشیه آن انجام می‌شد بسیار بسیار بارز بود. همچنین می‌توانم از کنفرانس آینده ایران نام ببرم که در روز سه‌شنبه بدنبال تظاهراتی که هموطنان داشتند صورت گرفت که در این کنفرانس نمایندگان سازمان مجاهدین خلق، نماینده شورای ملی مقاومت، همچنین نمایندگان دفتر شورای ملی مقاومت در امریکا و همچنین نماینده جوامع ایرانی امریکایی حامیان مقاومت درآن سخنرانی کردند که با استقبال بسیار شدید همه مواجه شد که در آن به توضیح مواضع ما در امر تشکیل جبهه همبستگی برای سرنگونی و اصول و مفادی که دولت موقت بعد از سرنگونی رژيم در آن چارچوب برای آماده سازی فضا برای انتخابات آزاد و برای تشکیل مجلس موسسان قدم برخواهد داشت را به همه حضار توضیح دادند. این جلسه که با همت سازمان اتحاد بر علیه ایران اتمی و یکی از مقامات بالای آن گفتند آینده ایران به دست مردم و مقاومت ایران شکل خواهد گرفت، این تنها راه حل برای ایران است بسیار بسیار مورد توجه همگان قرار گرفت.

امیر بلورچی:  کاملا موافقم همانطور که گفتند در رسانه‌های اینجا تشبیه می‌کنند به کسی که در حال غرق شدن است و دست به هر خار و خاشاکی می‌زند، بعنوان آخرین راه حل تا بتواند خودش را از بی‌آیندگی و هلاکت استراتژیکی در انتظارش هست نجات بدهد. این موضع در پس این است که تمام این شل‌کن و سفت‌کن‌های رژيم سر اینکه می‌خواهیم ملاقات بکنیم و مذاکره بکنیم و نکنیم یک روزی سران پاسداران می‌گویند ما کردیم، در واری همه اینها چیزی که برای همه مشهود است این نشان ضعف مفرط است. فکر کنم آقای پمپئو در روز یکشنبه گفتند وضعیت در ایران چنان وخیم است خیلی روشن است مردم ایران خواهان تغیییر هستند و این رژیم را تغییر خواهند داد و تمام واکنش‌های که هست نشات گرفته از وضعیت داخلی رژيم و اعتلاء مقاومت و خسته نشدن خستگی‌ناپذیر بودن مردم ایران منجمله در اهواز و تهران و تمام شهرها و اکناف و اطراف ایران که چه در رابطه با مسائل اجتماعی و کارگری، مسائل بازنشستگان و غیره روزی و لحظه‌ای گریبان رژیم رارها نمی‌کند.

درمورد بیانیه بدلیل محدودیت زمان،نمی‌توانم تمام بیانیه ۳ کشور اروپایی را بگویم ولی خیلی خلاصه بگویم در مورد آن نکته که هموطن‌مان گفتند در طول آن چند روزی که هواداران مقاومت آنجا بودند این واقعیت بار دیگر اثبات شد که وقتی در صحنه‌ای که رژيم بطور جدی ظاهر است، هیچ هماورد جدی و هیچ نیروی دیگری نیست که بطور جدی خستگی‌ناپذیر با ثبات قدم در مقابلش ظاهر بشود و به دنیا یادآور بشود که مردم ایران خواهان چه هستند، صدای واقعی مردم ایران چیست و رژيم و روحانی و این جواد ظریف‌،  هیچکدام نمایندگان مردم ایران نیستند. واقعا من باید درود بفرستم به همه هموطنان عزیز با چنین پشتکار و همتی شرائط سخت و مسافرتهای بسیار طولانی چنان در این چند روز این چنین صدای مردم ایران را به گوش جهانیان رساندند. البته فکر کنم همه ما انگیزه و این شور و نشاط را از کانونهای شورشی، از مقاومت و از اشرفیان در اشرف۳ می‌گیرم که می‌توانیم چنین کوبنده و با شور و نشاط بر علیه رژیم برای رئيس جمهور ولایت فقیه در نیویورک ظاهر بشویم.

طبق معمول رژیم که درگیر جنگ قدرت باند بازی شده است، و هر روزی از یکجا بیرون می‌زند و روزی در مجلس خبرگان و هر اقدامی که برمی‌دارد برای اینکه تنفس‌های برای خودش ایجاد کند . از آنجا که در بن‌بست استراتژی قرار گرفته و دست به هر تحرکی می‌زند نه تنها بر روی سر خودش خراب می‌شود بلکه باعث افزایش تنش‌های سیاسی در درون خودش می‌شود، منجمله موضعگیریهای روزنامه کیهان می‌توانم بگویم خیلی قابل توجه بود، نوشته بود آن تدبیری که شما دنبالش می‌گردید در تهران است و نه در نیویورک!! و شما کدهای برجام ۲ را می‌دهید پیشاپیش قبول کردید که برجامی در کار نیست. از الان باید بدنبال برجام ۲ برویم و همچنین انتقاد بسیار شدید از خوش و بش‌های که روحانی و ادا اطوار باصطلاح مضحک دیپلماتیک در ملاقات و صحبت با آقای مکرون و همچنین آقای جانسون نخست‌وزیر انگلیس داشت، همه اینها نشاندهنده این است که اینها تازه اولش است، در ورزهای آینده بسیار این بحث‌ها و صحبت‌ها در درون رژیم بالا خواهد گرفت و این تنش‌ها افزایش پیدا خواهد کرد.

امیر بلورچی: کاملا رابطه بین داخل و خارج رژیم و همچنین در رابطه با اعتلاء مقاومت در خارج بسیار ارگانیک است به همین دلیل هر چه رژیم منزوی‌تر و تحت فشار بیشتر قرار می‌گیرد و از آن طرف هر چه بیشتر اعتلاء و شناخته‌شدگی مقاومت در عرصه بین‌المللی بالاتر می‌رود و همانطوری که دیروز شاهد آن بودیم و در داخل باعث هر جه بیشتر تضعیف رژيم و همچنین باعث اعتلاء بیشتر مقاومت‌ می‌شود و راه و مسیر در داخل برای مقاومت هموارتر خواهد بود.

امیر بلورچی: ماحصل همانطور که چند روز پیش یکی از کارشناسان بین‌المللی گفته بود، صفر بسیار بزرگ و هر چه بیشتر ایزوله شدن و هر چه بیشتر در موضع تدافعی قرار گرفتن و سمت و سو به سمت آینده بود. آن چه من می‌بینیم و بقیه کارشناسانی که دنبال می‌کنند و می‌بینند اینکه هر چه بیشتر شدن فشارهای بین‌المللی تحریمات و افزایش هر چه بیشتر استراتژی فشار حداکثر دولت امریکا بر روی رژيم ادامه خواهدداشت.  از آنجا که رژیم راه گریزی ندارد و نه می‌تواند تن در بدهد به خواسته‌های بر حق و درستی که لازم است تا بتواند پای مذاکره بعدی بیاید و همچنین پا گذاشتن در جنگ‌افروزی هر چه بیشتر که نهایتا مثل طناب داری برای او خواهد بود. سعی می‌کند بصورت تاکتیکی یک سری علائم و نشانه‌های را بدهد و از طرفی با جنگ‌افروزی‌های که به ضررش خواهد شد این وضعیت را ادامه بدهد ولی تا جایی که به دنیا مربوط می‌شود و مسلم است و در این هفته هم شاهد بودیم فشار هر چه بیشتر بر روی رژیم و هممچنین استقبال هر چه بیشتر از امر سرنگونی در داخل تحت هدایت مقاومت سازمانیافته‌شان خواهد بود.

امیر بلورچی: بطور واقعی رژبم با بن‌بست استراتژیکی روبرو است راه حلی وجود ندارد، یعنی گزینه‌های وجود ندارد، چون این بن‌بست و لاعلاجی یک مسئله استراتژیکی است و مسئله تاکتیکی نیست که بشود با این کار و یا آن کار درستش کرد. در ظاهر گزینه این است یا باید همانطور که کارشناسان گفتند به خواست جامعه بین‌المللی تن بدهد، با کنار گذاشتن تسلیحات اتمی، تسلیحات موشکی، جنگ‌افروزی منطقه‌ای، تروریزم، سرکوب در داخل اینها را کنار بگذارد و بیاید در آن صورت بتواند تحریمها برداشته شود و رابطه با دنیا نرمال بشود که چنین کاری رژيم نخواهد کرد. همانطور که خودشان گفتند به معنی خودکشی است یا اینکه در همین مسیر افزایش تنش و افزایش جنگ‌افروزی ادامه بدهد که در آن صورت صبر دنیا حدی خواهد داشت . خیلی‌ها می‌گویند دفعه بعد رژیم دست به همچنین کاری که بر علیه تاسیسات نفتی عربستان زد بزند این بار با یک ائتلاف جهانی که پاسخ مناسب را به او خواهند داد روبرو خواهد شد. این بیانیه ۳ دولت اروپایی هم یک نقطه شروعی برای تصمیم‌گیری در باره چنین ائتلافی می‌بینند.