به یاد نوجوان وطن پرست امیرمهدی فرخی پور
سنش کم بود اما مثل یک مرد بزرگ برای آزادی وطنش جنگید و جانش را فدا کرد. بله! صحبت از یک نوجوان شهید دیگه قیام هست. امیرمهدی فرخی پور از شهیدان قیام در تهران. همان نوجوان دلیری که گفته بود برای مهسا و همه دختران ایران اعتراض می کنه و می جنگه. روز ۵مهر مزدوران خامنه ای در تهران وحشیانه به امیرمهدی فرخی پور حمله کردن و او بشدت زخمی شد. امیر مهدی که فقط ۱۷سال داشت بعد از اینکه ۱۶ساعت در کما بود در اثر این ضربات وارده بشهادت رسید.
کمی بیشتر با سرگذشت امیرمهدی فرخی پور آشنا شویم
با اینکه امیرمهدی سنش کم بود اما حس وطن‌پرستی بزرگترها را داشت. تنها پسر خانواده بود و می توانست در خارج از ایران زندگی راحتی داشته باشد اما می‌گفت می‌خواهد برای وطنش و مردمش خدمت کند، برای همین در وطن ماند و جانش را فدای وطن کرد. اخلاق و فکرش بزرگتر از سنش بود. به همه خدمت می‌کرد. برایش هم فرق نمی‌کرد که طرف مقابلش چه سنی و یا چه جایگاهی دارد، برای همه کوچکی می‌کرد.
ورزشکار بود و سرزنده. شناگر ماهری بود و ۵ سال بود که بوکس تمرین می‌کرد. از ۱۲سالگی پیش بهترین مربی های تهران آموزش بوکس دیده بود. مربیش خیلی به او امید داشت و همیشه می‌گفت مهدی خیلی بااستعداد است و می‌تواند قهرمان شود.
اما امیرمهدی فرخی پور فقط یک نوجوان ورزشکار نبود. او در همه زمینه‌ها پر استعداد و خلاق بود. سه سال بود که پیش پدرش کار می‌کرد. او در تولید کفش هم حرفه‌ای شده بود تا آنجاییکه پدرش قصد داشت سال آینده برایش یک کارگاه تولید کفش راه اندازی کند.
اما آنچه که امیرمهدی فرخی پورنوجوان را متمایز می‌کرد فراتر از همه این استعدادهای ورزشی و کاری، روحیه جنگنده و حس آزادیخواهی او بود. نوجوانی که سری نترس داشت و هیچگاه زیر بار زور نمی رفت. بویژه بعد از شهادت مظلومانه مهسا امینی دیگر آرام و قرار نداشت. می‌گفت که برای مهسا و همه دختران میهنش اعتراض می‌کند و می‌جنگد.
در همین رابطه
نگاهی به سرگذشت شهید قیام میلاد سعیدیان جو
در یکی از تجمعات اعتراضی، شلیک مزدوران بسیجی و بخاک افتادن مظلومانه یک جوان در کنارش، انگیزه و عزم او برای جنگیدن با این حکومت را صدچندان کرد.
روز ۵ مهر که تهران در اعتراض به شهادت مهسا بپاخاسته بود، امیرمهدی نیز مثل روزهای قبل به سیل خروشان معترضین پیوست. او که خیلی شجاع بود و دستهای بلند و پرقدرتی داشت، با ضربه‌های محکم به مزدوران ضربه میزد. موتورهای مزدوران انتظامی را میزد و به زمین می‌انداخت. این چند روز امیرمهدی مزدوران را کلافه کرده بود.
مزدوران حکومتی که او را تعقیب کرده بودند در تاریخ ۵ مهر در خیابان کارگر او را به سختی مجروح کردند. امیرمهدی قهرمان که بمدت ۱۶ساعت در کما بود عاقبت روز ۶ مهر بشهادت رسید و قهرمان آزادی شد. قهرمانی کم سن اما بزرگ که یادش در لبخند پیروزی نوجوانان ایران در روز پیروزی زنده خواهد بود.
