سرکوب مردم ایران تحت عنوان روزه‌خواری در نظام خامنه‌ای، در پوش کرونا
به رغم اینکه مردم ایران در دوران کرونا، روزهای سختی را پشت سر می‌گذارند اما نظام ولایت فقیه به سرکوب مردم تحت عنوان «روزه‌خواری» ادامه می‌دهد.
وقتی بنیان نظام ولایت فقیه در سال‌های بعد از انقلاب ۵۷ پی‌ریزی می‌شد، سرکوب به عنوان یکی از پایه‌های اساسی بنیان نظام ولایت فقیه در نظر گرفته شد.
سرکوب تحت عناوین مختلف و در پهنه موضوعات مختلف سیاسی، اجتماعی پی گرفته شد. پنهانی‌ترین زوایای زندگی شهروندی و اجتماعی شهروندان ایرانی مورد تجسس قرار گرفت و در هر کجا که نمودی از ظواهری که مطابق با امیال نظام ولایت فقیه نبود، مشمول سرکوب شد.
سرکوب به بهانه‌های مختلف اعمال شد و در گذشت سالیان، صورت سیستماتیک و نظام‌مند به خود گرفت. یکی از موضوعاتی که نظام چوب سرکوب را بر بالای سر آن همواره و تاکنون نگاه داشته است ماه رمضان و روزه بوده است.
خامنه‌ای و ارگان‌ها و نهادهای سرکوبگر آن در طول ۴دهه‌ی حکومت‌شان در این زمینه، سرکوب را هر چه عریان‌تر، پیش برده‌اند و هم اکنون نیز به رغم اینکه کشور درگیر کرونا است، چماق سرکوب از بالای سر شهروند ایرانی برداشته نشده است.
«روزه‌خواری» عنوانی است که به بهانه‌ی آن خامنه‌ای سیاست سرکوب شهروندان را پیش می‌برد. طی بیش از سه هفته‌ای که از شروع ماه رمضان در ایران می‌گذرد اعلام شده است، پلیس اماکن عمومی در نیمه نخست ماه رمضان به بیش از ۵۲ هزار واحد صنفی تذکر داده و از ۱۳ هزار و ۳۴۳ واحد نیز تعهد گرفته است. علاوه بر این، برای هشت‌هزار و ۲۵۷ واحد اخطاریه صادر شده است.
پیشبرد سیاست سرکوب فقط در حد تذکر و تعهد و اخطاریه نمانده است. از دست دادن شغل و معیشت صاحبان واحدهای صنفی یکی دیگر از نتایج سیاست سرکوب تحت عنوان «روزه‌خواری» است.
از ابتدای ماه رمضان همچنین نزدیک به سه‌هزار و ۵۰۰ واحد صنفی تنها به دلایل مرتبط با «روزه‌خواری» و آنچه نظام بر آن نام «رعایت نکردن شئون مذهبی ماه رمضان» گذاشته، پلمپ شده‌اند.
این سیاست اما در نظام ولایت فقیه از آنجا که خشم و نفرت مردم را برمی‌انگیزد نظام را واداشته است تا آن را با موضوع شیوع کرونا پیوند و بزند و تحت لوای آن، اقدام به پیشبرد سیاست سرکوب کند.
احمد نوریان؛ سخنگوی نیروی انتظامی این پیوند را اینگونه توضیح می‌دهد «پلیس نیز به سهم خود با درک شرایط اجتماعی، اقتصادی و بهداشتی این روزها تلاش کرده است در چارچوب مصوبات ستاد ملی مقابله با کرونا اقدام کرده و در اجرای طرح فاصله‌گذاری هوشمند اجتماعی و رعایت حرمت ماه مبارک رمضان، تمهیدات ویژه‌ای را برای اماکن عمومی و صنوف از ابتدای این ماه پیش‌بینی کند.» نتیجه‌ی این پیش‌بینی‌ها اما آنچه بود که پیش از این برشمرده شد.
وی استفاده از حربه کرونا برای سرکوب تحت عنوان «روزه‌خواری» را این چنین تئوریزه می‌کند که «تظاهر به روزه‌خواری در معابر عمومی در داخل و مقابل واحدهای صنفی، در وسایل‌نقلیه، تفرجگاه‌ها و پارکها»، «از جمله ممنوعیتهایی است که توسط ستاد ملی مقابله با کرونا ابلاغ شده» است.
حال این که خوردن و آشامیدن مردم چگونه تحت سیطره «ستاد ملی مقابله با کرونا» قرار می‌گیرد، امری است که نوریان خود را مجاب نمی‌کند به آن پاسخ دهد.
اما پیشبرد این سیاست بدینجا خاتمه نمی‌یابد. نوریان که سیاست نظام را پیش می‌برد تا بدینجا نیز راضی نمی‌شود و دامنه‌ی سرکوب را می‌خواهد به عموم مردم گسترش دهد و آنها را نیز شریک جرم و سیاست سرکوب خود کند.
وی «از عموم روزه‌داران» می‌خواهد تا «در صورت مشاهده تخلف توسط صنوف و مجموعه‌ها و مراکز خدماتی، مراتب را به فوریتهای پلیسی ۱۱۰ همچنین سامانه ۱۹۷ یا به ادارات نظارت بر اماکن عمومی اطلاع دهند.»
تمامی این سیاست سرکوب و توجیه‌تراشی و شریک‌تراشی برای آن، از سوی نظام در حالی صورت می‌گیرد که مرکز پژوهش‌‌های مجلس به تازگی اعلام کرده است «بین دو تا شش میلیون نفر به دلیل شیوع ویروس کرونا احتمالا شغل خود را از دست خواهند داد.»
در این بین اما سیاست سرکوب هم بر صف بیکاران واحدهای صنفی می‌افزاید تا از بروز هر گونه شکافی در سیاست سرکوب نظام جلوگیری کند.
پیشبرد این سیاست سرکوب در استان‌‌ها و شهرستان‌های دیگر نیز با حداکثر شدت پی گرفته می‌شود.
حیدر آسیابی؛ «دادستان عمومی و انقلاب» استان فارس نیز در روز ۲۲ اردیبهشت اعلام کرد «با روزه‌خواران و متجاهران به روزه‌خواری در ملاءعام به شدت برخورد می‌شود»
وی افزود «پرونده این دسته افراد به صورت ویژه در شعبه‌های ویژه مربوط به روزه خواری که به همین منظور پیش‌بینی شده، رسیدگی می‌شود.» و قول تسریع در روند سرکوب را وعده داد که «بر این اساس پرونده روزه‌خواران همان روز دستگیری به صورت فوق‌العاده رسیدگی و به دادگاه ارسال می‌شود تا سریعا مجازات شوند.»
بعد از گذشت ۴۲ سال از حکومت نظام ولایت فقیه، سرکوب به آیینه‌ی تمام قدی در نظام تبدیل شده است که هر گونه شکافی در آن تمامی هیبت نظام را فرو می‌ریزد، امری که با توجه به نتیجه‌ی قانونمند سرکوب ظهور آن دیر نیست.
