سال ۱۴۰۴سال فشار خارجی، قیامهای داخلی؛ چشمانداز تلخ حکومتی فاسد است که در مسیرسرنگونی بهدست توانای مردم بهسمت باتلاق مرگ می شتابد در حالی که چند ساعت به آغاز سال ۱۴۰۴باقی مانده، رسانههای حکومتی، از جمله رسانه حکومتی هممیهن، در مطلبی به تاریخ ۲۸اسفند ۱۴۰۳با عنوان «سال چالش: نیمنگاهی به چشمانداز چالشهای ایران در سال ۱۴۰۴»، پرده از واقعیتهای تلخ پیش روی حکومت فاسد علی خامنهای برداشتهاند. این گزارش، هرچند در لفافه، نشان میدهد که حکومت چگونه در باتلاق سیاستهای مخرب خود به سوی سرنگونی پیش میرود، سال ۱۴۰۴برای حکومت خامنهای، سالی پرتنش در عرصه خارجی خواهد بود.
سیاست خارجی، زیر تیغ فشار حداکثری
فشار حداکثری آمریکا، بهویژه با بازگشت دونالد ترامپ و تأکید او بر این سیاست، گریبان ایران را خواهد گرفت. سال ۱۴۰۳با تنشهای منطقهای آغاز شد؛ حمله حماس به اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، ایران را ناخواسته وارد مارپیچ خطرناکی کرد. رویارویی مستقیم با اسرائیل، ترور فرماندهان سپاه، جنگ حزبالله با اسرائیل، و سقوط بشار اسد در سوریه، زنجیرهای از خسارات را بهدنبال داشت.
این شکستها، عمق استراتژیک حکومت ولایت فقیه را نابود کرد. رسانه حکومتی هممیهن اذعان میکند که ایران در «مدیریت بحران» گرفتار شده و این وضعیت در سال جدید تشدید خواهد شد.
برجام در کما، شمارش معکوس برای تحریمهای فلجکننده
برجام، که در پاییز سال ۱۴۰۴منقضی میشود، به کما رفته است. کشورهای اروپایی تهدید به فعالسازی مکانیسم ماشه کردهاند تا تحریمهای شورای امنیت را بازگردانند. مذاکرات احیای برجام، از دولت روحانی تا رئیسی و پزشکیان، بارها به بنبست خورده است.
در سال ۱۴۰۱، در آستانه توافق، حکومت عمداً عقبنشینی کرد، به امید بهرهبرداری از بحران انرژی اروپا. اما اروپا از این بحران عبور کرد و ایران درگیر اعتراضات قیام مردم در سال ۱۴۰۱شد. حالا با بازگشت ترامپ و سیاست «فشار حداکثری»، تنها ۴تا ۵ماه برای توافق فرصت باقی است. شکست در این مسیر میتواند به خروج ایران از انپیتی و حتی درگیری نظامی منجر شود؛ نشانهای از سیاست خارجی ویرانگری که حکومت ولایت فقیه را به پرتگاه میبرد.
درهمین زمینه
چرا ۱۴۰۴ سال تعیین سرنوشت دیکتاتوری حاکم بر ایران است؟
سقوط اسد: ضربهای مرگبار به نفوذ منطقهای
سقوط بشار اسد، بزرگترین خسارت ژئوپلیتیکی و استراتژیک حکومت خامنهای در دو دهه اخیر بود. این فروپاشی استراتژیک، توازن قوا را به نفع ترکیه و اسرائیل تغییر داد، ارتباط ایران با حزبالله را قطع کرد و عراق را به سوی استقلال از ایران سوق داد. ترکیه با تسلط بر سوریه از طریق جولانی، تهدیدات امنیتی خود را کاهش داده و ایران را در مرزهای شمالغربی تحت فشار قرار داده است.
این تحولات، نفوذ منطقهای حکومت خامنهای را بهشدت تضعیف کرده و در سال ۱۴۰۴ نیز ادامه خواهد داشت.
نظم جدید منطقهای، انزوای ایران در سال ۱۴۰۴
پیمان ابراهیم، با محوریت عادیسازی روابط اعراب و اسرائیل، نظم منطقهای را بهضرر ایران بازسازی میکند. ترامپ با هدف جلب عربستان به این پیمان، فشار بر غزه و کشورهای عربی را شدت بخشیده است. ایران، که این روند را تهدیدی بزرگ میبیند، در موضع ضعف اقتصادی و سیاسی، گزینهای برای مقابله ندارد. رسانه حکومتی هممیهن هشدار میدهد که بدون بازنگری در سیاستها، ایران در مارپیچ بیثباتی عمیقتری فرو خواهد رفت.
سال ۱۴۰۴ برای حکومت خامنهای، نهتنها سال چالش، بلکه سال سرنگونی است. فشارهای خارجی، از تحریمها تا انزوای منطقهای، و ناکارآمدی داخلی، حکومت جنایتکار خامنه ای را به لبه پرتگاه رسانده است. رسانههای حکومتی، هرچند با احتیاط، این واقعیت را فریاد میزنند، سیاستهای مخرب خامنهای، جز سرنگونی، راه دیگری پیش روی این نظام فاسد نگذاشته است.
مردم ایران، نظارهگر این پایاناند و آمادهاند تا این حکومت را در آتش خشم خود بسوزانند و طلوع آزادی را در سرزمین ایران این زیباترین وطن بعد از این همه سیاهی و تباهی جشن بگیرند.







