ما نمی میریم، تقویت و تکثیر می شویم!
زندانی سیاسی سابق سهیل عربی که درحال حاضر نیز در تبعید بسر می برد، در یادداشت کوتاهی از زنده یاد غلامرضا خسروی یاد کرد که توسط میرغضب‌های خامنه ای اعدام شد. سهیل عربی در این یادداشت کوتاه از پنجشنبه خونین اوین و حمله به زندانیان بند ۳۵۰ سخن گفت که چگونه به اعدام ظالمانه شهید سربدار غلامرضا خسروی انجامید.
سهیل عربی چنین نوشت:
«نمیدونم قلبم به خاطر خوابهام درد می‌گیره، یا خوابهام به خاطر قلبم دردناک میشه!
توی خوابهام همیشه ۲۸ فروردین ۹۳ تکرار میشه،گارد زندان میریزه ، اتاقمون داغون می‌کنه،عمو رضا( غلامرضا خسروی ) میگه من اتاق ترک نمی‌کنم، هر کس دلش می‌خواد بمونه و مقاومت کنه و هر کس هم دلش می‌خواد بره تو هواخوری ( تسلیم بشه).
در همین زمینه
غلامرضا خسروی؛ آخرین فایل صوتی منتشر نشده قبل از اعدام + ویدئو
غلامرضا خسروی قهرمان تسلیم ناپذیر
به جز سه نفر همه می‌مونیم، اتاق سه هم می‌مونه، بقیه اعضای بند میرن تو هواخوری،به ما حمله می کنن، کتک می خوریم، میندازنمون تو انفرادی، موهامونو میتراشن، چهار راه رو سرمون باز می‌کنن، سبیلامونو از وسط می تراشن، لخت‌مون می کنن و بهمون می خندن …
بعد از چند روز پیجر میگه غلامرضا خسروی جهت اعزام به اجرای احکام!
اجرای حکم اعدامی که نقض شده بود!
بعد اکثر هم اتاقی‌هامون تبعید میشن، ما که هنوز حکم نداریم می‌مونیم،
ما تو اتاق مثل خونه خرابا نشستیم،دو تا از قهرمان‌های جریان موسوم به اصلاح طلب ( اما به واقع استمرار طلب) مثل کسانی که اومدن غنیمت جنگی جمع کنن میریزن تو اتاق ما و هرچیز نسبتا به درد بخوری که تو اتاق مونده، از سه راهی برق، ظرف غذا و …میبرن
حتی بدون اینکه از ما اجازه بگیرن!
چیزایی که خیلی بهترشو تو اتاق‌های بهتر از هتلشون دارن .
ما از بس داغدار و خونه خرابیم که حوصله نداریم بهشون اعتراض کنیم.
بزار ببرن ، از این وسایل عزیزتر هم اتاقیامون بودن که …
بعد میرم دادگاه محکوم به اعدام میشم. بعد سلول و ملاقات آخر.
هر چی داشتم رفت،هر کی باهام بود رفت ،
اما خودم برگشتم! برگشتم و با آخرین توان جنگیدم
تنهای تنها
ده تا می خورم،صد تا میزنم
خسته نشدم
خستشون کردم.
زخم شدم،اما جوانه هم زدم.
زخمها مرا تمام کرد،اما جوانه‌هایم آغاز می کنند.
ما نمی میریم، تقویت و تکثیر می شویم.»
داستان پنجشنبه خونین ۳۵۰ چه بود؟
درآن زمان بند ۳۵۰اوین به یکی از بندهای اصلی زندانیان سیاسی تبدیل شده بود.در این بند زندانیان سیاسی مقاومی مثل غلامرضا خسروی بسر می بردند که در برابر خط تسلیم و سازشی که زندانبان و بازجو می خواست بر زندانیان سیاسی تحمیل کند، ایستادگی می کردند.
سرانجام در روز پنجشنبه ۲۸ فروردین سال ۹۳ پاسداران و گاردهای وحشی اوین به بن ۳۵۰ هجوم آوردند و زندانیان سیاسی را بطرز وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار دادند.
در آن پنجشنبه خونین که پاسداران و ماموران زندان، تحت عنوان بازرسی به اتاق یک بند۳۵۰ حمله کردند، به طرز وحشیانه‌ای زدند و سوختند و شکستند، به زندانیان دستبند زدند . برای تحقیر موهایشان را تراشیدند و لباسهایشان را کندند، اما زندانیان با دست خالی ایستادند و مقاومت کردند. در این میانه، غلامرضا خسروی در پیشاپیش زندانیان میدرخشید و حضورش الهام بخش و گرمابخش تمامی بند بود.
غلامرضا خسروی در ۱۱ خردادماه ۱۳۹۳ پس از سالیان طولانی شکنجه و اسارت سرانجام در زندان گوهردشت کرج حلق‌آویز شد.
