زندانیان سیاسی ایران در محاصره کرونا
در فاجعه شیوع بیماری کرونا در ایران، زندانیان از جمله گروههایی هستند که کاملا بی‌دفاع در معرض این آسیب می‌باشند و هر روز که می‌گذرد، خبرهای ناگواری از زندانهای کشور می‌رسد که نشاندهنده خطراتی است که زندانیان در معرض آن قرار دارند.
اگر مدارس و دانشگاههای کشور بدلیل جلوگیری ا ز انتشار ویروس تعطیل شده‌اند، اگر مسابقات ورزشی و حتی نمازها جمعه تعطیل گردیده، اما زندانهای کشور که مملو از زندانیانی است که بصورت فشرده در این محیطها قرار دارند، موجب گردیده که زندانیان سراسر ایران در محاصره کرونا قرار گرفته و روزانه شاهد ابتلای تعداد دیگری از آنان باشیم.
زندانیان اوین در تماسهایی که با خانواده‌های خود داشته‌اند، گزارش کرده‌اند که بخش‌های بزرگی از زندان اوین طی چند هفته گذشته خالی شده، و اساساً فقط زندانیان سیاسی و امنیتی در اوین باقی مانده‌اند.
آقای انوشه آشوری، یک مهندس بازنشسته پس از اینکه مقامات ایرانی وی را متهم به جاسوسی برای موساد و ۱۲سال زندانی محکوم شده‌اند، به وی و سایر زندانیان گفته شده برای یک جابجایی آماده شده و وسایل شان را جمع کنند. آقای آشوری در مکالمه تلفنی که در روز ۵ اسفند با همسرشان شهرزاد ایزدی داشتند، به ایشان گفته‌اند که یکی از زندانیان بندشان به بیماری کرونا مبتلا شدند و خودشان نیز چند روزی بود که از عوارض یک بیماری رنج می‌بردند که ایشان را مظنون به ابتلا به ویروس کرونا تشخیص دادند و با دست بند به بیمارستان منتقل شده‌اند.
حمید رضا زندانی ۴۴ ساله‌ای بود که به اتهام مالی، دوران محکومیت خود را در زندان تهران بزرگ سپری می‌کرد. طبق اخباری که در روز هفتم اسفند ۹۸ به بیرون از زندان درز کرد، ایشان نیز با اینکه علائم مشکوک به ویروس کرونا را داشتند، اما به مراکز درمانی خارج از زندان اعزام نشد و در اثر کارشکنی‌های مسئولین زندان، جان خود را از دست داد.
در زندان ارومیه، به دلیل هراس زندانیان از شیوع ویروس کرونا، فضای زندان متشنج است. ماموران زندان بدلایلی نامعلوم اقدام به خارج کردن ماسکهای موجود در زندان نمودند که این اقدام منجر به اعتراض زندانیان به این عمل شد. روز دوشنبه ۵ بهمن، سهرابی رئیس زندان، به همراه ۳۰ نفر از گاردهای زندان به بند وارد شده و اقدام به ضرب و شتم زندانیان، بخصوس دو زندانی سیاسی کامران درویشی و سیامک اشرفی نمودند. گاردهای سرکوبگر زندان، آنها را با باتوم و شوکر برقی تا سر حد مرگ مورد ضرب و شتم قرار دادند که در این میان، کامران درویشی و سیامک اشرفی بشدت آسیب دیدند. آقای درویشی با همان وضعیت به سلول انفرادی منتقل شد و سیامک اشرفی نیز که از روز اول بهمن در اعتراض به عدم پاسخگویی دادگاه و بی احترامی به خانواده‌شان در اعتصاب غذا بسر می‌بردند، با وجود جراحات وارده به اعتصاب غذای خود ادامه می‌دهد.
خانم صدیقه مالکی‌فرد، همسر زندانی سیاسی هاشم خواستار، روز ۷ اسفند با انتشار نامه‌ای، ضمن نامطلوب توصیف کردن وضعیت بهداشتی زندان وکیل‌آباد مشهد و تراکم بالای جمعیت زندانیان، از مسئولان رژیم خواست تا علاج واقعه را قبل از وقوع کنند و قبل از اینکه ویروس کرونا به این زندان گسترش پیدا کند، زندانیان سیاسی را فورا آزاد کنند.
همچنین از زندان مرکزی سنندج نیز، خبرهای ناگواری نسبت به وضعیت نابسامان زندان و اضطراب ناشی از شیوع ویروس کرونا، وجود دارد. آقای افشین حسین پناهی زندانی سیاسی کرد که در این زندان بسر می‌برد، در تماسی تلفنی از سازمان‌ها و فعالان حقوق بشری درخواست کرده است که در این روزهای سخت، صدای زندانیان باشند. وی همچنین از سوی جمعی از زندانیان، گفته است اگر مسوولان زندان به درخواست‌های آنها برای رسیدگی به وضعیت بهداشتی پاسخ ندهند، دست به اعتصاب غذا خواهند زد.
در اثر فشار خانواده‌های زندانیان و افکار عمومی، نهایتا در روز هفتم اسفند۹۸ ابراهیم رئیسی رئیس قضائیه کشور، در اطلاعیه‌ای در جهت پیشگیری از شیوع ویروس کرونا در زندانهای کشور، دستور مرخصی و آزادی موقت برخی از زندانیان را با گرفتن وثیقه وکفالت‌های لازم صادر کرد.
آنچه در این اطلاعیه قابل توجه است، آنکه رئیسی فقط زندانیان مالی را مشمول این مرخصی دانسته و دربند ج آن اطلاعیه، محکومینی که حکمشان بیش از ۵ سال است و همچنین زندانیانی که بدلیل اقدام علیه امنیت کشور در زندان هستند، مشمول این مرخصی نخواهند بود. با توجه به اینکه در رژیم آخوندی هیچگاه هویت زندانی سیاسی برسمیت شناخته نشده ودر طی ۴۰سال حاکمیت ننگین خود، کلیه زندانیان سیاسی را تحت عناوینی چون محاربه با خدا، جاسوسی، ستون پنجم دشمن، واقدام علیه امنیت ملی کشور به بند کشیده یا اعدام نموده است. بخشنامه اخیر رئیسی، مشمول زندانیان سیاسی نخواهد شد.
بغیر از همه زندانیانی که تا قبل از قیام آبان ۹۸ در سراسر زندانهای کشور بودند، در آبان‌ماه و روزهای پس از آن بیش از ۱۲ هزار نفر دستگیر شده‌اند که تا کنون رژیم هنوز هیچگونه خبری در مورد آنان منتشر نکرده است و همچنان خانواده‌های آنان در بی‌خبری مطلق از سرنوشت بستگان خود بسر می‌برند. رژیم این زندانیان را در کنار زندانیان قدیمی زندانهای کشور قرار نداده و عمدتا در زندانهای مخفی نگهداری می‌شوند، که بدلیل نبود ملاقات با آنها، هیچگونه خبری از این زندانها به بیرون درز نمی‌کند.
با توجه به میزان گستردگی آلودگی ویروس کرونا در کشور، و همچنین شرایط نگهداری فشرده زندانیان در بندها، خطر آلودگی وفوت آنان بسیار جدی است. زیرا مکان بسته، سرعت بالای انتقال ویروس کرونا، تغذیه نامناسب و کمبود امکانات بهداشتی در زندان های کشور، می‌تواند بستر مناسبی برای شیوع این بیماری و فاجعه‌ای در ابعاد وسیع باشد..
