فریاد زنان زندانی اوین و زندانیان قزلحصار همزمان با خیزش سراسری مردم ایران
همزمان با گسترش قیام سراسری مردم ایران، زندانیان سیاسی در زندانهای اوین و قزلحصار با اقداماتی هماهنگ، صدای اعتراض را از پشت دیوارهای سرکوب به بیرون رساندند. این حرکت اعتراضی در شرایطی شکل گرفت که زندانیان تحت شدیدترین فشارهای امنیتی و محدودیتهای سیستماتیک قرار دارند، اما بار دیگر نشان دادند که زندان نیز مانعی برای مقاومت نیست.

زندانیان سیاسی زن در اوین؛ همصدایی با خیابان
در زندان اوین، زندانیان سیاسی زن با برگزاری یک حرکت جمعی اعتراضی، حمایت خود را از قیام سراسری مردم ایران اعلام کردند. این زندانیان با خواندن دستهجمعی سرود «ایرانزمین» فضای بند را به صحنهای از همبستگی و ایستادگی بدل کردند. همزمان، صدای کفزدن و درود فرستادن آنان در بندها طنین انداخت.
یازدهمین روز اعتراضات؛ اعتصاب و اعتراض سراسر ایران را فرا گرفت
زنان زندانی سپس شعارهایی روشن و صریح سر دادند. «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، «زن، مقاومت، آزادی»، «چه با حجاب چه بیحجاب، پیش به سوی انقلاب» و «آزادی میآید با میتوان و باید» از جمله شعارهایی بود که هر یک چندین بار تکرار شد. این شعارها پیوند مستقیم میان مبارزه زنان زندانی و خواست عمومی جامعه برای آزادی را بازتاب داد.
زندانیان سیاسی قزلحصار؛ فریاد علیه دیکتاتوری
در زندان قزلحصار نیز زندانیان سیاسی دست به اقدامی مشابه زدند. آنان با برگزاری حرکت اعتراضی جمعی، حمایت خود را از قیام سراسری مردم ایران اعلام کردند. شعارهای «مرگ بر دیکتاتور» و «حکومت اعدامی سرنگون، سرنگون» در این زندان طنینانداز شد.

زندانیان قزلحصار همچنین متنی مشترک را به صورت جمعی قرائت کردند. در این متن، با درود به شهدا و شورشگران قیامآفرین ۱۴۰۴، بر ایستادگی تا پایان تأکید شد. جملاتی چون «قسم به خون یاران ایستادهایم تا پایان» و «هر یه نفر کشته شه هزار نفر پشتشه» بارها تکرار شد. شعار «ای مردم در میدان، ما با شما همپیمان» پیوند زندان و خیابان را برجسته کرد.
زندانیان سیاسی؛ نماد مقاومت سازمانیافته
اعتراض در زندانهای ایران، آن هم در شرایطی که زیر فشار شکنجهگران قرار دارند، اقدامی شجاعانه و معنادار است. این حرکتها نشاندهنده عزم راسخ این قهرمانان در زنجیر برای تداوم مقاومت و الهامبخشی به جامعهای است که سالها زیر سرکوب حکومت استبدادی زندگی کرده است.
کنش جمعی زندانیان سیاسی امروز به نمادی از پایداری مردم ایران برای آزادی و رهایی بدل شده است؛ نمادی که نشان میدهد اراده برای برچیدن ساختار سرکوب، حتی در پشت میلههای زندان نیز زنده و فعال است.







