زنان درصف مقدم نبرد با استبداد مذهبی: گفتگو با خانم گیسو شاکری

گیسو شاکری: وقتی ما میگوییم مشکل، مشکل چیزی است که قابل حل است، یعنی مثلاً کلافی است گره خورده که می‌شود گره آن را باز کرد، اما مسئله زنان و این حکومت مشکل نیست، تضاد است، تضاد خیلی خیلی عمیقی است، تضادی که از بدو ورود به ایران اینها با زنان داشتند، تضاد غیر قابل حلی است حالا این تضاد چیست؟ . از بدو ورود به چوب و چماق به سمت زنان آمدند، اولین حمله‌شان به تظاهرات زنان بود، چون زن پاشنه آشیل رژیم است، در طول این ۴۰ سال ادامه داشته است، چیزی که متفاوت است آخوندها با مسائل زنان ایدئولوژیک و سیستماتیک برخورد می‌کنند.

فرقش با بقیه کشورها این است که برخوردشان با زنان ایدئؤلوژیک است و این هست که از تمام ابعاد سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، با مساسل زنان برخورد می‌کنند، چه نقطه‌ای هست که اینها روی زنان انگشت نگذاشته باشند، از مسئله ازدواج، تا حضانت بچه، انتخاب شغل، انتخاب پوشش، حق سفر، ارث، مسائل خانوادگی زنان، اقتصادی است، حتی برای زنان دیدن یک مسابقه ورزشی در این رژیم تضاد است، و همه مسائلشان شده مشکل زنان.  بنابراین حکومتی است که با این تضاد و معضل از بنیاد تفکر ارتجاعی که دارد را سیاسی کرده و نمی‌تواند این تضاد را حل بکند.  بنابراین آین تضاد تا زمانی که این حکومت هست اینها هم وجود دارد، جز با سرنگونی این رژیم از بین نخواهد رفت.

گیسو شاکری: اگر بخواهیم خط سرکوب را بگیریم در این ۴۰ سال سه هفته بعد از ۲۲ بهمن در تظاهرات زنان اسفندماه ۵۷ با چوب و چماق و زنجیر تیغ ژیلت به زنان حمله کرد،  درست است که حمله سازمان  داده شده بود ، اما در طول این سالیان همزمان با مقاومت زنان که در صف مقدم بودند، و مبارزه کردند، زندان رفتند و شکنجه شدند، اعدام شدند، آخوندها سرکوب و نهاد سرکوب را سازمان دادند، الان فقط ۲۶ نهاد سرکوب زنان داریم، بجزء نهادهای سرکوب عمومی فقط برای زنان با گشتهای مختلف و گروه‌های فشار مختلف، از نظر روانشناسی بخواهیم نگاه بکنید . جنبه فیزیکی این سرکوبها نیست که مد نظرشان است، که بزنند و یا زیر ماشین کنند، چوب بزنند و شکنجه کنند اینها جنبه روانی قضیه را هم در نظر دارند.  نهاد سرکوبگرشان در حال فکر کردن هستند تا چگونه این مقاومت (زنان) را بشکنیم، چگونه از درون بشکنیم و به ضعف بکشانیم، اینجا است که از نظر روانی شما را تحقیر می‌کنند، روانی شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند، عاطفی تحقیرتان می‌کنند، جلوی خانواده‌تان تحقیرتان می‌کنند.

همین تحقیرها باعث ضعیف شدن می‌شود، به هر حال انسان و احساساتش است، انسان و عاطفش است، پس آخوندها سرکوبشان سرکوب روانی است، این‌ها جانی‌های هستند که حد و مرز ندارند، در یک کلام مزدور هستند، ولی سیستماتیک روانی کار می‌کنند.  مثلاً خانمی در حال گذر است و حجابش آن چیزی نیست که آنان می‌خواهند و بعد در جلوی بچه‌هایش او را تحقیر می‌کنند، و توهین می‌کنند، فحاشی می‌کنند، از نظر روانی آدم را می‌شکنند. چیزی که من جدیداً دیدم دائماً در برابر زنان که میاستند و مبارزه می‌کنند در حال تغییر روش دادن هستند، من یک تیمی را دیدم گروهی بنام امر به معروف با محبت، یک عده خانم جوان ایستادند و یک آینه هم کنارشان گذاشتند به هر خانمی که رد می‌شود و از نظر آنان حجابش درست نیست، شروع می‌کنند با محبتی که عزیزم، عزیزم میدانی چقدر خوشکلتر می‌شوی اگر اینطوری روسریت را بکنی، اگر یک دانه گل‌سر اینجا بزنی، آیا مسافرت مشهد رفتی؟ اگر نرفتی پولش را ما می‌دهیم بیا ببریمت، یعنی در حال عوض کردن روش هستند، که چگونه بتوانند این زنان را کنترل بکنند، ، چون این فشار به حدی به زنان وارد شده، که به هیچ طریقی نه با امر به معروف با محبت و نه به امر به معروف با چوب و چماق قابل درست شدن نیست.

گیسو شاکری: صد روی صد قبول ندارم، چه آشوبی بالاتر از اینکه در مسائل خانوادگی مردم دخالت می‌کنند، چه آشوبی بدتر از اینکه به محل کارت مراجعه می‌کنند و همه چیز را به هم می‌زنند، چه آشوبی بدتر از اینکه زندگیت به لحاظ اقتصادی به هم می‌ریزند و پولت امنیت ندارد جانت امنیت ندارد، مالت امنیت ندارد، هیچ چیزی امنیت ندارد، از این آشوبتر در کجای دنیا می‌توانید سراغ داشته باشید، و چه مصیبتی بالاتر از این هست؟ که بچه‌های دست گلت در زباله دانی بخوابند، غذا از زباله‌ها جمع بکنند، زنانت تن فروشی کنند تا مخارج زندگیشان را بدهند. دختران جوانت دست فروشی کنند، پسران جوان تحصیلکرده‌ات بیکار باشند، چه مصیبتی بالاتر از این متصور است، یک مادر نمی‌تواند مخارج بچه‌ش را تأمین بکند، بچه را در زباله دانی می‌اندازد کجای دنیا چنین مصیبتی وجود دارد. ابعاد مصیبت و آشوبی که آخوندها سر مردم ریختند قابل مقایسه با هیچ کجای دنیا نیست، با توجه به اینکه مملکت ثروتمندی داریم، مطلقاً این را باور ندارم و فکرمیکنم این‌ها آشوب و مصیبت را فقط در داخل ایران ندارند، مصیبت و آشوب را به کشورهای منطقه هم کشاندند.‌ یعنی خاورمیانه را در آشوب فرو بردند، چطور ممکن است با رفتن آخوندها آشوب و مصیبت به مردم وارد بشود، با وجود اینها است که آشوب و مصیبت هم هست، اتفاقاً راه رهایی از آشوب و مصیبت سرنگونی تام و تمام رژیم آخوندی است.

گیسو شاکری: البته ما نظراتمان مشابه هست که در کنار همدیگر هستیم، تمام این راه حل در ۱۰ ماده‌ای مریم رجوی هست، بعد از سرنگونی کافی است این ۱۰ ماده‌ای بکار گرفته بشود و این خواست ما است. دولت موقت آلترناتیو داریم، که نظام را سازمان بدهد و چیزی بهم نریزد، و به همه چیز شکل بدهند، انتخابات آزاد مجلس موسسان تا نوشتن قانون اساسی و این ۱۰ ماده‌ای حقوق انسان و حقوق بشر است، تساوی کامل زن و مرد است، جدایی دین از دولت است، آزادی کامل است، انتخاب آزادانه و لغو قوانین شریعت است، تمام قوانین و مفاد حقوق بشر است، به اضافه اینکه کسی که این ۱۰ ماده‌ای را ارائه می‌دهد یک نیروی بیکران از جان گذشته پشت سرش هست، همزمان در ایران آن نیرو را دارد، پس از نظر من راه حل این است.

گیسو شاکری: من اول توضیح دادم اول از همه ضدبشر است، ما امروز راجع به مسئله زنان صحبت می‌کنیم، چون پاشنه آشیل رژیم هست، رژیم آخوندی ضدانسان است، ضد آزادی است، ضدبشر است، ضد سازندگی است و این در بنیانی است که گذاشته، آخوند و بنیادگرایی، آخوند اصلاً نمی‌تواند و اسمش بر روی آن هست بنیادگرا، مرتجع است، نمی‌تواند خودش را اکتیو به روز بکند، بعد مسئله پول و قدرت است، خدعه و دروغ است وتمام این دردهای که دارند، اتفاقاً روانی و دیوانه نیستند، روانی و دیوانه نمی‌داند چرا اینکارها را می‌کند ولی این‌ها می‌دانند، این‌ها گناهشان بسیار زیاد است، وقتی در دادگاه‌ها بنشانند و محاکمه بکنند آن موقع مردم می‌فهمند از صدتا عاقل هم عاقلتر هستند، آگاهانه ما را نابود می‌کنند، آگاهانه به پای نابودی ما و سرزمین ما ایران نشستند.

گیسو شاکری: ببینید تضادی که ما صحبتش را کردیم از یک طرف تضادها از یک طرف سرکوب، و از آن طرف مقاومتی داریم، زنان فهیمدند فقط با مبارزه و مقاومت است و هیچ راه دیگری ندارند، فقط تنها راهش مبارزه و راهش ایستادگی است، الی غیر و به دست خودمان، هیچ کس دیگری از هیچ کجای دنیا از آسمان برای ما چیزی نمی‌افتد ما باید مبارزه بکنیم، ما باید مقاومت بکنیم، ما باید اول از همه چیز آگاهی‌مان را بالا ببریم، بدانیم خواسته‌مان چیست.  خواست ما باید در درجه اول انسانی باشد، بعد حقوق حقه خودمان باشد، یعنی به مسائل جزیی پروبال ندهیم، که مسائل اصلی خودمان را فراموش بکنیم، خوشبختانه این را بگویم در دیکتاتوری قبلی زنان پیشروی بودند برای حقوق حقه زنان مبارزه می‌کردند، و در زندانهای شاه اسیر و کشته شدند، بعد از انقلاب ضدسلطنتی دیدیم چه شیرزنانی از زندانها بیرون آمدند، بعد هزاران زنی که برای آزادی و برابری در خیابانها تظاهرات می‌کردند، این‌ها همانهای بودند که بعدها خیلی از آنان شکنجه شدند، در زندانهای جمهوری اسلامی اعدام شدند، برخی از ایران گریختند، و تعدادی هنوز در ایران هستند، مبارزه را مخفیانه ادامه می‌دهند، یعنی ما با هم پیوند خوردیم، و میدانیم فقط با مقاومت و مبارزه و الا هیچ راه حلی نداریم.

گیسو شاکری: من یک نکته که راجع به تضاد مبارزه به آن اشاره کردم، الان الگوی که داریم بخصوص در این سالهای آخری که به هر حال مقاومت فعال بوده و با رهبری مریم رجوی و با رهبری زنان مجاهد و با جانفشانی زنان مجاهد زنان مبارز، این الگو را الان زنان ما دارند، این چیزی است که باید خیلی به آن افتخار بکنند، که در زمانه‌ای هستند که یک الگوی شیرزن دارند، و این الگو به ما آگاهی می‌دهد، راه و روش نشان می‌دهد، به راه و روش‌های خودشان نگاه می‌کنیم، به از جان گذشتن و خواستگاه‌هایشان، به آرمانهایشان، و این آزادی که در وجود اینها است، یعنی درک درست از آگاهی و آزادی، و این یک الگوی بی بدیلی است، باید جلوی خودمان داشته باشیم.

خوشبختانه من می‌بینیم دختران کانونهای شورشی چگونه این الگوها را جلویشان گذاشتند و پشتش می‌روند و این طور مقاوم و شیر همچنان در دل دشمن می‌خروشند، اما سر سوالی که کردید، نکات بسیار مهمی سخنرانان بر روی آنان تاکید کردند، صحبت کردند، روی ۱۰ ماده‌ای خانم رجوی و بر روی نقش زنان مجاهد در مبارزات مردم ایران و زنان پیشرو بودند، اینکه چقدر ایستادگی می‌کنند و چه بهای سنگین، سنگینی برای ایستادگی و مقاومتشان پرداخت می‌کنند، اما چند نکته اشاره کردند از جمله:  این جبنش و مقاومت و خصوصاً زنان مجاهد یک الگو برای خودشان شده بود، دیدن این تشکیلات، دیدن این رهبریت، ارزش و احترامی که برای خانم رجوی قائل هستند، حتی خیلی از این زنانی که در غرب زندگی می‌کنند و نمایندگان پارلمان‌های غربی هستند میگویند مریم رجوی مثل رهبر ما است. یعنی از ایشان الهام می‌گیرند، صحبت از شوخی و تعارف نیست، وقتی شما برای یک آرمان والا مبارزه می‌کنید، صحبت از نان به هم قرض دادن و تعارفات الکی و اینها نیست، صحبت عینی است و دارند می‌بینند، که عده‌ای شیرزن از همه چیز خودشان گذشتند، از همه چیز و فقط برای آزادی و برابری ایستادند و برای سرنگونی ملاها و رژیم ایستادند.

کی می‌تواند به این افتخار نکند، حتی غربی‌های که این پدیده را ندارند، با مسئله رژیم بنیادگرا بیگانه هستند، این خیلی جالب بود، که سخنرانان بر روی آن تاکید می‌کردند، مسئله دیگری که بر روی آن تاکید کردند فکر می‌کنم خانم بتانکورد بود اشاره کرد در این مقاومت و تشکیلات صحبت از زنان و مردان نیست قضیه خیلی از این بالاتر است، و واقعاً نظر خود من هم هست.  اصلاً صحبت از این نیست که زنان اول هستند و مردان دوم هستند، مردان اول هستند و زنان دوم هستند، آنجا یک رابطه والای انسانی حاکم هست، با آموزشی همراه بوده که منم هر روزی که نزدیک‌تر می‌شوم و هر دفعه که به این رابطه بیشتر عمیق می‌شوم، هر دفعه این مسائل را بیشتر تحقیق می‌کنم و کنکاش می‌کنم، احترام انقلابیم به مسعود و مریم هزار برابر می‌شود. واقعاً فکر می‌کنم گل کاشتند، با این آموزشها و راه و روشی که جلوی پای شما اشرفیان گذاشتند، اجازه بدهید چیزی را نوشتم که باید از روی آن بخوانم، این را از قول خانم اوکیانو نماینده پارلمان ایتالیا که خیلی خوشم آمد گفتند: «خانم مریم رجوی شما سمبلی هستید که ترس را پشت سر گذاشتید، عزم شما خانم رجوی برای تحقق حقوق بشر به ما انگیزه می‌دهد، ما همراه با شما عزم جزم کرده‌ایم، با نابرابری و تبعیض مبارزه کنیم»، این زنی است که درایتالیا زندگی می‌کند.

گیسو شاکری: ببینید من همیشه قبل از اینکه به اشرف بروم در رابطه با بچه‌ها و خواهران و برادرانم که به آنان افتخار می‌کنم که به آنان بگویم خواهر و برادر و میدانم خودم لیافت این را ندارم، در حد آنان نیستم اما همیشه در کنارخواهران و برادرانم چیز یاد گرفتم، همیشه سعی کردم کمبود شخصیتیم را با آن کار کنم، چون به هر حال زندگی ما با زندگی بچه‌ها فرق می‌کند. ما دارای منیتهای هستیم که برخی اوقات آنقدر زیاد می‌شود، که آدم از خودش خجالت می‌کشد، بلاخره من همیشه تحت تأثیر بچه‌ها هستم، و این زندگی انقلابی که دارند، ولی این بار یک فرق دیگری داشت. بعد از همه ناملایمات و بعد از این همه جابجایی‌ها و بعد از این همه مشکلات که داشتند، این همه زیبایی و سازندگی و نظم و صبر و صبوری و متانت، واقعاً کی را می‌تواند تحت تأثیر قرار ندهد، کی می‌تواند این همه در برابر سازندگی، عشق و آرمانخواهی، واقعاً سرتعظیم فرود نیآورد، من تحت تأثیر از اول همان درب دروازه اشرف تا خیابان‌ها، یعنی هیجان زده شده بودم، نه هیجان سطحی و زودگذر، هیجانی همراه با آگاهی و تفحص بود در تشکیلاتی که این همه صدمه خورده بود، اینطور سرپا است و با افتخار است و باید درود بفرستم به تمامی اشرفیان با این همه توانی که دارند، با این همه آرمانی که دارند، و به تک به تک آنان افتخار می‌کنم و تحت تأثیر قرار گرفتم و همه سخنرانان هم می‌آمدند همه همین حال را داشتند، همه شگفت زده بودند، و همه سخنرانان شاید تا آن موقع درک نکرده بودند این آلترناتیو چقدر قوی است، چقدر توانایی دارد.

وقتیکه یکی از نمایندگان امریکا می‌گوید شما وقتی توانستید اینجا را در عرض هشت ماه زیبا بکنید شما تنها نیرویی هستید که می‌توانید ایران را بسازید، این یعنی دیدن و تحت تأثیر قرار گرفتن، دیگر صحبت نیست و عینی است، می‌بینند اینجا ساخته شده، اینکار انجام شده، آمدن و آوردن تک به تک این همه سیاستمدار و همه اینها آنان را تحت تأثیر قرار داده بود، از همه مهمتر آرامش و صلابت، صبر و لبخند همیشگی، در لبان خواهران و برادران، واقعاً بینظیر بود، یک مسئله دیگر که خیلی من را مخصوصاً از نظر اینکه حالم را خراب کرد و از طرف دیگر مفتخرم کرد نمایشگاهی بود که درست شده بود و ۱۲۰ سال مقاومت مردم ایران و خصوصاً آن بخش یادمان قتل‌عام تابستان ۶۷ واقعاً کاری که کرده بودند، من نمی‌دانم و فکر می‌کنم باید بگویم دست مریزاد، فقط شما هستید که می‌توانید ایران ویرانه را آباد کنید، آن وطن را شما آباد می‌کنید، میدانم، در آخر از شما تشکر می‌کنم که قطره‌ای از این دریایی کوچک باشم.