مادر سعید ماسوری جاودانه شد!
ربابه ماسوری، مادری که ۲۵ سال ، درد و رنج زندان را با تمام وجودش تحمل کرد، بدون اینکه حتی یک روز پشت میلههایش باشد. او سنگینی و بی رحمی دیوارهای اوین و گوهر دشت و زندان قزلحصار را با تمام وجودش لمس کرد. هر ماه، راه طولانی خرمآباد تا تهران را میرفت؛ فقط برای چند دقیقه، فقط برای یک نگاه از پشت شیشه. گاهی حتی نام فرزندش را به خاطر نمیآورد، اما راه را گم نمیکرد. چون مادر بود. مادر سعید ماسوری .
سعید ماسوری، متولد ۱۳۴۴، از دیماه ۱۳۷۹ تا امروز، بیوقفه در زندان مانده است. نه یک روز مرخصی. نه یک دیدار سیر با مادر و خانواده. حتی وقتی مادرش در بستر مرگ بود، حتی وقتی آخرین نفسش را کشید، حتی وقتی در خاک جای گرفت، امنیت قاتلان حاکم اجازه نداد فرزند برای چند لحظه بر بالین مادر حاضر شود.
اما مادر برای دیدن سعید به اجازه کسی نیاز نداشت. او در تمام این سالها، هر روز با عکس سعید حرف میزد. هر شب برایش دعا میکرد. هر صبح با امید بیدار میشد که شاید امروز…
اما هرگز امیدش را از دست نداد. او آن قدر امیدوار ماند که دید جوانان و شورشگران خرم آباد در همین دیماه چگونه مثل سعید از جنس آتش و خشم شدند. او دید که سعید تکثیر شده است. نه فقط در خرم آباد که در همه شهرهای ایران. او دید که مسیر و آرمان فرزندش چه زیبا فراگیر شد. شاید از همین رو بود که به آرامی و با آرامش چشم از هستی فرو بست.
سعید ماسوری در سوگ مادرش نوشت:
«بیشتر از بیستوپنج سال است من در زندان ماندهام و تو بیرون بودی، اما رنج این سالها بیشتر بر دوش تو بود. سهم من دیوار و میله بود و سهم تو راههای طولانی… تازه فهمیدم سختترین زندان، جایی است که دیگر “مادر” در آن نیست»
در همین زمینه
حمایت زندانی سیاسی سعید ماسوری از اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار
ستاره درخشان آسمان
درست است که حالا سخترین زندان برای سعید در نبود مادر آغاز شده است اما سعید هم میداند که ربابه دیگر تنها نبود. در همین روزها هزاران ربابه، هزاران مادر در چهلم عزیزان شان دیگر سوگواری نمی کنند که فریاد می زنند. کل میکشند، می رقصند، گلباران می کنند، سرود میخوانند و فریاد می زنند مرگ بر خامنه ای قاتل فرزندان ما…
حالا دیگر سعید می تواند در شبهای تاریک زندان قزلحصار مادر ربابه را در چهره یک ستاره ملاقات کند. ستاره نورانی که در محاصره هزاران اخترتابناک دیماه در آسمان ایران می درخشند و بشارت می دهند پایان تیرگی نزدیک است. پایان انتظار نزیک است.







