در همه کشورهای جهان مرسوم است که سران دولت‌های جدید پس از یک سال حضور در این سمت، دستاوردهای خود را ارائه می‌کنند.
این زمان همچنین فرصتی برای سنجش عملکرد دولت جدید توسط مردم است.
البته، همیشه همه وعده‌ها و شعارهای انتخاباتی عملی نمی‌شوند، اما در اکثر کشورهای دموکراتیک، بسیاری از وعده‌های تبلیغاتی به واقعیت تبدیل می‌شوند یا برنامه‌ریزی شده‌اند که در سال‌های آینده آن دولت‌ها، به واقعیت تبدیل شوند.
رئیسی، رئیس جمهور منتصب
در ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ ابراهیم رئیسی در یک نمایش انتخاباتی که با تحریم اکثریت مردم همراه بود به عنوان رئیس جمهور جدید انتخاب شد.
البته روشن است که در ایران هیچ انتخابات آزادی وجود ندارد و خامنه ای از طریق شورای نگهبان همه نامزدهایی را که مورد نظر خودش نیست رد صلاحیت می‌کند.
با این حال، حتی با توجه به این معیارها، انتخابات سال گذشته بیشتر به نمایش کمدی شبیه بود. رئیسی که به دلیل دست داشتن در کشتار ۳۰۰۰۰ زندانی سیاسی در سال ۶۷ و نقض فاحش حقوق بشر تحت تحریم‌های آمریکا قرار داشت، با یک انتخابات نمایشی حکم تایید خود را از خامنه‌ای دریافت کرد.
وعده های توخالی و دروغ
رئیسی، که در ۱۴ مرداد ۱۴۰۰ سوگند یاد کرد در مورد مسائل اقتصادی وعده‌های زیادی که از ۵۰ می‌گذشت داد. هرچند که پلتفرم انتخاباتی او فاقد هرگونه جزئیاتی بود که روشن کند چگونه می‌خواهد به وعده هایش عمل کند، اما این وعده‌ها نوعی نماد مشکلات و چالشهایی بود که دولت آینده او باید با آنها روبرو می‌شد.
بیشتر وعده‌های انتخاباتی رئیسی حول محور بحران‌های اقتصادی مانند بیکاری، تورم، حل مشکلات مسکن، رکود اقتصادی، تولید کارخانجات، صادرات نفت و تحریم‌های آمریکا بود.
این وعده‌ها عبارت بودند از: ایجاد یک میلیون شغل در سال، کاهش تورم از نرخ ۵۰٪ به یک رقم تک رقمی، افزایش نرخ رشد اقتصادی، حل مشکلات کارخانه‌های غیر فعال، تقویت صادرات نفت، تمرکز بر صادرات به کشورهای همسایه، حل مشکل اجاره مسکن بالا با ساخت خانه های ارزان قیمت و ساختن یک میلیون مسکن درهر سال، کاهش فقر و رفع فساد و لغو تحریم ها که محور اصلی سیاست خارجی او بود.
چنین شعارها و وعده‌های پوپولیستی، البته، بیشتر بخاطر جذب مردم بود تا بر پایه‌ها و اصول واقعی برای اجرای آنها. این موضوع هم چیزی عجیبی نبود چرا که شعارهای مشابهی را همه ساله خامنه‌ای در سخنرانی های سال نوی خود داده بود. عناوین بی محتوایی مانند «سال جهش تولید»، «سال اقتصاد مقاومتی»، «اقتصاد دانش بنیان» و شعارهای مشابه دیگر که هیچ کدام تأثیری در وضعیت ایران نداشتند.
وعده‌های عملی نشده و محقق نشده
با این حال، پس از گذشت یک سال از تصدی رییسی، هیچ یک از وعده‌های او عملی نشده‌اند.
اعتراضات مستمر اقشار مختلف مردم در سراسر کشور گواه این واقعیت است.
به نوشته روزنامه شرق: گزارش‌های وزارت کار نشان می‌دهد که حدود ۶۰ درصد مردم ایران درآمد کافی و شغل مناسب ندارند. حدود ۱۴ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر دارای مشاغل کم درآمد و بدون بیمه هستند.» و در ادامه آمده است: «۱۰ درصد پیک‌های موتوری و ۶۰ درصد راننده‌های تاکسی در تهران بازنشسته‌ها هستند و علاوه براینها ۳.۴ میلیون راننده اسنپ و ۱.۴ میلیون راننده تپسی، حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر بعنوان راننده تاکسی مشغول هستند.
حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد مردم مستاجر و حدود ۲۰ میلیون نفر زاغه نشین و بی‌خانمان هستند. که این یعنی حدود ۲۵ درصد یا یک چهارم جمعیت کشور.
بیشتر بخوانید
در حالی که حکومت ادعا و تبلیغ می‌کند که با کمک یارانه ها زندگی مردم بهبود می‌یابد، ولی واقعیت موجود نشان می‌دهد که تعداد کمی در راس حاکمیت همچنان به غارت درآمدهای مورد نیاز مردم ادامه می‌دهند.
اگرچه بارها تکرار شده، اما باید توجه داشت که میانگین درآمد مردم ایران نه تنها بسیار کمتر از حداقل دستمزد کشورهایی مانند امارات، عربستان سعودی و ترکیه است، بلکه از حداقل دستمزد کشورهای کوچکی مانند آذربایجان و عمان نیز کمتر است.
بیشتر بخوانید
رئیسی در زیر ضرب از داخل حکومت
روزنامه‌های یکشنبه ۲۹ خرداد اولین سالگرد انتخاب ابراهیم رئیسی را به انتقاد از تیم اقتصادی وی اختصاص داده بودند.
اکثر ستون نویسان و مفسران از استعفای اخیر حجت الله عبدالملکی، وزیر کار رئیسی استقبال کردند اما گفتند که وزرای بیشتری باید کابینه را ترک کنند.
با این وجود، برخی از مفسران از جمله ناصر قوامی، نماینده اصلاح‌طلب، می‌گویند که جایگزینی وزرای فعلی با وزرای جدید نمی‌تواند مشکلات اقتصادی ایران را حل کند. وی افزود که حتی بهترین اقتصاددانان نیز نمی‌توانند با بحران اقتصادی فعلی مقابله کنند زیرا دلیل اصلی مشکلات خود سیستم سیاسی است.
محمدرضا خباز، نماینده سابق مجلس در پاسخ به سوالی درباره اینکه آیا این وزیران حتی در برابر وجدان خود از قبول مسئولیت در وزارتخانه‌های کلیدی شرم ندارند اینگونه پاسخ داد که: رئیسی بر چه اساسی اینها را به عنوان وزیر منصوب کرده؟ و کسانی که این افراد را پیشنهاد کردند در مورد وضعیت الان چه می‌گویند؟
نتیجه…
برای بررسی کارنامه رئیسی در سال گذشته، نیازی به نگاهی دوردست یا مطالعه عمیق نیست.
روزها، هفته‌ها و ماه‌های سال گذشته شاهد افزایش نارضایتی‌های مردم از این دولت و از کل نظام بوده است.
مردم از همه اقشار اعم از معلمان و فرهنگیان، کارگران، بازنشستگان، پزشکان و پرستاران، دانشجویان، کسبه، رانندگان اتوبوس و تاکسی و حتی زندانبانان رژیم و کارمندان دستگاه قضایی برای نشان دادن نارضایتی خود از حکومت آخوندها، بصورت مستمر دست به تجمعات اعتراضی و تظاهرات زده‌اند.
واقعیت این است که رژیم ولایت فقیه خامنه ای در آستانه فروپاشی است. شعارهای «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر رئیسی»، «آخوند برو گمشو»، و… که هر روز در سراسر شهرهای ایران شنیده می‌شود، گواه انکار ناپذیر این واقعیت است. و دیر نیست که این واقعیت بزودی فرا برسد.
ح. بیضایی
