صدای مردم زیر آوار فقر و ویرانی
چندی بود که به کوچه پس کوچه‌های ایران سر نزدیم. موجود ابلهی به نام آخوند تصور کرد که می تونه با قطع اینترنت مردم مارو از حق ارتباطاتش محروم کنه. اما روزنه‌ها در دنیای ارتباطات امروز به سرعت به پنجره تبدیل می شوند. حالا دوباره ما اومدیم.
ما در کوچه پس کوچه‌ها، پاشنه کفش‌مان را می‌خوابانیم و به هر دری در شهرهای ایران سر می‌زنیم. حالا در آغاز ۱۴۰۵ هستیم . جنگ و سرکوب نتونسته مردم دلیر ما را زمینگیر کنه .
حالا دیگه در نبود خامنه‌ای پدر برای مردم ما روشن شده که فصل آخوندا دیگه تموم شده.اونا مثل مرغ« نیم بسمل»هستند بی‌خود دارن سخت جانی می کنن. اما همین سخت جانی‌شان برای مردم مصیبت‌ها ایجاد کرده. ما در کوچه پس کوچه‌ها پای درد مردم می نشینیم:
در کوچه پس کوچه‌های ۲۴اردیبهشت
تبریز: گزارش از احتکار دارو و زجرکُش کردن مردم
در تبریز اتفاقی دارد می‌افتد که خیلی از مردم با گوشت و پوست شان حس میکنند. دارو هست، قفسه‌ها خالی نیست، اما به مردم میگویند «نداریم».به چند داروخانه در سطح شهر مراجعه کردم دارو در داروخانه هست ولی فروخته نمیشه. خیلی‌هاهم مثل من ساعت‌ها دنبال دارو می‌گردند، اما آخرش دست خالی برمی‌گردند خونه. درحالی که همان دارو پشت قفسه‌ها نگهداشته شده.
خیلی‌ها معتقد هستند این فقط یک بی‌نظمی ساده نیست، پشت ماجرا شبکه‌هایی هستند که دارو را نگه میدارند تا قیمت‌ها بالاتر برود و بعد با سود بیشتر بفروشند. یعنی جان مردم تبدیل شده به ابزار سود و تجارت.بیمار، سالمند، کودک یا خانواده‌ای که توی اوج نگرانی دنبال دارو می‌دود، حالا باید قربانی بازی گرونی و احتکار هم بشود.
از آن طرف، مردم میگویند وقتی پول کشور صرف بحران‌ها و هزینه‌های دیگه میشه، نتیجه‌اش همین میشه کمبود دارو، فشار روی بیماران و فروپاشی درمان.این فقط یک گزارش از چند داروخانه نیست صدای خشم و بغض مردمی هست که می‌بینند حتی درمان و دارو هم داره از دسترسشان خارج میشه.
در همین زمینه
در کوچه پس کوچه‌های ایران؛ از دولت زمینگیر شده تا مردم بپاخاسته
در کوچه پس کوچه‌های ایران؛ از بنزین ۸۰ هزار تومانی تا نفتکش توقیف شده
در کوچه پس کوچه‌های ایران؛ از فریاد زن دستفروش تا کودکان تشنه زاهدان
گزارش یک راننده از جاده‌های کشور، راهزنی در لباس قانون
راننده مسیر اصفهان -بندرعباس
خودم راننده‌ام، سال‌هاست توی این جاده‌ها نون درمیارم و با چشم خودم دیدم چه بلایی سر راننده‌ها میارن.
دیگه کار به جایی رسیده که خیلی از راننده‌ها از پلیس راه بیشتر از دزدهای جاده می‌ترسند. کامیون سالمه، بار قانونی، سرعت مطمئنه، همه مدارک کامل ولی باز ماشین را نگه میدارند و مستقیم یا غیرمستقیم میگویند «پول صبحانه»، «پول قهوه» «شام» یا یک چیزی بذار برو.
این پول‌ها شوخی نیست. از صد، دویست هزار تومان شروع میشود تا برای بعضی بارها به هشتصد هزار، یک میلیون و حتی بیشتر میرسد. هزاران راننده مثل من این صحنه‌ها را هر روز می‌بینند و خیلی‌ها از ترس دردسر مجبور میشوند پول بدهند تا فقط راهشان باز بشود و بارشان دیر نرسد.
بدتر از همه اینکه اگر راننده‌ای مقاومت کند یا بگوید پول نمیدهم، تازه دردسر اصلی شروع میشود. مدارکش رانگه میدارند، تهدیدش میکنند و بعضی وقت‌ها هم همان پولی که خودشان خواستند را میگذارن توی پرونده راننده و بعد به اسم «رشوه دادن» تحویل دادگاه میدهند. یعنی راننده‌ای که فقط دنبال یک لقمه نونه، آخرش باید هم جریمه بشه، هم تحقیر، وحتی شلاق بخوره.
ما راننده‌ها وسط گرونی، خرج لاستیک، بیمه، خرابی ماشین و هزار مشکل دیگه له شدیم حالا توی جاده هم باید قربانی باج‌گیری بشویم.این فقط حرف یک نفر نیست درد مشترک هزاران راننده‌ای است که شب و روز توی جاده جون میکنند ولی به جای امنیت و احترام، با تهدید و اخاذی روبه‌رو میشوند.خشم راننده‌ها هر روز بیشتر میشه، چون مردم می‌بینند کسی که باید حافظ امنیت جاده باشه، خودش تبدیل شده به کابوس جاده‌ها.
تهران: گزارش خبری ازوضعیت گیمرها در ایران
یکسری ازجوانها بدلیل نداشتن کار برای کسب درآمد به مشاغل اینترنتی روی آوردن یکی ازاین شغل ها گیمراست. الان باوضعیت قطعی اینترنت کارآنها تقریبا تعطیل شده .یکی ازاین جوانان میگوید: اینترنت پرو هم کار نمیکنه، سهمیه بندی کردند، و سرعتش هم کم هست. الان یک عده بچه ها که گیمر بودن و از بازی پول در می آوردند با بدبختی اینترنت پرو گرفتند، اما سرعتش اینقدر کمه نمی تونند کار کنند. تعداد نسل زدی که با استریم کردن و بوست بازی خرج خانواده در میاورن خیلی زیادهست.به آن میگویند بوستر گیم. اینها در سال گذشته درآمد حداقلی شان در روز ۴۰۰هزار تومان هست و ماهانه حدود ۱۵تا۲۰ میلیون میشود. اما الان این شغل کامل از بین رفته. صدها هزار نفر فقط تو این زمینه بیکار شدند. اینها از اقوامشون اینترنت پرو میگیرند
چون یک عده کادر درمان، یا وکلا و برخی معلم ها اینترنت پرو دارند. بعد کل حجم این اینترنت ۵۰ گیگا هست
که نتوانند به همه بدهند.برخی همسایه‌ها هات اسپات میکنندیا خواهر برادرهایشان دارند.اما با این وجود نمی‌توانند با آن کار کنند.بچه میره هر شب خونه خواهرش تلفن را میگیره که بیاد بوست کند بعد کل شب دستشه بلکه یک بازی بی کیفیت برود بعد قبل از ساعت کاری میرود پس میدهد. اینطوری پول نمیشه در آورد یعنی اینترنت داستان دار شده. در ایران بیکاری با رانندگی اسنپ و مسائل مربوط به گیمری و بلاگری پوشش داده شده بود، الان هر دو از بین رفتند.
تهران: افزایش قیمت مواد غذایی
قیمت میوه بشدت افزایش داشته الان اگر یک خانواده چهار نفره بخواد هر نفر روزی یک سیب بخوره
درماه حدود ده تا دوازده میلیون میشه پولش!یعنی گوشت و مرغ که هیچی مردم میوه و سبزیجاتم نمی تونن بخورند. سیب شده دونه ای ۵۰ هزار تومان.کافی شاپ که جوونا میرفتند الان یه چایی و کیک میشه هفتصد هزار تومان .خوردن و آشامیدن هم از مردم دریغ شده.
