پس از اعلام حکم اعدام یک دانشجوی دانشگاه تبریز توسط قضاییه رژیم ایران، دانشجویان اقداماتی را علیه این حکم انجام دادند . حدود ده روز قبل قضاییه حکومتی حکم اعدام دانشجوی دانشکده فنی دانشگاه تبریز احسان فریدی را اعلام کرد که به دنبال آن دانشجویان تعدادی از دانشگاه ها اقداماتی را بر علیه حکم و محکوم کردن آن شروع کردند. جمعی از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی طی یک بیانیه ای اعلام این حکم اعدام واساسا هرگونه اعدام را محکوم کردند.
آنها از جمله در بیانیه خودشان نوشته اند:
احسان فریدی تنها نیست. صدای او، امروز در راهروهای دانشگاه ما طنین‌انداز است. این دانشجویان شجاع در انتهای بیانیه شان خواستار لغو فوری حکم اعدام احسان فریدی شده اند.
بیانیه دانشجویان دانشگاه‌های مختلف در حمایت از لغو حکم اعدام
همچنین جمعی از دانشجویان دانشگاه تهران بیانیه ای دراین خصوص صادر کرده اند واز جمله نوشته اند:
اعدام یک دانشجو نه اجرای عدالت که نشانه سرکوب سیستماتیک نسلی است که در یک جامعه آزاد سرمایه های ملی آن کشور محسوب میشوند. آنها ضمن این که خواستار لغو فوری حکم اعدام احسان فریدی شده اند در انتهای بیانیه خود از همه دانشجویان، اساتید و مردم آزاده دعوت کرده اند به این فراخوان علیه اعدام بپیوندند.
بیشتر بخوانید
استیصال خامنه ای، درماندگی پزشکیان، سردرگمی عراقچی
در دانشگاه تهران نیز دانشجویان اقدام به شعار نویسی کرده اند. از جمله شعارشان این بود: سرکوب شکنجه اعدام، در عزم راسخ ما برای رهایی، اثر ندارد.
در دانشگاه بروجردی لرستان هم اقدام به شعار نویسی کرده اند ونوشته اند:
ما دانشجویان در کنار عدالت ایستاده‌ایم. نه به اعدام، نه به خشونت!
اعتراض دانشجویان علیه صدور حکم اعدام
ازطرفی دو نخبه قهرمان دانشگاه شریف که اکنون خود درزندان ودراسارت رژیم هستند با دادن فراخوانی نوشتند: «از همه دانشجویان سراسر کشور درخواست می‌کنیم که همراه با زندانیان سراسر کشور به اعتصابات سه‌شنبه‌های نه به اعدام بپیوندند و با هر شکل و شیوه‌ای این همبستگی را نشان دهند.»
در یک ارزیابی و بررسی اولیه به نظر میرسد که این اقدامات اعتراضی در راستا و همگام با جنبش اعتراضی اقشار مختلف مردم ایران و با این باور که جنبش دانشجویی از وضعیت جامعه انفجاری میهن مان جدا نیست و در هم تنیده هستند طبعا رو به افزایش خواهند بود.
اما باید در نظر بگیریم که ما از اقدامات دانشجویان در کشوری صحبت می کنیم که اختناق از نوع فاشیسم دینی؛ برآن حاکم است که قابل مقایسه با سایر دیکتاتوری های کلاسیک نیست . بنابراین در هر ارزیابی و بررسی باید به این موضوع مهم توجه کرد. نکته دیگر یا ملاحظه دیگر که البته بدون ارتباط با همین نکته اول نیست عدم اطلاع و بی خبری در مورد اقداماتی است که از طرف دانشجویان در حوزه دانشگاهی صورت میگیرد. بنابراین تمامی این اقدامات اعتراضی ارزشمند است و نباید به آنها کم بها داد و یا بی اهمیت جلو داد.
البته این را ازروی واکنشهای دشمن ضد بشری هم به خوبی میتوان فهمید که کوچکترین اقدام اعتراضی را تحمل نمیکند و مانع هرگونه فعالیت می شود اما به دلیل پیشینه طولانی مبارزات معاصر مردم ایران که از جنبش تنباکو تا کنون یعنی بیش از صدوسی سال تا کنون ادامه دارد و به دلیل قدرت عظیم مردمی بر ضد دیکتاتوری که در ایران یک سنت شده و رژیم شاه را نیز به گور سپرد و رژیم کنونی را هم با قیام های سالهای گذشته وضرباتش مات و مبهوت کرده است خوب می بینیم که مستمرا مبارزات وتلاش ها و فعالیت ها و اقدامات برعلیه جنایات رژیم طبعا ادامه خواهد یافت.
اهمیت فعالیت به هر شکل برای مبارزه علیه دیکتاتور
ما از فعالیت برعلیه اعدام از جمله حکم اعدام یک دانشجو صحبت می کنیم. بنابراین نباید حتی یک دیوار نویسی یا اعلامیه یا راه اندازی کمپین یا نصب تراکت یا اعتراض و تجمع یا هراقدام دیگر را مطلقا کم بها داد.
اما چرا حکم اعدام با تمامی منفوریت آن وقتی به اعدام دانشجویان می رسد شدت تنفر و بیزاری از آن صد چندان میشود؟ علت چیزی نیست جز این که؛ اعدام دانشجویان به دلیل اتهامات سیاسی معمولاً واکنشهای شدیدتر و انزجار گسترده‌تری را در میان مردم، به‌ویژه جامعه دانشگاهی، ایجاد می‌کند. این شدت واکنش به چندین عامل اصلی برمی‌گردد:
از جمله اینکه دانشجویان به‌طور سنتی در خط مقدم دفاع از آزادی بیان و دموکراسی قرار دارند. ضمن اینکه اعدام‌های سیاسی به‌عنوان ابزاری برای سرکوب مخالفت‌ها و ایجاد ترس در جامعه استفاده میشود. مردم و دانشجویان این احکام را نه فقط علیه یک فرد، بلکه علیه آزادی و عدالت قلمداد می‌کنند. البته اعدام یک دانشجو به خاطر فعالیت‌های سیاسی را تهدیدی برای کل جامعه دانشگاهی و جنبش‌های آزادیخواه نیز می‌دانند.
باید توجه داشته باشیم که دانشجویان اغلب نماینده حرکت‌های فکری و تغییرات اجتماعی هستند. بنابراین اعدام آنها به معنای خاموش کردن صدای تحول و نوآوری تلقی میشود و بسیاری این را غیرقابل قبول می‌دانند. به همین دلیل است که احکام سیاسی، به‌خصوص علیه دانشجویان، واکنشهای گسترده‌تری را در جامعه ایجاد می‌کند.
