اعتراف مقام‌های حکومتی به حضور گسترده نسل نوجوان در قیام
اظهارات تازه سرکردگان حکومتی بار دیگر نقش پررنگ دانش‌آموزان را در اعتراضات سراسری آشکار کرد. سخنگوی کمیسیون آموزش مجلس فرمایشی خامنه ای به صراحت از حضور گسترده نوجوانان در قیام‌های اخیر سخن گفت. این اعتراف، هراس عمیق حاکمیت از نسلی را نشان می‌دهد که دیگر تن به سکوت نمی‌دهد.
اعتراف رسمی به نقش دانش‌آموزان شورشگر
سخنان منتشرشده در رسانه حکومتی انتخاب در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ از قول سخنگوی کمیسیون آموزش مجلس آخوندی، تصویری روشن از گستره حضور دانش‌آموزان شورشگر ارائه می‌دهد. این مقام حکومتی اعلام کرد: «حدود ۱۷ درصد افراد شرکت‌کننده در اعتراضات اخیر را نوجوانان تشکیل داده‌اند که عمده این جمعیت را دانش‌آموزان تشکیل می‌دادند».
وی همچنین گفت: «در برخی استان‌ها تا ۴۵ درصد جمعیت معترضان زیر ۲۰ سال بوده‌اند». این آمار نشان می‌دهد دانش‌آموزان شورشگر به یکی از ارکان اصلی اعتراضات بدل شده‌اند. سخنگوی کمیسیون آموزش حتی اذعان کرد که «در برخی مدارس، یک کلاس کامل در اعتراضات شرکت کرده بود». او این وضعیت را «نامطلوب» توصیف کرد.
ویژه چهلم شهیدان؛ پاساژ علاءالدین تهران و بازار آبدانان در اعتصاب!
این اعتراف‌ها در حالی بیان شد که رهبر حکومت، معترضان را به عوامل خارجی نسبت داده بود. اکنون سخنان رسمی، روایت دیگری را بازتاب می‌دهد. حضور گسترده دانش‌آموزان شورشی نشان می‌دهد نارضایتی در عمق جامعه ریشه دارد.
تناقض‌گویی درباره بازداشت دانش‌آموزان شورشگر
وزیر آموزش و پرورش حکومت خامنه ای نیز درباره وضعیت بازداشت‌شدگان اظهارنظر کرد. او مدعی شد: «همه دانش‌آموزان بازداشت‌شده آزاد شده‌اند. در حال حاضر هیچ دانش‌آموزی در بازداشت نیست.
با این حال، او هم‌زمان از لزوم پاسخگویی افرادی که «جرم» مرتکب شده‌اند سخن گفت. این موضع‌گیری، تناقض آشکاری را نشان می‌دهد. اگر همه آزاد شده‌اند، طرح دوباره موضوع جرم چه معنایی دارد؟
گزارش‌های پیشین از بازداشت گسترده نوجوانان حکایت داشت. خانواده‌های بسیاری از فشارهای امنیتی سخن گفته‌اند. اکنون مقام‌های رسمی تلاش دارند تصویر کنترل‌شده‌ای ارائه دهند. اما تأکید مکرر بر موضوع دانش‌آموزان شورشگر نشان می‌دهد نگرانی جدی در سطوح بالای حاکمیت وجود دارد.
دغدغه مهار دانش‌آموزان شورشگر در مدارس
عظیمی راد سخنگوی کمیسیون آموزش مجلس فرمایشی خامنه ای در ادامه، از لزوم تقویت برنامه‌های پرورشی سخن گفت. او اعلام کرد: «وزارت آموزش و پرورش باید برنامه‌های تربیتی را منطبق بر «سند تحول بنیادین» اجرا کند. هدف از این برنامه‌ها، جلوگیری از تکرار حضور دانش‌آموزان شورشگر در اعتراضات عنوان شد».
وی تصریح کرد «تعامل دانش‌آموز با معلم و مدرسه باید به گونه‌ای سامان یابد که شاهد چنین حضوری نباشیم.» این سخنان نشان می‌دهد مدارس به کانون نگرانی امنیتی تبدیل شده‌اند.
اظهارات این مجلس نشین حکومتی بار دیگر بر عمق بحران تأکید دارد. او گفت: «حتی شنیده است که یک کلاس کامل در اعتراضات شرکت کرده بود». چنین جمله‌ای، بیش از هر چیز، گستره نارضایتی را آشکار می‌کند. دانش‌آموزان شورشگر دیگر یک پدیده محدود نیستند. آنان به بخشی از واقعیت اجتماعی بدل شده‌اند.
ابراز تأسف یا هراس از آینده؟
سخنگوی کمیسیون آموزش مجلس آخوندی در بخش دیگری از سخنانش از جان‌باختگان ابراز تأسف کرد. او گفت: «باید برنامه‌ریزی شود تا چنین اتفاقاتی در مدارس تکرار نشود». همچنین افزود «اگر دانش‌آموزی در بازداشت باشد، باید پیگیری شود».
این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که گزارشها حکایت از آن دارد که دستکم ۳۰۰ دانش آموز در جریان قیام دیماه توسط نیروهای سرکوبگر کشته شدند. تناقض میان ابراز تأسف و رویکرد امنیتی، شکاف عمیقی را نشان می‌دهد. نماینده مجلس خامنه ای در پایان به «ریشه فکری و ذهنی» موضوع اشاره کرد. او این مسئله را خطرناک توصیف کرد. همچنین از مشکلات معیشتی معلمان سخن گفت. این سخنان نشان می‌دهد حتی در روایت رسمی نیز پیوند میان بحران اقتصادی و اعتراضات انکارناپذیر است.
اعتراف‌های سرکردگان حکومتی درباره حضور گسترده دانش‌آموزان پرده از واقعیتی مهم برمی‌دارد. نسلی که در دهه‌های اخیر با سرکوب و محدودیت رشد کرده، اکنون به صحنه آمده است. هراس آشکار حاکمیت از مدارس و دانشگاه‌ها نشان می‌دهد جامعه ایران در وضعیتی ملتهب قرار دارد. تجربه چهار دهه گذشته نشان داده که سیاست سرکوب نتوانسته این نارضایتی را خاموش کند. حضور پررنگ دانش‌آموزان شورشگر، نشانه‌ای روشن از عمق شکاف میان جامعه و ساختار قدرت است که جز سرنگونی مطالبه‌ی دیگری ندارد.
