قیام آبان و ۴۰۰ شهید زن در میان شهیدان
به این ترتیب در تابستان سال ۶۷، بزرگترین جنایت نسل کشی پس از جنگ جهانی دوم رقم خورد.
در سی و سه سال گذشته همه تلاش «قاتلان در قدرت» این بود که یاد شهیدان را، با گورهای جمعی بینامونشان، با پنهانکاری و تهدید خانوادههاشان، نام و یادشان را از حافظه تاریخی ایران پاک نمایند.
تا موجودیت آنان به فراموشی سپرده شود و اگر نشد؟ جای جلاد و قربانی را تعویض کنند. [جفری رابرتسون؛ قتل عام ۶۷ یک نسل کشی بود]
راستی چرا؟ برای تکرار جنایت، ۳۱ سال بعد در نیزار ماهشهر در شکلی دیگر جنایت تکرار شد.
قیام آبان و کشتار نیزارهای ماهشهر
حوالی نیمه شب ۲۴ آبان ۹۸ خبر افزایش ۲۰۰ درصدی بنزین؛ رسید.
بنا به گفته منابع رسمی، منجر به یک زلزله اجتماعی در ۸۰۰ نقطه، ۱۹ استان و بیش از ۱۰۵ شهر کشور، عمدتاً در مناطق فقیرنشین شد.
شعلههای آتش این قیام ظرف مدت بسیار کوتاهی ابتدا بانکهای چپاول و غارت، سپس حوزههای جهل و جنایت و نهایتا مراکز سرکوب حکومتی را در برگرفت.
مجلس دست نشانده در وحشت از تبدیل شدن قیام مسالمتآمیز به یک قیام قهرآمیز با طرح سه فوریتی در صدد لغو مصوبه سران سه قوه برآمد.
اما خامنهای که بیش از همه میدانست که هرگونه عقبنشینی بسان بنزین بر روی آتش است.
صبح روز ۲۶آبان فرمان سرکوب صادر کرد. اگر چه که بخوبی میدانست که در دراز مدت این کار تا چه اندازه برایش گران تمام میشود.
خامنهای گفت؛ «مسئولین حفظ امنیت کشور هم به وظایفشون عمل کنند… مسئولین کشور هم به وظایفشون بطور جدی عمل کنن».
تمامی ارگانهای سرکوب و بطور مشخص بسیج، سپاه با فرمان خامنهای با دست باز در روز روشن به کشتار پرداختند.
تفاوتی نمیکرد چه کسی را میکشند! یا در تظاهرات شرکت داشته یا نداشته، هدف فقط کشتن برای رعب و وحشت بود و بس…!
کشتار نیزارهای ماهشهر
اینجا ماهشهر است، سرزمینی که مردمانش اگرچه بر روی دریای نفت و در مجاورت یکی از بزرگترین قطبهای اقتصادی ایران قرار دارند.
اما در عین حال یکی از فقیرترینهای مناطق کشور محسوب میشوند. مردم ماهشهر نیز نسبت به گرانی بنزین، به اعتراض برخاستند. [درگیری خونین سه روزه در ماهشهر]
اما جرم نابخشودنی ماهشهریها این بود که دانسته یا ندانسته، گلوگاه مالی سپاه پاسداران را بسته بودند. به دستور شورای عالی امنیت تکاوران با زرهی و هلیکوپتر برای کشتار اعزام شدند.
آنها از زمین و هوا مردم را به گلوله بستند و جوانانی که برای حفظ جانشان به نیزار پناه برده بودند قتلعام کردند. تصاویر منتشر شده جنایت در شهرک جراحی وجدان جامعه جهانی را تکان داد. [وارد کردن زرهی برای سرکوب مردم ماهشهر]
روزنامه نیویورک تایمز یک گزارش کامل از شاهدان عینی منتشر کرد.
میشل باشله کمیسر عالی حقوقبشر سازمان ملل گفت: «در میدان جراحی و نیزار ماهشهر نیروهای امنیتی ایران علیه تظاهرکنندگان از سلاحهای سنگین استفاده کردند، که به کشته شدن دست کم ۲۳ نفر، و احتمالاً بسیار بیش از آن منجر شده است».
كامران داوری، محتبی رضایی، احمد روحانیفر، كوروش اهوازی، جابر صابری، محسن سرافراز، جواد بابایی، اصغر رجایی، حیاوی شریفات، جواد نظارات، علی جلوه، جعفر پناهی، احسان صادقی، امیر بوشهری، جمشید ملحان، مرشا دهی، همایون دشتی، عباس انصاریان، علیرضا قنواتیزادگان، حسن ویسی، عباس شهبازی، مهرداد معماری، علیرضا جلوه، عباس انصاری، ولی ویسی، سیدحسین موسوی، قاسم بریچی، روح الله زاره مهرانی، محسن زاره،مهرانیفر، دانیال بوشهری، عبدالكریم عنانات، سعید مرتضوی و كودك ۱۲ساله نوید مهرانیان.
هدایت و فرماندهی زنان در قیام های مختلف از جمله قیام آبان
یکی صحنههای شکوهمند مبارزه مردم ایران با هیولای بنیادگرایی حضور فعال زنان میهن، در هر رویاروئی با این حکومت واپسگراست.
گواه این حقیقت وجود بیش از ۴۰۰ زن شهید در میان ۱۵۰۰ شهیدان قیام آبان است. خونهای به ناحق ریختهیی که باید دادخواهی شود.
رومن رولان نویسنده بزرگ فرانسوی میگوید: «بجای نوحهسرایی بر ویرانهها به گردآوری یادهایی از زندگی شهیدان برخیزیم زیرا که یاد آنان دارائیهای ماست که دشمن هیچگاه نمیتواند آنها را از ما بگیرد».







