در آستانه‌ی ۳۰خرداد، چهل‌وچهارمین سالگرد مقاومت انقلابی سراسری، روز شهدا و زندانیان سیاسی و سالروز تأسیس ارتش آزادیبخش ملی، کانون‌های شورشی با پانزده عملیات کوبنده در شهرهای مختلف ایران، قلب مراکز سرکوب حکومت ولایت فقیه را هدف قرار دادند. این روز تاریخی، که در سال ۱۳۶۰خمینی جلاد با فرمان شلیک به تظاهرات مسالمت‌آمیز نیم‌میلیونی مردم تهران، نقاب از چهره‌ی سرکوبگر خود برداشت، در حافظه‌ی ملت ایران جاودانه است. سی خرداد، روزی که حکومت با کشتار جوانان آزادی‌خواه، مشروعیت سیاسی، مذهبی و اجتماعی خود را برای همیشه از دست داد و جوخه‌های تیربارانش صدها انقلابی را به خاک و خون کشید، نقطه‌ی عطفی در مرزبندی بین خلق و ضد‌خلق بود.
شعله‌های خشم علیه مراکز سرکوب
کانون‌های شورشی، این فرزندان دلیر ایران‌زمین، در پاسخ به سرکوب و اعدام‌های حکومت، عملیاتی هماهنگ و جسورانه را در شهرهای تهران، کرمانشاه، ارومیه، اسلام‌آباد غرب، شیراز، بوشهر، گلستان، زاهدان، شهرکرد، بیرجند و سمنان اجرا کردند. آنها با شعار «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»، مراکز سرکوب حکومت را به آتش کشیدند تا فریاد خشم مردم ایران را به گوش جهانیان برسانند.
کرمانشاه، دو انفجار مهیب در قضاییه‌ی جلادان در گهواره، قلب دستگاه سرکوب حکومت را لرزاند.
ارومیه، انفجار در ستاد سرکوب امر به معروف و نهی از منکر، نماد تبعیض و خفقان، هیمنه‌ی حکومت را در هم شکست.
اسلام‌آباد غرب، انفجار در اداره‌ی فرهنگ و ارشاد ضداسلامی، پاسخی به سانسور و اختناق فرهنگی بود.
شیراز، تهاجم با کوکتل‌مولوتوف به کمیته امداد خمینی ملعون، که به جای کمک به محرومان، به ابزار غارت حکومت بدل شده است.
بوشهر، حوزه‌ی بسیج سپاه پاسداران با کوکتل‌مولوتوف هدف قرار گرفت و شعله‌های خشم مردم را نمایان کرد.
تهران، پایگاه بسیج سپاه پاسداران در آتش خشم شورشیان سوخت، در حالی که پوسترهای خمینی، خامنه‌ای و قاسم سلیمانی در شعله‌های عدالت به خاکستر بدل شدند.
گلستان (رامیان)، ناحیه‌ی بسیج سپاه و بنرهای حکومتی در آتش سوختند، پیامی روشن از عزم مردم برای سرنگونی.
زاهدان، پایگاه بسیج، سنگر سرکوبگران، در شعله‌های مقاومت به آتش کشیده شد.
گرگان، شهرکرد، بیرجند و سمنان: بنرها و نمادهای حکومت، از تصاویر خمینی و خامنه‌ای تا قاسم سلیمانی، در عملیات‌های هماهنگ به آتش کشیده شدند، نمادی از انزجار ملت از ستمگران را به نمایش گذاشت.
سی خرداد، روزی که خمینی جلاد نقاب از چهره برداشت
سی خرداد ۱۳۶۰، روزی که خمینی با فرمان شلیک به تظاهرکنندگان مسالمت‌جو، راه سرکوب شاه را ادامه داد، نقطه‌ی عطفی در تاریخ مبارزات مردم ایران است. در آن روز، خیابان‌های تهران شاهد خون جوانانی بود که برای آزادی فریاد زدند، اما با گلوله و جوخه‌های اعدام پاسخ گرفتند. از فردای آن روز، حکومت خمینی با برپایی جوخه‌های تیرباران، صدها انقلابی و آزادی‌خواه را قتل‌عام کرد، اما نتوانست شعله‌ی مقاومت را خاموش کند. کانون‌های شورشی، وارثان همان نسل مقاوم، امروز با عملیات‌های آتشین خود نشان داده‌اند که خون شهدای ۳۰خرداد در رگ‌های ملت ایران جاری است.
در همین زمینه
جشن آتشین کانون‌های شورشی در سالمرگ خمینی!
کانون‌های شورشی، مشعل‌داران قیام
کانون‌های شورشی، به‌عنوان بازوی عملیاتی قیام مردم ایران، نشان داده‌اند که حکومت ولایت فقیه در برابر اراده‌ی مردم شکننده است. آنها با تهاجم به مراکز سرکوب، از پایگاه‌های بسیج و سپاه تا حوزه‌های علمیه و قضاییه، پیام روشنی به حکومت داده‌اند: هیمنه‌ی شما پوشالی است و آتش خشم مردم، شما را به زانو در خواهد آورد.
شعارهایی چون «سرها بر سر دار و زنانی برهنه در بازار» که در عملیات‌های کانون‌ها طنین‌انداز شده، عمق رنج و ظلم حکومت ولایت فقیه علیه مردم، به‌ویژه زنان، را فریاد می‌زند. این عملیات‌ها، از انفجار در تیپ ۱۱۰سلمان سپاه در زاهدان تا به آتش کشیدن بنرهای خامنه‌ای در کرج، نه‌تنها نمادهای حکومت را هدف قرار داده، بلکه امیدی فروزان در دل مردم ایران روشن کرده است.
سرنگونی محتوم، نوید قیام مردم ایران
حکومت ولایت فقیه، که با فساد سیستماتیک، اعدام‌های گسترده و سرکوب بی‌رحمانه، ایران را به روز سیاه نشانده، دیگر جایی در میان مردم و جامعه جهانی ندارد. عملیات‌های کانون‌های شورشی، از جمله پانزده تهاجم آتشین در آستانه‌ی ۳۰خرداد ۱۴۰۴، نشان‌دهنده‌ی عزم راسخ ملت برای سرنگونی این حکومت تبهکار است. این اقدامات، که با شجاعت و هماهنگی در شهرهای مختلف اجرا شد، پیامی روشن به خامنه‌ای و سرکوبگرانش می‌دهد، شب سیاه دیکتاتوری به پایان رسیده و سپیده‌ی آزادی در راه است.
مردم ایران، از بازنشستگان مخابرات که بیش از ۱۰۰هفته در اعتراض به غارت حقوقشان فریاد زده‌اند تا دانشجویانی که در دانشگاه تهران علیه فقر و سرکوب قیام کرده‌اند، با کانون‌های شورشی هم‌صدا شده‌اند. این اتحاد، جرقه‌ی قیامی است که حکومت را به زانو در خواهد آورد. همان‌طور که یکی از شورشیان در تهران گفت: «آتش ما، پاسخ سرکوب شماست»
