چرا رئیسی، برای خامنهای مهم است؟
خامنه ای در چه شرایطی در حال جراحی حکومت است؟ بعد از ۴۰سال، چرا خامنه ای دست به چنین جراحی بزرگی میزند؟ آیا این بیانگر قدرت خامنه ای است یا ضعف؟ قیامهایی طی سالهای ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ و آخرین بار ۹۸ بوقوع پیوست. هدف قیامها، کلیت حکومت بود. قبل از هر کس خود خامنه ای به موقعیت انقلابی و انفجاری جامعه اشراف دارد. لذا طی سالهای گذشته، یعنی زمان خاتمی و بعد روحانی، همواره اصلاحطلبها بعنوان سوپاپ تخلیه فشار عمل کردهاند. خامنهای هم از این شیوه، هر چند که موفق نبوده، اما برای فرونشاندن بحرانها استفاده کرده است.
چرا خامنه ای دست به اینکار میزند؟
چرا خامنه ای دارد سوپاپ تخلیه فشار را از دور خارج میکند و جامعه را هر چه بیشتر به سمت انفجار میبرد.؟ اولین موضوع بحث اقتصادی است که بیش از نیمی از جامعه زیر خط فقر رفتهاند. هر روز اختلاف طبقاتی بیشتر و بیشتر میشود. دوم، بدلیل بحران کرونا است که خامنهای آگاهانه نخواسته آنرا مهار کند و از آن بعنوان تلفات انسانی برای مهار بحرانها استفاده کرده است. سوم، حسابی که حکومت ایران روی آمدن بایدن باز کرده بود که بلافاصله بعد از ورود به کاخ سفید همه تحریمها را برمیدارد. اما این موضوع بعد از گذشت 5 ماه محقق نشد و خواستههای جدیدی مطرح شده که هر چه بیشتر خامنهای را به بند میکشد و اتمی حکومت ایران را مهار میکند.

درباره سیاست انقباض بیشتر بخوانید
بحران بیآیندگی خامنهای
نکته چهارم، وضعیت جسمی خود خامنه ای است که براساس اطلاعات داخلی خود حکومت، هر لحظه ممکن است که خامنهای بمیرد و بحران بیآیندگی حکومت سرباز کند. نکته پنجم این است که در این حکومت هیچ جانشینی برای خامنهای وجود ندارد و این مساله با جنگ گرگها در حکومت ایران، شدت بیشتری پیدا میکند. اگر بعد از مرگ خمینی، رفسنجانی بود که اوضاع را مهار کرد اما الان کسی برای کنترل اوضاع وجود ندارد.
آیا خامنه ای توان و تحمل رئیسجمهوری مثل سابق را دارد؟
طی سالهای گذشته همه رئیسجمهورهای حکومت، با خامنهای سرشاخ شدند. از خاتمی تا احمدینژاد و الان هم روحانی، در این وضعیت خامنهای دیگر توان و تحمل یک رئیسجمهور دیگر که کنار دستش باشد و هر روز با اهرم رفراندوم بازی کند را ندارد. بنابراین خامنهای از موضع ضعف و اجبار باید به این جراحی دست بزند. اما اگر خامنهای این بحران را مهندسی کند: اولا دیگر بازی تحت عنوان اصولگرا و اصلاحطلب وجود ندارد. مردم در خیابانها فریاد زدند که اصلاح طلبـ اصولگرا دیگر تمام ماجرا. ثانیا خامنهای با ترفند به گردن هم انداختن مشکلات و کمبودها بین اصولگرا و اصلاحطلب، خود را از این بازی در میبرد. اما با یکسره کردن حکومت، همه مشکلات و کمبودها روی خود خامنهای متمرکز میشود. ثالثا در عرصه بینالمللی دیگر این بازی که میخواهیم به مدرهها کمک کنیم از بین میرود.
حذف فیزیکی دستاورد خامنه ای
رابعا نیروهای ریزشی حکومت، که قبلاً در این سگ دعواهای دو جناح، بازی داده میشدند دیگر یا باید به سمت جناح خامنهای بروند و یا باید روبروی خامنهای قرار بگیرند. در این درگیری، نیروهای اصلاحطلب سهم خود را از قدرت میخواهند این خود باعث میشود که ریزشیهای حکومت خیلی زیاد شود و همه روبروی شخص خامنهای قرار بگیرند. منجمله همین الان از سیدحسن خمینی تا محمود احمدی نژاد که در مقابل خامنهای موضع گرفتند. حتی خامنهای مجبور است برای مهار و سرکوب، از هم اکنون برای محمود احمدی نژاد، ریل کنترل و حبس خانگی راه بیندازد. یا سعید قاسمی از حامیان خامنهای در یک کلیپ، محمود احمدی نژاد و دختر رفسنجانی را تهدید میکند که اگر به خیابان بیایند خودش میآید. از طرف دیگر طرفداران احمدی نژاد برای سعید قاسمی خط و نشان میکشند. این موضوع در یک گام جلوتر، به حذف فیزیکی کشیده خواهد شد.
انتخاب رئیسی برای جانشینی خامنه ای
اما خامنهای با اشرافی که به وضعیت انفجاری جامعه و از مردن خودش خبر دارد، میخواهد با هر ضرب و زوری رئیسی را بعنوان رئیسجمهور سرکار بیاورد. به این شکل به نوعی بحث جایگزینی خودش هم محقق میشود. البته خامنهای با این کارش بجای اینکه راه نفسی برای حکومتش باز کند هر چه بیشتر گلویش را فشرده و روی سرش خراب میشود. او بیش از هر کس میفهمد اما چارهای ندارد. خامنهای فقط یک مرز سرخ دارد و آنهم حفظ ولایت فقیه است و حاضر است برای آن هر کاری بکند.







