خامنه ای تا کجا خالص سازی را ادامه می‌دهد؟
اسفندماه ۱۴۰۲ روز برگزاری انتخابات مجلس شورا و مجلس خبرگان حکومتی است. این درحالی است که حاکمیت ملایان این روزها با بحران ها و یا به عبارتی با ابر بحران های متعددی روبرو است. بحران هایی که جامعه انفجاری را در مقابل خامنه ای و حکومتش قرار داده است.
از نمایش انتخابات و نگرانی از تحریم گسترده آن تا فرو رفتن در گرداب جنگ در منطقه که خودش مسبب آن بود. این در حالی است که خامنه‌ای هم درست مانند خمینی با تمام توانش تلاش میکند زیر سایه سیاه صدور تروریسم و بحران‌سازی در منطقه، سرکوب وحشیانه ، قطع دست و افزایش اعدام ها بحران درون کشوررا بپوشاند تا بتواند به عمر دیکتاتوری‌اش اضافه کند.
به صحنه آمدن‌های متعدد خامنه ای
خامنه ای در دو سخنرانی عمومی اخیرش متمرکز انتخابات بود. در دیدار قبلی با برخی زنان بسیجی و مزدورانش از آنان خواسته بود که:« «وادار کنند فرزندان و همسر را برای اینکه در انتخابات فعال باشند».
این بار به‌تمام نیروهای نظامش تکلیف کرد که «مردم را باید به‌حضور در میدان وادار کنند. خامنه‌ای گفت: «حضور مردم در صحنه، باید ترویج بشود، هر کسی صدایی دارد. هر کسی زبان گویایی دارد، هر کسی مخاطبی دارد، هر چیزی می‌تواند اثر بگذارد، باید توی این زمینه کار کند. وظیفه همه است. روحانی باشد، استاد دانشگاه باشد، منبری باشد، صدا و سیما باشد، مسئول سیاسی باشد، مدیر فلان دستگاه باشد، عالم باشد، مرجع باشد وظیفه است! مردم را باید به‌حضور در میدان وادار کند»(تلویزیون حکومتی-۱۹ دیماه)
در همین زمینه
چرا سران حکومت در مورد حادثه کرمان دچار تناقض گویی شدند؟
خامنه‌ای سپس با مخاطب قرار دادن باند مغلوب و عناصری از آنان که با «غرزدنهای بی‌حاصل» بازی در این نمایش «با نتایج از قبل معلوم» را بیفایده می‌دانند آنها را مورد توپ و تشر و تهدید قرار داد و گفت: درباره اینکه در انتخابات شرکت بکنیم، نکنیم؟ چه فایده دارد؟ این همان سیاست راهبردی آمریکاست. این همان سیاست راهبردی دشمنان انقلاب است.
وضعیت بحرانی حکومت
خامنه ای به شرایط بحرانی کنونی جامعه که حکومت او را تهدید میکنند اشاره می کند و رو به افرادی که مخالفین درون نظام هستند میگوید: «یک نکته منفی را پیدا میکنند، این را تعمیم می‌دهند، بزرگ میکنند، برای اینکه مردم مأیوس بشوند، جوانها را مأیوس کنند. (می‌گویند) حضور در فعالیت‌های سیاسی چه فایده دارد؟ حضور در انتخابات چه فایده دارد؟ این را ترویج میکنند».
درواقع نشان میدهدکه این انتخابات با توجه به وضعیت بحرانی نظامش تبدیل به اولویت شده که در هر سخنرانی به آن اشاره می کند. چون الان که از داخل و خارج دارد چپ و راست ضربات را پی در پی می خورد و دم برنمیارد و همین خوردن ها باعث ریزش از بالاتاپایین نظامش شده پس ناچار است به این طرح انتخابات بی رمق چشم بدوزد.
خامنه‌ای چشم دوخته بود که زیر دود و دم جنگ در منطقه، باند مغلوب را تحت کنترل خودش در بیاورد. سپس نمایش انتخاباتی‌اش را هم در مجلس رژیم و هم در خبرگان پیش ببرد.مسأله جانشینی‌اش را هم در این میان حل و فصل کند.
خامنه ای از برگزاری انتخابات می ترسد!
اکنون خامنه ای در این نگرانی است که بر اثر واقعیت‌های سرسخت سیاسی و اجتماعی و بحران درونی حکومت، مهندسی انتخابات بر سر خودش خراب شود. به همین دلیل است که این گونه از وضعیت انفجاری جامعه صحبت میکند
طباطبایی‌نژاد نماینده خامنه‌ای در اصفهان میگوید : «اگر آمار تعداد شرکت‌کنندگان کم باشد، دشمن این استنباط را میکند که مردم از حکومت رویگردان شده‌اند»
اذعان مهره های حکومتی
یکی از آخوندهای ارشد حکومتی به‌نام احتشام نیز گفته بود : الآن سخت‌ترین شرایطی است که دشمن می‌خواهد یک فتنه دیگر برای ما درست کند و حضور را پایین بیاورد.
علت نگرانی خامنه‌ای را که خود او آن را «سیاست راهبردی دشمنان انقلاب» نامیده، فقط یک چیز بیشتر نیست و آن هم ترس از سرنگونی است. چشم انداز آنرا خامنه ای بهتر از هر کسی حس می کند و هدفش از مهندسی نمایش انتخابات، «خالص‌سازی» نظام برای مهار بحرانها و در صدر آنها مهار قیام است و این که مبادا به قول مقامات رژیم «یک فتنه دیگر» در راه باشد.
گسترش جنگ
اگر خامنه‌ای تابحال جنگ را گسترش نداده، فقط به علت هراس از غرب نیست. بلکه بیشتر از غربی‌ها از مردم و مقاومت ایران در هراس است که در تلاطم چنان جنگی وارد شده و جنگ را به جنگ مردم با دیکتاتوری تبدیل کنند.
احمد بخشایش اردستانی عضو پیشین مجلس در مصاحبه‌ای از علت نگرانی حکومت از دامن زدن به جنگ در منطقه با اشاره به تجربه سخت جنگ ۸ ساله میگوید: شاید نظام از این می‌ترسد که جنگ رخ دهد و در آن شرایط مردم ایران بیرون بریزند!
بنابر این اگر رژیم حتی در همین جنگ اخیر در منطقه هم با احتیاط عمل میکند و کل منطقه را به آتش نمی‌کشد. ترسش از مردم و مقاومت ایران است. بویژه مقاومتی که در جنگ ضدمیهنی ۸ ساله هم موفق شد آن جنگ را به صحنه رویارویی مقاومت با این نظام ضدخلقی تبدیل کند، تا جایی‌که خمینی یک‌شبه جام زهر صلح را ر سرکشید.
هراس از گسترش جنگ و شعله ور شدن قیام
بنابراین اگر رژیم وارد چنین جنگی نمی‌شود و خامنه‌ای مستمر میگوید ما جنگ نمی‌کنیم! هراسش فقط از واکنش‌های غرب نیست. بلکه بیشتر از مردم ایران و مقاومتی است که مترصد فرصت مناسب برای به‌زیرکشیدن رژیم از طریق مقاومت سازمان یافته خودشان هستند.
خامنه ای به هر میزانی وارد این جنگ شده، در نهایت باید گفت بازنده استراتژیک خود اوست. مراحل تنفر اقشار مردم ایران از این حاکمیت، طی سالیان متمادی متراکم شده و با عبور از قیام سال ۱۴۰۱ تبدیل به عبور از تمامیت نظام گردیده است.در واقع بعد از قیام ۱۴۰۱ این مردم و این جامعه وارد فاز و مدار جدیدی از رویارویی با این حکومت شده‌اند. که اساسا برگزاری انتخابات در چنین جامعه‌ای بی معناست. همین هم دلیل اصلی وحشت خامنه ای است.
این وضعیت بیانگر بن بستی است که خامنه ای نخواهد توانست با طرح نخ نمای انتخابات مانع پیشروی مقاومت سازمان‌یافته برای سرنگونی گردد . هم اکنونه هم نشانه های این شکست استراتژیک را می توان در روند سریع قضایا دید.
