خامنه ای روز سه‌شنبه در دیدار با کارگزاران حکومتی و سفرای برخی کشورها گفت: چشم‌هایمان را باز کنیم و حواس‌مان باشد که با چه کسی مواجه‌ایم، معامله می‌کنیم و حرف می‌زنیم!
آهان، پس می‌خواهی معامله کنی ولی حواستان هم جمع باشد.
مگر تو نمی‌گفتی که «چرا که مذاکره با دولت کنونی آمریکا سمّ مضاعف است!»
دولت آمریکا که همان دولت است، مذاکره هم با آن سم است
بنابر این سوال این است: خامنه ای در مقابل آمریکا چه برای معامله دارد؟
کارشناس حکومتی به‌نام جنت‌خواه درپاسخ به چنین سوالی می‌گوید: «اساساً در این برهه دیگه کارت امتیازی هم در اختیار جمهوری اسلامی نیست برای مذاکره. احتمالاً ترامپ در یک شرایط کوتاه بیاید اون هم اینه که تمام تک‌تک پیچ و مهره‌های هسته‌ای ما از هم باز بشه!»
به زبان ساده دارد می‌گوید تا خامنه‌ای زهر نخورد آمریکا کوتاه نمی‌آید.
اما اشتباه نکنید، کابوس خامنه‌ای این چیزها نیست،
کابوس خامنه‌ای مقاومت و قیام سازمان‌یافته است.
در همین زمینه
شرط خامنه‌ای، قفل مذاکره !
خامنه ای به‌خوبی به این واقعیت اشراف دارد که اگر در شرایط کنونی پای مذاکره و معامله بیاید به معنای بای دادن تمامیت حکومت است. او می‌داند این همان خودکشی از ترس مرگ است.
اگر برخی کارگزاران اصلاح‌طلب خامنه‌ای را به‌مذاکره فرا می‌خوانند و تن‌دادن به عقب نشینی را یک ضرورت گریز ناپذیری برای رژیم تعریف می‌کنند، عطف به‌عمده بودن تهدید عامل خارجی نیست. بلکه تهدید اصلی برای بقای خامنه‌ای و ولایت فقیه قیام مردم و خشم خروشان توده‌های به‌جان آمده است.
بنابراین با معامله بی معامله قیام و سرنگونی قطعی است و مذاکره جویی خامنه‌ای از زبان امثال ظریف هم دردی را دوا نمی‌سازد.
