شغال شیاد چگونه خود را طاووس جا زد؟!
روزی شغال شیادی به درون خم رنگرزی رفت. ساعتی در آن بماند و بعد بیرون آمد. رنگش عوض شده بود. وقتی نور خورشید بر او تابید، رنگ‌ها می‌درخشید و رنگارنگ می شد؛ سبز و سرخ و آبی و زرد…
شغال مغرور شد و گفت: من طاووسم! من طاووس بهشتی‌ام !
شغالان پرسیدند؛
چه شده که مغرور و شادکام هستی؟ خود را برتر و آیت الله تر از ما می‌بینی؟
در این میان یکی از شغالان پرسید: ای شغالک! آیا مکرو حیله‌ای درکار نداری؟ آیا واقعا پاک و زیبا شده‌ایی؟ آیا قصد فریب خلایق را نداری؟
شغال شیاد گفت: در رنگ‌های زیبای من نگاه کنید! مانند گلستان صد رنگ و پر نشاط هستم. مرا ستایش کنید و گوش به فرمان من باشید. من افتخار دنیا و اساس دین هستم. من نشانه لطف او هستم. زیبایی من تفسیر عظمت اوست.
دیگر به من شغال نگویید! کدام شغال این قدر زیبایی دارد؟!
تردید بر جماعت شغالان چیره شد. گرد او جمع شدند و ستایشش کردند.
گفتند: ای والای زیبا! تو را چه بنامیم؟!
گفت: من طاووس نر هستم!
بهت و حیرت در میان جماعت شغالان بیشتر شد.
همه در فکری عمیق فرو رفتند.
درباره طنز (ولی فقیه نالان) بیشتر بخوانید
ناگهان در این میان یکی پرسید:
آیا صدایت هم مثل طاووس است؟!
شغال شیاد گفت: نه!
جملگی گفتند: تو شیادی بیش نیستی که برای رنگ کردن خلایق آمدی .
وقتی گرگی به نام ابراهیم رئیسی با شعار عدالت برای همه وارد گود انتخابات شد
به یاد این داستان مثنوی افتادم.
او که از ۲۰ سالگی شکنجه و کشتار و اعدام را شروع کرد.
در سن ۲۸ سالگی به درجه اجتهاد در کشتار رسید.
وقتی به عنوان عضوی از «هیأت مرگ» برگزیده شد، با مشارکت فعال در کشتار زندانیان
ثابت کرد که شایستگی این مقام را داشت!.
او در حالی که شخصا هزاران زندانی سیاسی را راهی تیرک‌های اعدام کرد
از طرف خمینی تشویق نامه دریافت کرد.
به عنوان قاضی برگزیده برای ماموریت‌های خاص فرستاده شد!
از این رو باید حرفهایش را باور کرد!
او امده است که عدالت بیاورد!
او مرگ وشلاق و شکنجه را به مساوات بین مردم تقسیم می‌کند!.
گرگ جلاد با شعار عدالت قطعا تلاش خواهد کرد؛
به هر ایرانی یک زندان، یک تیرک دار و یک تخت شکنجه!
تعلق گیرد.
دنیایی عادلانه تر از این سراغ ندارد، البته اگر بتواند…
و اگر به سرنوشت شغال شیاد گرفتار نیاید…
