یک سخنرانی شگفتانگیز در مورد جنبش دادخواهی در ایران
در سومین روز گردهمایی ایران آزاد در پاریس که تحت عنوان« ایران: جنایت علیه بشریت و محاکمه آمران و عاملان» برگزار شد، حقوقدانان و قضات برجسته بینالمللی موضوع نقض حقوقبشر و همچنین قتل عام ۶۷ و دهه ۶۰ را مورد بررسی قرار دادند.
در این کنفرانس جهانی که با شرکت دهها تن از متخصصان تراز اول علم حقوق و قضات بین المللی برگزار شد، سخنرانان به بررسی سابقه رژیم ایران در سرکوب آزادیها و نحوه پیگرد قانونی و حقوقی سران رژیم تئوریها و نظریات خود را ارائه کردند. در بین سخنرانان برندگان جایزه صلح نوبل تا سفرای سابق آمریکا و وزیران اروپایی دیده می شدند.
اولین سخنران کنفرانس جنبش دادخواهی در ایران خانم مریم رجوی بود که طی یک سخنرانی تاثیر گذار مسیر طی شده جنبش دادخواهی از قتلعامها و نقض حقوقبشر در ایران را مورد بررسی قرار داد:
فاجعه حقوقبشر سنگسار شده مردم ایران
خانم رجوی در ابتدای سخنان شان گفت:
«آنهایی که هستی خود را نثار میکنند و در نظام سرکوب و بیعدالتی، سهم و سرنوشتشان تخت شکنجه، سلول انفرادی و حلقههای دار است و از همه حقوق خود چشم پوشیدهاند تا حقوق مردمشان بهدست آید و آنهایی که مانند شما بهرغم همه فشارها و برچسبها و تهدیدها بهدفاع از آنها و همه سرکوبشدگان برمیخیزند.
کلمات درخشان کاظم رجوی شهید بزرگ حقوقبشر از یاد نمیرود که گفت: «ما تاریخ حقوقبشر را با خون خود مینویسیم».
در همین زمینه
مماشات با آخوندها خیانت به آزادی
فقدان حسابرسی بینالمللی در قبال جنایات آخوندها
سرکوب و اختناق در ایران از بسیاری جهات رکورددار جهان معاصر است. ازجمله اسارت و شکنجه حداقل ۵۰۰ هزار نفر، اعدام بیش از صد هزار زندانی سیاسی و شمار بالای اعدامهای سالانه. به اندازهیی که در سال گذشته سه چهارم اعدامهای ثبت شده در جهان در ایران صورت گرفته است.
نبودن هرگونه حسابرسی بینالمللی درباره این جنایتها، دست آخوندها را در خونریزی بیمحابا در تمام ۴ دهه گذشته باز کرده است.
این است داستان خونین قتلعام مردم کردستان، اعدامهای دهه۶۰، قتلعام ۶۷ ، کشتار قیامکنندگان در سالهای ۱۳۸۸ و ۱۳۹۶ و ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ و سلسلهیی از عملیات تروریستی و گروگانگیری اتباع خارجی.
در حقیقت، نقض حقوقبشر در ایران تحت حاکمیت آخوندها، از ابتدا تا امروز، هیچگاه محدود بهبرخی تصمیمها و احکام و قوانین رژیم نبوده است. بلکه ماهیت آن عبارت است از: سرکوب سیستماتیک علیه تمام جامعه، در تمام زمانها از طرف تمامیت رژیم.»
مریم رجوی در قسمت دیگری از سخنانش با برشمردم نهادی سرکوب در نظام ولایت فقیه گفت:
«هیأت مستقل بینالمللی حقیقتیاب اعلام کرد که سرکوب اعتراضات ۱۴۰۱و تبعیض فراگیر نهادینه علیه زنان و دختران در بسیاری موارد جنایت علیه بشریت است.
هدف، ایجاد رعب و اختناق است، هدف، مقابله با اعتراض و مقاومت زن ایرانی است که البته در مقابلش شکست خوردهاند. اما سرانجام نظام ولایت فقیه، با پیشتازی زنان مجاهد و مبارز سرنگون خواهد شد.
قانون مجازاتهای جزایی در این رژیم، سند جامع نقض حقوقبشر است. بهعنوانهای این مجازاتها گوش کنید:
سنگسار، به صلیب کشیدن، از کوه پرت کردن، دست و پا قطع کردن و چشم درآوردن.
مجازات اعدام برای دهها جرم و مجازات شلاق برای دهها جرم دیگر.
همینطور قانون مطبوعات، قانون احزاب، قانون انتخابات، قانون صیانت از فضای مجازی، قانون عفاف و حجاب و یک لیست طولانی دیگر.
اینها ابزارهای رژیم در جنگ با مردمی است که عزم سرنگونی رژیم جنایتکار آخوندی را دارند که البته این روز در راه است…»
خشونت پرهیزی!
در قسمت دیگری از سخنرانی شان در کنفرانس ایران آزاد خانم رجوی با اشاره به بحث خشونت پرهیزی که توسط وابستگان حکومت ایران به آن دامن زده می شود گفت:
«طرفهایی که این حق مشروع و عادلانه را با برچسب خشونتطلبی هدف قرار میدهند، خواسته یا ناخواسته، اولاً اختناق وحشی حاکم را از نظرها دور یا کمبار میکنند، ثانیاً، خواست مردم ایران برای سرنگونی رژیم را تخطئه میکنند.
در قیام ۴۰۱ پاسداران رژیم، دختران نوجوان و جوان را مورد تعرض قرار دادند یا با تیرهای ساچمهیی، چشمهای تظاهرکنندگان را نابینا کردند، اگر چه آنها با شجاعت میگفتند چه باک! ما در راه آزادی چشممان را دادهایم.
به آخوندهای جنایتکار میگوییم: بله این دستهایی که می شکنید این چشمهایی که نابینا میکنید و خونهایی که میریزید هرگز محو و فراموش نمیشود. این رنجها و خونها و این خاطرههای تلخ اما سرخ و گرم در این چهار دهه، از حافظه تاریخ ایران و مردم ایران پاک نمیشود، بلکه سرچشمه قیامها و نسلهای شورشگری است که رژیمتان را سرنگون میکند.»
قتلعام های ادامه دار
خانم مریم رجوی به انواع قتل عام در ایران آخوند زده پرداخت و ادامه داد:
«راستی چه بیانی، چه توصیفی، چه کلامی میتواند فاجعه حقوقبشر سنگسار شده مردم ایران را بیان کند. الا اینکه بگوییم یک قتلعام مستمر در همه عرصهها.
قتلعام جامعه مدنی، قتلعام محیط زیست، قتلعام معیشت و تولید، قتلعام دانش و اخلاق و فرهنگ و کلمات و البته کلمه آزادی.
نمونه جامع در این خصوص که قلب و ضمیر و عاطفه ایرانیان پیوسته از آن مجروح و دردمند است، قتلعام ۳۰ هزار زندانی سیاسی است که ۹۰درصد آنها از مجاهدیناند. آنها که نه فهرست تمامی نامهایشان پیداست، نه نشانی مزارهایشان.
در نمایش انتخابات ریاست جمهوری رژیم یکی از کاندیداها که از جلادان قتلعام و عضو هیأت مرگ در تهران بود، اعتراف کرد که در قتلعام ۶۷ سی هیأت مرگ وجود داشته و هر هیأت شامل سه الی پنج نفر بوده است.
این اعتراف روشنی به گستردگی فاجعه کشتار است. اگر چه پنج سال پیش از این، مقاومت ایران در کتاب جنایت علیه بشریت برای نخستین بار اسامی اعضای ۳۵هیأت مرگ را افشا کرده بود.
همچنین برخلاف ادعای همدستان رژیم که اعدام را کار عکسالعملی خمینی در قبال فروغجاویدان معرفی میکنند، پورمحمدی گفت که این قتلعام «پروژه جمهوری اسلامی بوده است» و افزود: ما از (زندانی) میخواستیم که فقط بگو اگر الان مسعود رجوی در تهران بود و در زندان را باز میکرد آیا (در کنار او علیه ما) میجنگیدی؟ و او میگفت: آری میجنگیدم». و با همین کلمه اعدام میشد.
ده روز پیش گزارشگر ملل متحد ویژه حقوقبشر در گزارش جدیدی، قتلعام ۶۷ و اعدام زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ را جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی و حتی نسلکشی، اعلام کرد این گزارش، گام ضروری و شایستهیی است که ملل متحد در همان سال ۶۷ از آن فروگزار کرد.»
خواسته های مقاومت از ملل متحد
ایشان در پایان سخنان شان خواستههای مشروع مردم و مقاومت ایران از ملل متحد را چنین برشمرد:
«۱ـ به مصونیت جانیان حاکم بر ایران پایان دهید. خامنهای، رئیس قضاییه و سرکردگان سپاه، بزرگترین مرتکبان جنایت علیه بشریت و نسلکشی در تاریخ معاصرند. آنها را در یک دادگاه بینالمللی در برابر عدالت قرار دهید.
۲-عوامل و مزدوران این رژیم را از کشورهایتان اخراج کنید.
۳ـ مشروعیت مقاومت عادلانه مردم ایران برای آزادی و مبارزه جوانان و کانونهای شورشی برای سرنگونی این رژیم را بهرسمیت بشناسید.
۴ـ مماشات با رژیم آخوندها و قربانی کردن حقوقبشر و مقاومت ایران را بس کنید، و بیش از این به هیولای سرکوب و جنگافروزی میدان ندهید و ادامه روابط با این رژیم را به توقف اعدام و شکنجه در ایران مشروط کنید.»
لازم به یاد آوری است که این کنفرانس با سخنان برجسته ترین حقوقدانان و قضات بینالمللی ادامه یافت.







