در روز ۲۷شهریور ۱۴۰۴، سایت حکومتی «تابناک» کلیپی از سخنان غلامعلی حداد عادل در تلویزیون رسمی حکومت آخوندی منتشر کرد؛ سخنانی که بار دیگر پرده از ماهیت سرکوبگر و ضدبشری این مهره‌ی رسوا برداشت. او با ژستی قیم‌مآبانه اعلام کرد: «فضای مجازی بی‌صاحب است؛ مدت‌هاست در پی ضابطه‌مندکردن آن هستیم» جمله‌ای که به‌خوبی نشان می‌دهد هراس اصلی حکومت نه از «بی‌صاحب بودن» فضای مجازی، بلکه از آزادی و صدای مستقل مردم ایران است.
سایه سنگین وقاحت حداد عادل روی فضای مجازی
در حالی که ده‌ها نهاد امنیتی، از وزارت اطلاعات گرفته تا سپاه پاسداران، سایه‌ی سنگین خود را بر فضای مجازی انداخته‌اند، حداد عادل با وقاحت سخن از «بی‌صاحب بودن» می‌گوید. حقیقت آن است که فضای مجازی در ایران بیش از هر جایی در جهان، تحت شدیدترین فیلترینگ و سانسور قرار دارد. حکومت نه‌تنها دسترسی آزاد مردم به شبکه‌های اجتماعی جهانی را مسدود کرده، بلکه با سرک کشیدن به کوچک‌ترین فعالیت کاربران، شهروندان را تهدید، بازداشت و محاکمه می‌کند.
سیاست دیرینه‌ی سرکوب
اظهارات تازه‌ی حداد عادل در واقع تکرار همان سیاست دیرینه‌ی سرکوب است؛ سیاستی که چهار دهه است آزادی بیان و حقوق اولیه‌ی مردم ایران را به گروگان گرفته. اما آنچه این سخنان را بیشتر عریان می‌کند، سابقه‌ی شخصی اوست: فردی که با بهره‌گیری از رانت و فساد، مدرسه‌ای ویژه برای فرزندش تأسیس کرد و اکنون در جایگاه «ناظر فرهنگی» حکومت، داعیه‌ی محدود کردن آزادی میلیون‌ها کاربر ایرانی را دارد. این کارنامه، پیوند ناگسستنی فساد و سرکوب را در حکومت آخوندی آشکار می‌سازد.
در همین زمینه
سقوط دیکتاتور سوریه و ترس فرمانده سپاه کربلا از قدرت فضای مجازی
ضابطه‌مندکردن یا خاموش کردن صدای مردم در فضای مجازی
واقعیت این است که «ضابطه‌مندکردن» در قاموس این حکومت، چیزی جز نابودی آزادی بیان، تشدید کنترل و خاموش کردن هر صدای مستقل نیست. تجربه نشان داده هر بار که مقامات از «مدیریت» یا «ساماندهی» فضای مجازی سخن گفته‌اند، نتیجه چیزی جز فیلترینگ گسترده‌تر، فشار امنیتی بیشتر و خفقان شدیدتر نبوده است.
حداد عادل با بیان این جملات، در حقیقت نمایندگی تمام ساختار پوسیده‌ای را می‌کند که از نقد، شفافیت و آگاهی مردم وحشت دارد. او به‌خوبی می‌داند که فضای مجازی تنها روزنه‌ای است که جامعه‌ی ایران می‌تواند از طریق آن حقایق را بازگو کند و صدای خویش را به گوش جهان برساند. از همین‌رو، پروژه‌ی «ضابطه‌مندکردن» چیزی جز تلاش برای بستن همین آخرین دریچه نیست.
سخنان اخیر او بار دیگر نشان داد که مهره‌های حکومتی، از حداد عادل گرفته تا دیگر مقامات، در خط مقدم سرکوب قرار دارند و هر کدام با زبان و جایگاه خود، یک هدف مشترک را پی می‌گیرند: خاموش کردن صدای مردم ایران. اما تاریخ ثابت کرده که هیچ قدرتی نمی‌تواند حقیقت را برای همیشه در حصار نگه‌دارد. فضای مجازی، علیرغم تمام فشارها، همچنان بستر افشاگری و مقاومت است و صدای آزادی در آن خاموش نخواهد شد.
