دست مایه سعادت هر انسانی کوشش و تلاش است
جک لندن یکی از نویسندگان آمریکایی است که در آمریکا نسبت به کشورهای دیگر کمتر شناخته شده است. جک لندن درباره یکی از کتاب هایش گفته بود؛ «آن چه که من می پسندم کشمکش است. تنها کوشش و تلاش است که برای زندگی هر انسانی دست مایه سعادت است».
وی در ۱۲ ژانویه سال ۱۸۷۶ در یک خانواده روستایی در شهر سانفرانسیسکویِ آمریکا به دنیا آمد. و در ۲۲ نوامبر ۱۹۱۶ چهره از جهان فرو بست. او از همان کودکی مزه‌ی فقر و نداری را چشید، طوری که مجبور شد برای کمک به خانواده اش از ۱۰ سالگی کار کند. کار در مشاغل سخت مانند نگهبانی کندوهای عسل و یا روزنامه فروشی، خدمه کشتی و غیره. او در ساعات غیر کاری تمام وقت خود را برای خواندن کتاب در کتابخانه های عمومی می‌گذراند.
جک لندن در سفری که در سال ۱۹۰۳ به لندن داشت کتابی بنام ملت پرتگاه را با خود به ارمغان آورد. مدتی بعد همراه با همسر و یک آشپز و یک خدمتکار ژاپنی، سفر به دور دنیا با کشتی کوچکی را آغاز کرد. هنگامی که به استرالیا رسید، نتوانست به سفرش ادامه بدهد.
او تحصیلات رسمی رسمی چندانی نداشت اما توانست با شور و علاقه فراوان در دانشگاه پذیرفته شود. همزمان مخارج زندگی را با انجام کارهای سخت تأمین می کرد.
او علاقه شگفتی به مطالعه داشت و آثار داروین، مارکس و نیچه را به دقت می خواند و در فعالیت های سیاسی علیه مناسبات استثمارگرانه حاکم شرکت می کرد.
به نحوی که در ۲۰ سالگی به بچه ی سوسیالیستِ اُکلند معروف شد.
در ۲۳ سالگی نخستین داستانش را به ۵ دلار به ماهنامه ای فروخت.
انتشار رمان «آوای وحش» در ۲۷ سالگی باعث شهرت بیشتر او شد.
جک لندن و پاشنه آهنین
جک لندن در دوران زندگی کوتاهش بیش از پنجاه کتاب منتشر کرد که برخی از مشهورترین آن ها عبارتند از: گرگ دریا ، پاشنه ی آهنین، و دره ماه.
جک لندن صحنه هایی را تصویر کرده که با چشم دیده و قهرمانان داستانهایش کسانی هستند که با وی معاشرت داشته اند.
آثار او تصویر دقیق و پر از جزییاتی از سختی های زیست در آمریکای قرن نوزدهم و اویل قرن بیستم را به دست می دهد.
جک لندن در بسیاری از نوشته هایش تصویر ایده آلی از چهره انقلابیون و معترضان نسبت مناسبات و نظم حاکم ارائه داده است به عنوان نمونه در کتاب پاشنه آهنین نوشته است:
«من در میان انقلابیون، ایمانی صمیمانه به آرمان گرایی پرشور و انسانی، لذتِ از خودگذشتگی، انکارِ نفس و شهادت یافتم… من با انسان هایی بزرگ ارتباط داشتم که جسم و روح خود را بر دلار و سِنت ارجحیت داده بودند، کسانی که از نظر آنان، ناله ضعیف کودکی گرسنه در محله ای فقیرنشین بیش از تمام زرق و برق توسعه تجاری و امپراطوری جهان ارزش داشت. پیرامون مرا اصالت هدف و شجاعت در سعی و تلاش فرا گرفته بود». [به یاد نیما شاعری عصیانگر]
جک لندن در سال ۱۹۱۶، در اثر سکته و نارسایی قلبی درگذشت.
