کمپین سراسری «نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۴ بار دیگر در شهرهای مختلف ایران جلوه‌ای پررنگ یافت. خانواده‌ها و شهروندان در نقاط گوناگون کشور با ابتکارات متنوع، صدای خود را علیه صدور و اجرای احکام اعدام، به‌ویژه برای زندانیان سیاسی، بلند کردند و بر خواست مشترک لغو فوری این احکام تأکید کردند.
اعتراضات در تهران
در پایتخت، خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام دست به تجمعات اعتراضی زدند. خانواده‌های وحید بنی‌عامریان، شاهرخ دانشورکار و پویا قبادی با در دست داشتن تصاویر عزیزانشان و پلاکاردهایی با شعارهایی چون «لغو فوری حکم اعدام»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و «اعدام نکنید»، به روشنی مخالفت خود را با سیاست سرکوبگرانه اعدام اعلام کردند.
پدر و مادر پویا قبادی با بنر بزرگی که شعار «نه به اعدام» را بر خود داشت، تصاویر پویا و وحید بنی‌عامریان را در دست گرفتند و در جمعیت حاضر شدند. همچنین والدین وحید بنی‌عامریان با نمایش عکس ۶ زندانی محکوم به اعدام، به کارزار سهشنبههای «نه به اعدام» پیوستند. مادر شاهرخ دانشورکار نیز تصویر فرزندش را بالا برد و با شعار «نه به اعدام»، اعتراض خود را به جهانیان رساند.
اعتراضات در شهرهای دیگر
این حرکت اعتراضی تنها محدود به تهران نبود. در تبریز و اصفهان، فتوکال‌هایی با شعارهای «پویا قبادی و وحید بنی‌عامریان را اعدام نکنید» و «از سهشنبههای نه به اعدام حمایت می‌کنیم» بلند شد. در اراک، خانواده‌ها و حامیان آزادی زندانیان با شعار «وحید بنی‌عامریان آزاد باید گردد» تجمع کردند.
در شهرقدس، تراکت‌هایی با تصاویر زندانیان محکوم به اعدام از جمله جواد وفایی ثانی، پیمان فرح‌آور، محمد تقوی و بابک علیپور در سطح شهر نصب شد. شعارهایی مانند «نه به اعدام» و «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» نیز به‌طور گسترده در این شهر دیده می‌شد. علاوه بر این، عکس و مشخصات ۱۲ زندانی هوادار سازمان مجاهدین خلق ایران محکوم به اعدام روی تراکت‌هایی با شعار «لغو حکم اعدام» و «اعدام نکنید» نصب شد.
در رودسر، تراکت‌هایی با شعار کوبنده «این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه» منتشر شد. در همدان، تراکت‌های دست‌نوشته‌ای با پیام‌های «زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و «نه به اعدام» در معابر عمومی نصب شد. در رباط‌کریم نیز پوسترهایی با عکس چهار زندانی در آستانه اعدام، از جمله ابوالحسن منتظر، وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی و شاهرخ دانشورکار و شعار «اعدام نکنید» در سطح شهر توزیع گردید.
در همین زمینه
کارزار «سه شنبه‌های نه به اعدام» وارد هفته هشتاد و چهارم شد!
پیامی روشن برای حاکمان
اوج‌گیری این اعتراضات در سراسر کشور نشان می‌دهد که سیاست اعدام، نه‌تنها نتوانسته صدای اعتراض را خاموش کند، بلکه برعکس، به کاتالیزوری برای انسجام اجتماعی علیه سرکوب بدل شده است. خانواده‌ها و شهروندان با شجاعت، پیام روشنی به حاکمان فرستاده‌اند: ادامه این روند سرکوبگرانه تنها به تقویت خشم عمومی و گسترش اعتراضات منجر خواهد شد.
ابعاد بین‌المللی و آمار تکان‌دهنده
طبق گزارش «سایت بازداشت شدگان» ، تنها در سال ۱۴۰۴ تاکنون بیش از ۷۵۰ نفر در ایران اعدام شده‌اند؛ آماری که در مقایسه با سال گذشته افزایش چشمگیری داشته و ایران را به رکورددار اعدام در جهان بدل کرده است. این روند نه‌تنها محکومیت گسترده بین‌المللی را در پی داشته، بلکه کارزار «نه به اعدام» را به جنبشی فراملی تبدیل کرده است. اکنون نهادهای حقوق بشری و دولت‌های مختلف تحت فشار افکار عمومی قرار گرفته‌اند تا از ابزارهای دیپلماتیک و حقوقی برای واداشتن حکومت ایران به توقف ماشین اعدام استفاده کنند.
کارزار «نه به اعدام» امروز فراتر از یک اعتراض پراکنده، به جنبشی ملی و سازمان‌یافته تبدیل شده است؛ جنبشی که همزمان با افزایش موج اعدام‌ها در ایران، پایه‌های مشروعیت رژیم را بیش از پیش به لرزه درآورده و جهانیان را متوجه ضرورت اقدام فوری کرده است.
