ابراهیم رئیسی جرأت سفر به آمریکا و اروپا را ندارد!
جنگ جهانی دوم در شهریور ۱۳۱۸ آغاز شد و در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۲۴ در اروپا با شکست نازیسم به پایان رسید. با وجود گذشت ۷۶ سال از آن جنگ هولناک هنوز بشر به دنبال دادخواهی از جنایتکاران جنگی نازی در گوشه و کنار دنیاست. این درحالی است که جنبش دادخواهی مردم ایران برای پیگیری عاملان قتل‌عام زندانیان درسال ۶۷ تنها قدمتی ۳۳ ساله دارد. و شگفت‌تر آن که برخلاف جنایتکاران نازیست آلمان که یا خودکشی کردند و یا بازداشت شدند و یا برای همیشه هویت خویش را انکار کردند، جنایتکاران قتل‌عام ۶۷ هنوز بر قدرت هستند و تمامی مناصب سیاسی و قضایی را در اختیار دارند.
ابراهیم رئیسی، رئیس جمهور منتصب شده خامنه‌ای یکی از دست اندرکاران آن قتل عام است. او امسال در شروع دولت جدید بسیار نیازمند آن بود که برای چهره‌سازی و نیز در آوردن حکومتش از انزوای بین‌المللی در اجلاس مجمع عمومی ملل متحد در نیویورک شرکت کند. اما حکومت ایران رسماً اعلام کرد که وی به نیویورک نخواهد رفت و به صورت آنلاین سخنرانی خواهد کرد.
هراس رئیسی از جنبش دادخواهی
عدم شرکت ابراهیم رئیسی در اجلاس جهانی ملل متحد سؤال بزرگی را برای محافل داخلی و خارجی به وجود آورد. پاسخ رسمی حکومت ایران از زبان نماینده‌اش در سازمان ملل این بود: علت «عدم سفر رئیسی به‌نیویورک» و حضور در مجمع عمومی را «کرونا» عنوان کرد.
پر پیداست که این پاسخ مورد مضحکه عام و خاص قرار گرفت. چرا که جلاد۶۷ در همین زمان در اجلاس سازمان شانگهای در تاجیکستان به سر می‌برد و مشغول دیدار با مقامات سیاسی است. اما روزنامه‌های حکومت تلاش کردند پاسخ واقعی‌تری به باز ماندن ابراهیم رئیسی از سفر به نیویورک بیابند.
روزنامه جهان صنعت روز ۲۷ شهریور به نقل از برخی تحلیلگران خود علت عدم سفر رئیسی به ملل متحد را تحریم رئیسی توسط اتحادیه اروپا و آمریکا به خاطر نقض حقوق بشر دانست و نوشت: «۶ سناتور جمهوریخواه برای بایدن نامه نوشته و خواسته بودند که اجازه ورود رئیسی به خاک آمریکا را ندهد».
یک کارشناس حکومتی به نام مولایی نیز گفت: ««شاید یکی از نگرانی‌ها و دغدغه‌ها این باشد که عکس‌العمل‌هایی در خارج از کشور به‌صورت تظاهرات از سوی ایرانیان مقیم خارج انجام شود. اتفاقاتی از این دست سبب شود که یک نتیجه منفی به‌دست آید و طبیعتاً در این صورت انجام سفر به‌دردسر آن نمی‌ارزد». [دستآوردهای جنبش دادخواهی]
یک کارشناسی حقوقی حکومتی به نام نعمت احمدی نیز در روزنامه جهان صنعت نوشت: «شرایط برای انجام این سفر مناسب نیست. مثلاً در حال حاضر در استکهلم سوئد دادگاه حمید نوری در جریان است و به‌کرات در آنجا اسم رئیسی برده شده است… فکر می‌کنم آنچه رئیسی و مشاوران او را به این سمت سوق داده که در مجمع عمومی سازمان ملل شرکت نکنند، این است که از تنشهای احتمالی که ممکن است ایرانیان مقیم خارج از کشور ایجاد کنند و از این دست موارد، جلوگیری کنند… ممکن است ایرانیان مقیم یا نهادها و سازمانها اقداماتی علیه او انجام دهند، کما‌این‌که در سفر مرحوم هاشمی‌شاهرودی به‌آلمان شاهد چنین اقداماتی بودیم».
در باره جنبش دادخواهی بیشتر بخوانید
جنبش دادخواهی و پیشینه آن
خامنه ای در محاصره جنبش دادخواهی
همانطور که از مطالب روزنامه‌های حکومتی بر می‌آید، نرفتن رئیسی جلاد۶۷ به نیویورک نه به دلیل ترس از کرونا بلکه به دلیل ترس و وحشت از جنبش دادخواهی قتل‌عام شدگان۶۷ است. همین روزنامه چنین نتیجه‌گیری می‌کند که: «وضعیت کنونی ایران و مناسباتش با دنیا اما به‌نحوی است که گاهاً عدم حضور! بهتر از حضور در یک اجلاس عمومی و جهانی ارزیابی شده و دلایل سیاسی و بعضاً پیشگیریها از بروز مسائل حاشیه‌ای کار را به‌جایی می‌رساند که از خیر مزایای یک فرصت جهانی مثل مجمع عمومی سازمان ملل هم بگذریم». [قتل عام ۶۷ و جنبش دادخواهی]
به عبارتی، چنان در عرصه جهانی جنبش دادخواهی، حکومت خامنه ای را در منگنه گذاشته است که حتی برای سفر دیپلماتیک به یک اجلاس یا کنفرانس جهانی اول باید خامنه ای بنشیند و چرتکه بیندازد که آیا به هزینه‌هایی که برای این سفر و حضور می‌پردازد با در آمدش همخوانی دارد یا خیر.
چنین اعترافی از طرف خود حکومت نشان‌دهنده درستی و صحت خط مشی‌ایی است که اپوزیسیون ایران از سال ۹۵ در عرصه جهانی آن را آغاز کرده است. جنبشی که تلاش دارد همه آمران و عاملان قتل عام۶۷ را به پای میز عدالت بکشاند.
