این روزها کشتی رئیسی بدجوری به گل نشسته!!
هنوز صد روز از عمر دولت سید محرومان، ابراهیم رئيسی نگذشته، مجلس حزب‌اللهی اولین وزیرش را احضار کرد. وزیر کار و تعاون رئيسی هنگام اعلام ارائه برنامه‌اش به مجلس مدعی تولید یک میلیون شغل در سال شده بود، الان نماینده آبادان مدعی شده؛ برنامه‌ای برای عملیاتی کردن این ادعا ندارد.
هر چند این پدیده اقتصادی نوظهور و بی سواد، یک سوتی غیر کارشناسی دیگری هم داده و گفته؛ «اجازه تغییر کاربردی زمین های کشاروزی به مالکان آن داده شود تا مالکان زمین‌های کشاورزی بتوانند بنا به سلیقه خود زمین‌های کشاورزی را تغییر کاربردی بدهند و آن را به واحدهای صنعتی و مسکونی تبدیل کنند».
البته، وقتی که مناصب جدی در کشور در خدمت انتصاب های فامیلی و حاکمیت هزار فامیل قرار بگیرد، دستآوردش بهتر از این هم نخواهد بود.
درباره؛ انتصاب های هزار فامیل بیشتر بخوانید
سید محرومان و دنیای فانتزی دستور برای کاهش قیمت‌ها
از طرف دیگر روز به روز قیمت‌ها بالا می‌رود و قدرت خرید مردم کمتر می‌شود. چنانچه صدای خودی‌ها هم در آمده که قیمت برنج خارجی در خرده فروشی ها به ۵۰هزار تومان رسید. افزایش قیمت های لوازم خانگی هم سرسام آور است. هر چند دولت ورشکسته رئیسی کسری بودجه را با افزایش قیمت کالاهای اساسی می‌خواهد جبران کند، اما کار به این سادگی ها هم نیست.
در این آشفته بازار، افزایش قیمت‌ها تا جایی بالا گرفته که رئیسی مجبور شده با دستور جلوی افزایش قیمت خودرو را هم بگیرد.
از آن سو هم خرابی اوضاع و کار به جایی رسیده که حزب‌اللهی‌های دو‌آتشه هم دارند این سید محرومان را دستش می‌اندازند
بعد هم سروکله رئیسی در نماز جمعه پیدا شد و معلوم شد که تق سفرهای استانی جمعه‌اش هم درآمد، سید محرومان روز جمعه ۲۱ آبان بعد از رفتن به مرکز نگهداری سروش شهرری در حاشیه تهران، خودش را به سرعت به نماز جمعه رساند.
حالا سوال این است: چرا «سید محرومان» اینقدر زود تقش درآمد؟
اولا؛ واقعیت‌های سرسخت اقتصادی و اجتماعی را نمی‌شود با سفرهای میدانی و «گالیوری» حل کرد! به قول رائفی پور «دنیای فانتزی قشنگی بود اگر می شد با دستور قیمت ها را کنترل کرد…».
ثانیا؛ وعده درمانی و دروغ درمانی هم دوران روحانی جزغاله شد و رفت.
بنابراین واقعیت این است که برای سید محرومان زمان در حال پایان یافتن است زیرا که شکاف‌های درون باندی هم دارد کم کم بارز می‌شود.
چون موضوع جدی‌تر از منافع باندی است و پای بقاء حکومت خامنه‌ای وسط است، نمی‌شود با «ایشالا ماشالا» از کنارش گذشت. جبر تاریخ است و کاری از دست سید محرومان برای حفظ حکومت خامنه‌ای هم بر نخواهد آمد. این حرف ما مردم نیست، یکی از دوستان سید محرومان گفته، «برای جمهوری اسلامی نگرانم، برای مقام معظم رهبری نگرانم که اینهمه زیر فشاره».
