درسهایی برای مقابله با نیروهای پلیس و یکان ضد شورش
چهارمین روز تظاهرات سراسری مردم در روز ۲۹ شهریور موفقیتها و تجارب گرانقدری برای قیام مردم داشت. روح تهاجم جوانان و بخصوص دختران جوان امان از نیروهای سرکوب ربود و به آنان مجال قدرت نمایی نداد. برای مقابله بهتر با نیروهای سرکوبگر در روزهای آینده قیام، ما تلاش میکنیم برخی تجربیات و آموزشهای لازم را روزانه در اختیار خوانندگان و جوانان شرکت کننده در قیام بگذاریم:
با توجه به گسترش قیام در تمام شهرهای ایران و ضرورت مقابله با نیروهای وحشتزده انتظامی در روزهای آینده توجه جوانان را به رهنمودی جلب میکنم که در مواجهه با نیروهای ضدشورش و سرکوب میتواند بسیار مفید باشد:
نحوه عملکرد نیروهای ضد شورش در تظاهرات
یکانهای ضدشورش، برای کنترل و سرکوب اعتراضات، پروتکل دارند. اما اگر مردم هوشمندانه عمل کنند و رفتارشون در جهت مخالف مراحل پروتکل باشد، نیروهای امنیتی دست و پای خود را گم میکنند و جریان کنترل خیابانی به دست مردم میافتد.
یکانهای ضدشورش (اعم از موتوری و پیاده) وقتی به جمعیت معترض میرسند، اگر جمعیت زیاد باشد، اول در یک نقطه با فاصلهی نزدیک نسبت به جمعیت میایستند. بعد با حفظ انسجام هستهی مرکزی یکان سرکوب، عدهیی از یکان به کمک پلیس، در گروههای چند نفره میروند. به سمت کنارههای جمعیت و با لحنی قاطع، به مردمی که کنارتر ایستادهاند میگویند که «اینجا نهایست، برو» یا «فیلم نگیر، حرکت کن» یا «متفرق شو».
این مرحله مهمترین مرحله است. چون یکان اصطلاحاً دارد غربال میکند و مردم عادیتر که تماشاچی هستند یا دارند فیلم میگیرند را رد میکند که بروند و متفرق شوند. در حالیکه تمرکز اصلی هستهی اعتراض، روی یکانهای ایستاده در مقابلشان هست.
پلیس و یکان ضدشورش آرام آرام از کنارهها، مردم عادیتر و کم انرژیتر را متفرق میکنند و هستهی مرکزی اعتراض را محاصره میکنند. ظرف کمتر از نیم ساعت، حاشیهی جمعیت معترض بهشدت کاهش پیدا کرده، حلقه محاصره تنگتر میشود و سپس هستهی مرکزی تظاهرات مردمی، در محاصره و زیر باتون یکان قرار میگیرند و اوضاع به دست نیروهای امنیتی میافتد.
بیشتر بخوانید
تظاهرات سراسری؛ بعد از ۴۱ سال خیابانها بدست مردم تسخیر شدند!
راهکار مقابله با تاکتیک یکان شورش
۱. اولین کار این است که در تظاهرات ابتکار عملِ یکان ضدشورش را از او بگیریم. یعنی وقتی هستهی مرکزی یکان سرکوب، که عموماً موتوری هستند، در خیابان ایستادند، عدهیی از جوانهای هستهی مرکزی تظاهرات باید از کنارههای موتورسوارها به بغل یا پشت موتورسوارها بروند و آنجا هم زنجیره اعتراض تشکیل دهند. اینطور قضیه معکوس میشود و مردم، یکانهای سرکوب را در محاصره خودشان خواهند گرفت و اینطوری نه تنها آنها جرأت نمیکنن به کسی حمله کنند، بلکه از شدت ترس از خشم معترضان، پا به فرار میگذارند.
۲. رمز موفقیت، در شکلِ ایستادن مردم در کنار همدیگر است. داشتن روحیه تهاجمی به جای روحیه تدافعی در این صحنه باعث مرعوب کردن دشمن می شود . مردم به جای ایستادن به شکل دیوار مقابل نیروهای امنیتی، باید به شکل نعل اسب یا دایره، بر نیروهای انتظامی محاط شوند . در این شرایط، پلیس و نیروی ضداغتشاش، جرأت دست بردن به باتوم نخواهد داشت. فقط ممکن است بخواهند با گاز اشکآور برای خودشان راه فرار باز کنند که در این صورت مردم باید، یک شال یا یک تکه دستمال همراه داشته باشند تا سریع جلوی بینی و دهن خود بگیرن و آسیب نبینند.
۳.یکی از روشهای مرسوم یکانهای سرکوب با توجه به تجربیات خیزشهای ۷۸ ،۸۸ ،۹۸ این بود که لباسشخصیها را در نظر مردم خیلی با ابهت و ترسناک جلوه دهند. در حالی ترسوترین نیروها همینها هستند. برخورد و کتک زدن این نیروها هم منع قانونی ندارد! چون تظاهرکنندهها که نمی دانند این پلیس بوده! باید با شهامت زیاد به این نیروها تهاجم کرد .
اما اگر از برابر این نیروها فرار کنیم آنان تشجیع می شوند و ول کن معامله نیستند. در تیمهای دو یا سه نفره اگر ترتیب یکی دو نفر از لباس شخصیها داده شود بقیه به سرعت فرار خواهند کرد.
رهنمودهایی برای اجتناب از دوربینهای ماموران و دوربینهای نظارتی؛
– هنگام شرکت در تظاهرات سراسری حتما از ماسک استفاده کرده و ماسک را به صورت کامل بزنید. در صورت به همراه نداشتن ماسک، از پارچه یا لباس برای پوشاندن صورت خود استفاده کنید.
-استفاده از کلاههای لبهدار یا آفتابگیر که از رنگهای ساده و تیره باشد در کنار استفاده از ماسک میتواند صورت شما رو پوشیده نگه دارد.
-برای ممانعت از تصویربرداری واضح توسط ماموران و ایجاد مزاحمت در تصویربرداری، از لیرزهای دستی استفاده کنید.
– از اسپریهای رنگپاش برای عدم رویت توسط دوربینهای نظارتی نصب شده در خیابانها و معابر استفاده کنید و دوربینها را از کار بیندازید.
– در فیلم برداری که خود تظاهرکنندگان از خود منتشر می کنند، تا حد امکان چهرهها مات شده باشد تا از طریق فیلمهای خودی که در شبکهها منتشر می شود، تظاهر کنندگان شناسایی نشوند.







