در تاریخ ۲۵مهر ۱۴۰۳، سایت انتخاب گزارشی تکان‌دهنده از وضعیت فقر غذایی در ایران ارائه داد که واقعیت‌های تلخی را درباره معیشت مردم نشان می‌دهد. بر اساس این گزارش، ۸استان کشور در معرض ناامنی غذایی قرار دارند. به‌ویژه در استان‌های کرمان و سیستان و بلوچستان، آمار ناامنی غذایی به ترتیب ۷۴درصد و ۷۰درصد از جمعیت را شامل می‌شود. این وضعیت در خوزستان نیز با ۵۸درصد و در سیستان و بلوچستان با ۵۰درصد از کودکان دچار سوء تغذیه و کوتاه‌قامتی است، به اوج خود می‌رسد.
سرانه مصرف گوشت در ایران به‌شدت کاهش یافته و از میانگین جهانی ۳۰کیلوگرم به ۵کیلوگرم رسیده است. این در حالی است که توزیع گوشت در بین اقشار مختلف جامعه بسیار نابرابر است و بسیاری از خانواده‌ها به سختی می‌توانند این مقدار کم را تأمین کنند. هم‌زمان با این مشکل، لبنیات تولیدی ایران به‌دلیل نبود مشتری در بازار داخلی به خارج صادر می‌شود، در حالی که قیمت لبنیات در داخل کشور به‌طور متوسط ۳۰درصد افزایش یافته است.
خط فقر ۳۶میلیون حقوق کارگر ۷میلیون
در ۲۰مهر، رسانه‌های حکومتی گزارشی از سبد معیشت منتشر کردند که نشان می‌دهد این سبد در شهریورماه به بیش از ۳۶میلیون تومان افزایش یافته است. در مقابل، دستمزد پایه کارگران رسمی فقط ۷میلیون تومان در ماه است. این تناقض فاحش به‌وضوح نشان می‌دهد که چطور معیشت کارگران تحت فشار قرار گرفته است. نگران‌کننده‌تر آن‌که، فقط یک درصد از کارگران ایران استخدام رسمی هستند و ۹۹درصد دیگر با قراردادهای موقت کار می‌کنند، که دستمزدشان به مراتب کمتر از حداقل نیازهاست.
این شرایط به همراه افزایش قیمت دلار به ۶۹هزارتومان و افت شدید بورس تهران، فشار بیشتری بر زندگی مردم وارد کرده است. وزیر اقتصاد رژیم از کسری بودجه ۸۵۰هزارمیلیارد تومانی خبر داده و اعلام کرده است که حجم بدهی دولت به بانک‌ها به ۱۶۰۰هزارمیلیارد تومان رسیده است. هم‌چنین، حجم نقدینگی در کشور از سطح ۹هزارهزارمیلیارد تومان عبور کرده است که نشان‌دهنده وخامت وضعیت اقتصادی است.
در همین زمینه
علل و ریشه‌های فقر در استان سیستان و بلوچستان؛ آیا راه حلی هست؟
فقر غذایی در ایران بی‌داد میکند
رسول بخشی دستجردی، تحلیل‌گر اقتصادی، در مصاحبه‌ای اشاره کرد که در ۵۰سال گذشته، نقدینگی در ایالات متحده ۲۶برابر شده، اما در ایران این رقم به ۱۷۰هزار برابر رسیده است. قیمت طلا در این مدت بیش از ۷۰هزار برابر و قیمت ارز ۸هزار برابر افزایش یافته است. این در حالی است که کشور غنی از نفتی هم‌چون ایران ادعا میکند که ۴میلیارد دلار بنزین وارد کرده است.
در این شرایط ناامیدکننده، تنها نهادهایی که با حداکثر سرعت عمل می‌کنند، دستگاه‌های سرکوب، اعدام، چاپ اسکناس و دزدی از منابع کشور هستند. هم‌اکنون، در میان تمام بحران‌ها، زمزمه‌هایی از حذف یارانه‌ها، به‌ویژه یارانه سوخت و آرد به گوش می‌رسد. در همین حال، شورای نگهبان طرح حجاب و عفاف را تصویب کرده و مجلس این طرح را به دولت ابلاغ کرده است.
سوالی که به‌طور جدی مطرح می‌شود این است که پول یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان به کجا می‌رود و چرا این وضعیت ادامه دارد؟ آیا این روند بهبود خواهد یافت یا هر روز بدتر می‌شود؟ چه درصدی از مردم ایران در حال حاضر زیر خط فقر زندگی می‌کنند؟ حاکمیتی که چنین فشاری را بر مردم کشوری که یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان است، وارد میکند، تا چه زمانی می‌تواند دوام بیاورد؟ آیا این نظام توان پاسخگویی به مطالبات به‌حق مردم را دارد؟ اگر پاسخ منفی است، دلیل آن چیست و راه حل چیست؟
برای دریافت پاسخ‌های بیشتر به این سوالات، می‌توانید به سلسله گزارش‌های ما درباره بن‌بست حاکمیت در ایران مراجعه کنید. در این گزارش‌ها، به جزئیات بیشتری درباره وضعیت اقتصادی و اجتماعی کشور پرداخته خواهد شد و تلاش می‌کنیم تا تصویر دقیق‌تری از چالش‌های کنونی و آینده ارائه دهیم.
