تصور کن که ایران نینوا … شعری است به قلم شاعر توانمند وطن م. شوق
این شعر به مناسبت محرم و مشابهت وضعیت کنونی وطن‌مان ایران و بخصوص مردم خوزستان با وضعیت عاشورا سروده شده. توجه تان را به متن کامل این شعر جلب می‌کنیم:
تصور کن که ایران نینوا … [محرم زودتر آمد]
محرم دائمی شد ای وطن گر باورت باشد
قضاوت کن به حال ما، و قلبت داورت باشد
تصور کن که خاک خاوران ها نینوا باشد
شهیدانش زن و مرد و عمو و دخترت باشد
ز خون ماه آبان گشته گلگون نینوای تو
و هر سو دشتی از خون روان در منظرت باشد
حسین امسال می‌گرید به حال ملتت از درد
و خون جاری شهر از گلوی اکبرت باشد
به من اهوازی‌ای میگفت شد چون کربلا اینجا
که سرشار از عطش در دستهایت ساغرت باشد
ز هر سویی روان یک کاروان کشته می بینی
ندای هل من‌الناصر به سوی یاورت باشد
تصور کن که جلادی، رئیس کشورت باشد
طناب دار جانگیرش، به حلق خواهرت باشد
چهل سال است یک خنجر به روی پرچم کشور
چهل سال آنچه می بینی، خلاف باورت باشد
عجب دردی ست ذهن‌ات را ببندی رو به شادیها
و فهرست شهیدانی درون دفترت باشد
در این دوران خونخواران کجا رفتند یارانت،
که نام هر یکی، یک پر، به بال پرپرت باشد
نوشتم نامه‌ای، کی می‌فرستد سوی ملت‌ها؟
چه حالی می شوی دنیا! که خوکی رهبرت باشد
تصور کن که دولتها بیفشارند دستی را
که تا آرنج در خون تن همسنگرت باشد
بگو خادم! به آن مؤمن، نمازت باطل است اینجا!
که دیو آدمی‌خواری به روی منبرت باشد
چه وحشتناک دورانی ست، هر شب گرگی از کابوس
چو بر می‌خیزی از خوابت، به روی بسترت باشد
خیابانها همه شد گردنه وان جانیان بر راه
ز هر سویی به سرکوبی، ددی بر معبرت باشد
تو از این ننگ سر بر می‌کشی؟ در جنگ جلادان؟
صدا کن هر که حاضر هست تا همسنگرت باشد
صدا دیری ست میگوید که «هل من ناصر؟» ای ایران!
چه کس حاضر در این جنگ است تا جنگ آورت باشد؟
م. شوق؛ ۱۸ مرداد ۱۴۰۰
