۱۰اکتبر روز جهانی علیه اعدام است. سمت و سوی حرکت جهانی به سمت محو اعدام در کشورهاست. مجازات اعدام به عنوان یک مجازات مطرود و غیرانسانی شناخته شده است. با این وجود ما در ایران با فاشیسمی سرو کار داریم که تحت پوشش مذهب درحال کشتار انسانها با استفاده از حکم اعدام است.
۱۰ اکتبر بنا بر تقویم سازمان ملل متحد روز جهانی مبارزه با اعدام است. قطعنامههای جهانی به عنوان نخستین گام در راه لغو کامل این مجازات غیرانسانی، اولین بار در سال ۲۰۰۷ و دومین بار در سال ۲۰۰۸ در مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسیدند.
شورای اروپا و اتحادیه اروپا طی بیانیه ای بر مخالفت شدید خود با مجازات اعدام تحت هر شرایطی تأکید کردند. در بیانیه این ارگانها آمده است: مجازات اعدام، بیحرمتی به شأن انسان است. این مجازات،عملی ظالمانه، غیرانسانی، تحقیرآمیز و ناقض حق حیات است. مجازات اعدام، اثر بازدارندگی اثباتشدهای ندارد و جبران خطاهای قضایی را ناممکن میسازد.
در همین زمینه
گزارش عفوبینالملل
بر اساس اطلاعات عفو بینالملل تا کنون ۱۴۴ کشور مجازات مرگ را لغو کردهاند. از این میان، ۱۱۲ کشور قانوناَ این مجازات را لغو کرده و ۳۲ کشور آن را اجرا نمیکنند
سازمان حقوق بشری عفو بینالملل در گزارش سالانهاش۲۰۲۳ خود در مورد مجازات اعدام میگوید که در اینسال اجرای حداقل ۱۱۵۳ حکم اعدام را در جهان ثبت کرده است که در مقایسه با سال ۲۰۲۲ افزایش ۳۱ درصدی را نشان میدهد.
همزمان، شمار کشورهایی که مجازات اعدام را اجرا کردهاند، در سال گذشته به پایینترین میزان یافته است. سه چهارم اعدامها در ایران بوده است
ایران با ۸۵۳ مورد اعدام، تقریباً سه چهارم اعدامهای ثبت شده در جهان را اجرا کرده است که حدود ۵۰ درصد نسبت به سال ۲۰۲۲ بیشتر بوده است.
گزارش سالانه۲۰۲۳ عفو بین الملل تصریح دارد که احکام جدیداَ صادر شده اعدامها در جهان در مقایسه با سال پیش از آن ۲۰ درصد افزایش یافته و در ۵۲ کشور مجموعاً به ۲۴۲۸ مورد رسیده است. در پایان سال ۲۰۲۳ در سراسر جهان دست کم ۲۷ هزار و ۶۸۷ تن به اعدام محکوم بودهاند.
با این حال یک روند مثبت در تعداد کشورهایی که مجازات اعدام را اجرا میکنند وجود داشته است. به گفته این سازمان ، تعداد کشورهایی که در سال ۲۰۲۳ مجازات اعدام را اجرا کردند، ۱۶ کشور کمتر از سال قبل بوده است. این عدد پایینترین تعداد از زمان ثبت این آمارها است. در کشورهای بلاروس، جاپان، میانمار و سودان جنوبی که در ۲۰۲۲ احکام اعدام اجرا میشد، در سال ۲۰۲۳ هیچ مورد اجرای اعدام ثبت نشده است.
اعدام بلاوقفه در ایران
قوه قضاییه رژیم ایران هنوز بر منطق «چشم در برابر چشم» و «کشتن به خاطر عبرت دیگران» اصرار دارد. با این رویکرد، ایران در صدر فهرست «جلادترین حکومتها» در جهان قرار گرفته است .
رژیم ایران آدمکشی را بهصورت یک امر عادی و روزمره درآورده است. آنها با حلقآویزهای خیابانی در برابر چشم اعضای خانواده و حتی در برابر کودکان، قلب و ذهن و ضمیر آنها را درهم میکوبند. اعدام، شکنجه، سنگسار، دست و پا بریدن و چشم درآوردن در این رژیم، نهادینه شده و جامه قانون پوشیده است.
همان طور که در گزارش عفو بین الملل دیدیم در سال ۲۰۲۳ رژیم ایران به تنهایی بیش از سه چهارم اعدامهای جهان را انجام داده یعنی ۸۵۳ اعدام. این تازه آمار محافظه کارانهای است که عفو بین الملل تنظیم کرده . شمار واقعی اعدامها درایران بسیار فراتر است.
به گفته عفو بینالملل، در ایران تعداد نامتناسبی از اعدام شدهها را اعضای اقلیت قومی بلوچ تشکیل میدهند. بیش از ۶۰ درصد موارد ثبت شده اعدامها در ایران در پیوند به جرایم مواد مخدر بوده است، در حالی که براساس حقوق بینالمللی، مرتکبان چنین جرایمی نباید با اعدام مجازات گردند.
وضعیت وخیم در سال ۲۰۲۴
در سال ۲۰۲۴ وضعیت وخیمتر و به شدت وخیم تر است. از ابتدای این سال شمسی تاکنون ۴۴۵ و از ابتدای سال میلادی ۲۰۲۴دستکم ۵۵۹نفر در زندانهای ایران اعدام شدند. تنها در ماه شهریور ۶۹ نفر درمهرماه تا روز ۱۵ شهریور بیش از ۶۰نفر اعدام شدند. تنها طی دو روز ۱۰ و ۱۱ مهرماه بیش از ۳۰ نفر اعدام شدند.
واقعیت این است که رژیم ایران تنها دیکتاتوری مذهبی جهان است که هنوز باقی است. این فاشیزم مذهبی ماندگاری اش را مرهون دو چیز است سرکوب در داخل کشور و کشتار و تروریزم در خارج. هیچ ابزار بقای دیگری ندارد.
پس چون ما با یک فاشیزم مذهبی رو در رو هستیم که در عین حال با بحران بقا مواجه است. پس باید بدانیم که این امواج اعدام تنها در خدمت بقای رژیم است. رژیم چون می داند اگر سرکوب و کشتار را کنار بزند با قیام و خیزش مردم سرنگونی می شود مجبور است برای مهار اوضاع اعدام را مدام ا فزایش بدهد
افزایش اعدام زنان
بله همان طور که شما اشاره کردید این روزها در میان اسامی اعدام شدگان به کرات نام زندان به چشم می خورد. طی همین هفت گذشته دستکم چهار زن در زندانهای مختلف اعدام شدند. دلیل افزایش اعدام زنان را باید در دو چیز جستجو کرد:
۱ از نظر سیاسی ،هراس رژیم از زنان به دلیل نقش برجسته و پیشتازشان در قیام سالهای اخیر. رژیم برای اینکه به زنان ضرب شست نشان بدهد احکام اعدام بیشتری برای زنان صادر می کند و احکام بیشتری اجرا می کند
۲. دلیل دوم به وجه اجتماعی اعدامها بر می گردد که زنان ایران بیش از گذشته وارد اجتماع شدند. به دلیل گسترش فقر و نابرابری زنان بیش از همیشه در نقش سرپرست خانواده یا نان آور خانواده قدعلم کردند این امر منجر به این شده که سهم زنان در زندان و اعدام هم بیشتر شود. اگر در گذشته زندان زنان یک زندان محدودی بوده الان می بینیم که زندان زنان درحال گسترش است.
به این ترتیب در آستانه روز جهانی علیه اعدام می بینیم که نرخ اعدام در ایران درحال افزایش است و این روند تا زمانی که این دستگاه سرکوب باقی است ادامه خواهد یافت.







