یورش به خانه‌های مردم بلوچ با بهانه‌های واهی
از ابتدای دی‌ماه ۱۴۰۳، نیروهای نظامی و شهرداری‌ها در استان سیستان و بلوچستان به بهانه‌های مختلف به تخریب خانه‌های مسکونی مردم بلوچ پرداخته‌اند. این اقدامات گسترده در مناطق فقیرنشین یادآور سیاست‌های تخریب منازل فلسطینیان است. طی این مدت، دست‌کم ده‌ها خانه در زاهدان و مناطق اطراف آن به‌ویرانه تبدیل شده‌اند.
تخریب‌های متوالی خانه‌های مسکونی در هفته اول دی‌ماه
این موج تخریب خانه‌ها از روز چهارشنبه ۵دی‌ماه شدت یافت. در این روز، ماموران شهرداری و نیروهای نظامی به منطقه سبزگی یورش برده و خانه‌های بیشتری را هدف قرار دادند. این اقدامات به‌رغم اعتراضات ساکنان محلی و بدون ارائه هیچ‌گونه حکم قضایی یا دلیل قانونی صورت گرفته است.
حمله به شیرآباد و تخریب حداقل ۱۲منزل مسکونی
صبح روز یکشنبه ۹دی‌ماه، نیروهای شهرداری و انتظامی با یورش به منطقه شیرآباد زاهدان، ۱۲منزل مسکونی را تخریب کردند. تخریب خانه‌های مسکونی این منطقه فقیرنشین که به حاشیه‌نشینی و کمبود امکانات شناخته می‌شود، بارها هدف چنین اقدامات سرکوبگرانه قرار گرفته است. تنها دو روز پیش از این، در تاریخ ۷دی‌ماه، نیروهای مذکور در منطقه سبزگی شیرآباد خانه‌های مسکونی دیگری از شهروندان بلوچ را نابود کردند.
در همین زمینه
پاسخ آتشین کانون‌های شورشی به تخریب خانه‌ها و باغات روستای شیدا
تخریب ۲۰منزل و یک مسجد در کالی‌الله‌آباد
بامداد سه‌شنبه ۴دی‌ماه، شهرک کالی‌الله‌آباد از توابع زاهدان شاهد یورش ده‌ها نیروی نظامی و امنیتی بود. در این حمله، علاوه بر تخریب یک مسجد در حال ساخت، دست‌کم ۲۰واحد از خانه‌های مسکونی شهروندان تخریب شدند. مسجد امام حسین (رضی) که توسط خانواده سردار امان‌الله باجی‌زهی وقف شده بود، نیز با لودر و ابزارهای سنگین تخریب شد.
قتل و سرکوب معترضان در بلوچستان
سردار امان‌الله باجی‌زهی که زمین مسجد مذکور را وقف کرده بود، در آذرماه ۱۴۰۱ به ضرب گلوله نیروهای امنیتی کشته شد. پس از آن، پسر وی، حامد باجی‌زهی، نیز پس از بازداشت و نگه‌داری در بازداشتگاه اطلاعات سپاه، به طرز فجیعی به قتل رسید. این اقدامات نشان از شدت سرکوب معترضان و مخالفان در این منطقه دارد.
فشار مضاعف بر اهل سنت و تخریب نمازخانه‌ها
تخریب خانه‌های مسکونی و نمازخانه‌ها و فشارها بر اهل سنت در استان سیستان و بلوچستان پس از اعتراضات سراسری و نمازهای اعتراضی جمعه‌های زاهدان شدت یافته است. دستگاه‌های امنیتی و قضایی در ماه‌های اخیر به پلمپ و تخریب نمازخانه‌ها نیز اقدام کرده‌اند. این در حالی است که اهل سنت در شهرهای بزرگی مانند تهران هم‌چنان از داشتن مسجد محروم هستند و به استفاده از نمازخانه‌های اجاره‌ای روی آورده‌اند.
پیامدهای اجتماعی و سیاسی تخریب‌ها
اقدامات تخریب خانه‌های مسکونی و اماکن مذهبی در بلوچستان نه تنها امنیت روانی و معیشتی مردم را تهدید می‌کند، بلکه زمینه‌ساز تنش‌های اجتماعی و افزایش شکاف میان مردم و حاکمیت شده است. این سیاست‌ها که با هدف فشار سیاسی و امنیتی بر مناطق بومی دنبال می‌شود، نمادی از بی‌عدالتی و تبعیض گسترده علیه مردم بلوچ و اهل سنت در ایران است.
