قصه نفت و یک ملت تشنه با نخلستان خشکیده!
سرزمین ما این گونه تاریک نبود. «بامداد يك روز گرم تابستان آمدند و با تبر افتادند به جان نخل‌هاي بلندپايه».
آفتاب كه زد، از خانهها بيرون زديم و در سايه‌ي چينه‌هاي گلي نشستيم و نگاه‌شان كرديم. هربار كه دار بلند درختي با برگهاي سرنيزه‌اي تودرهم و غبار گرفته، از بن جدا مي‌شد و فضا را مي‌شكافت و با خش‌خش بسيار نقش زمين مي‌شد «هو» مي‌كشيديم و مي‌دويديم…
صد نفر بودند، صدو پنجاه نفر بودند كه صبح علي الطلوع آمده بودند، با تبرهاي سنگين. و غروب كه شده بود، انگار كه پشت خانه‌هاي ما هرگز نخلستاني نبوده است». [خوزستان تشنه آب، خامنه ای تشنه خون!]
این بخشی از داستان «شهرکوچک‌ما» از احمد محمود است که به توصیف ریشه‌کن کردن نخل‌ها و زاییده شدن چاه‌های نفتی در خوزستان فعلی می‌پردازد.
قصه سرزمینی که با نفت گرسنه وتشنه شد!
بیش از یک قرن از احداث اولین چاه نفت در این دیار می‌گذرد. زایش نفتی که نه تنها برای مردم این سرزمین چیزی به ارمغان نیاورد، بلکه حالا از پس این سال‌ها جز ویرانی چیزی به جا نگذاشته و نمی‌گذارد.
افزایش آلودگی‌های نفتی، تخریب پوشش گیاهی و نخلستان‌ها، تخریب تالاب‌هایی هم‌چون هورالعظیم، سلب مالکیت از زمین‌های کشاورزی و خانهها و بسیاری تبعات دیگر به سبب توسعه‌ی میادین نفتی و کشت‌وصنعت‌ها، در کنار سدسازی‌های بسیار بر روی سرشاخه‌های کارون، دز و کرخه، و هم‌چنین انتقال‌آب‌های عظیم از سرشاخه‌های این رودها، نفس خوزستان را به شمارش‌های آخر انداخته است. منطق این روند شروع شده از سال ۱۲۸۷ شمسی که سود برای حاکمیت مرکزی (یا دولت‌های خارجی) و ویرانی برای مردمان و کودکان این سرزمین است، با سرعت بیشتری پیش می‌رود و امروز سرعت بیشتر گرفته است.
راویان قصه احمد محمود
حالا همه مردم این دیار مثل راوی قصه احمد محمود هستند. آنان راوی ویرانی آرزوهای خویشند.
این دام‌ها و این نخل‌ها زندگی این مردمانند که حالا به سبب سد کرخه و آبی که رها نمی‌کنند در حال جان دادن هستند.
اشتباه است اگر بپذیریم که آب برای هورالعظیم و خوزستان نیست. اگر کسی اعتراضی بکند که چرا آب را رها نمی‌کنید، بالا تا پایین مسئولان حکومتی اعلام می‌کنند که آب نیست و خشکسالی‌ست. نه، دست‌هایتان رو شده است. آب هست اما برای آنچه شما می‌خواهید. نه این حیوان‌های زبان بسته و مردم گرسنه و تشنه، برای آنچه که سود فراوان برای شما دارد. راه حل را آن مردان عرب که چندی پیش در برابر استانداری خوزستان اعتراض کردند دادند: «تانک‌های‌تان را از سرزمین ما بیرون ببرید، آنگاه ما با آب چاه هم خواهیم ساخت».
