به مناسبت مهرماه و آغاز سال تحصیلی
بچه ها، برپا!
بنشیند.
«زنده باد آزادی»
بچه ها سلام،
بچه ها اول مهر شد،
همه خوش آمده‌اید،
در کلاسی که فضایش ایران،
خوش به حال همگان اگاهید.
همگان می‌دانید،
این حکومت،
سلفش ضحاک است.
مطبخش را همه دیوان،
هدایت دارند.
همگان می‌دانید،
سفره‌ی خلق چقدرکوچیک است.
سفره‌ی خلق که می‌گویم من،
سفره‌ی خانه‌ی من،
یا معلم،
که هدایتگر نسل فرداست،
سفره خلق که می‌گویم من،
سفره‌ی کارگر هپکو و یا نیشکر است،
یا که در معدن طزره شده دفن می‌گویم.
درباره مدرسه بیشتر بخوانید
سفره خلق که می‌گویم من،
سفره‌ی خانه‌ی ماها،
همگان یک جور است.
سفره ی خانه‌ی ما بی‌نان است،
سفره‌ی کارگرمعدن در دامغان بی نان است،
پدر ما معلول، بیماراست،
کارخانه تعطیل، پدرم بیکاراست،
شیر و انگور، برنج و خرما،
فقط در مطبخ ضحاک پیداست،
گوشت و سبزی که در مطبخ ما پیدا نیست،
آب هم… مهریه‌ی… فاطمه،، هم پیدا نیست.
چند روزیست که مالک گفته است؛
باید از، خانه‌ی استیجاری برخیزید!
حکم از قاضی ضحاک به دستش دارد.
دردهای من با، تک تکتان مشترک است.
بچه ها برپا!
بنویسید!
بنویسید! خوش خط، در سرخط،
بچهٰ‌ها اول مهر است.
قلم آماده به دست، دفترآماده کنید!
تا بگویم بنویسید که مشق فردا،
نه که ازروی کتاب خوانا نیست،
بنویسید همه در، دفترخود،
سرخط با خط خوش،
زنده باد آزادی، زنده باد آزادی!
مرگ براستبداد، مرگ براستبداد
پر خروش شورش خلق،
شعله‌ور آتش خلق،
سر هر کوچه که میافروزیم
سر هرکوچه که میافروزیم.
از یک زندانی سیاسی در ساری. ۱۶ مهر ۱۴۰۰
