بنا به گزارش بخش مطبوعاتی سایت پارلمان آلمان «روز پنجشنبه ۲۵آوریل ۲۰۲۴، پس از حدود ۸۰دقیقه بحث، بوندستاگ به دو پیشنهاد از سوی گروه‌های پارلمانی CDU/CSU با عنوان «تحریم مؤثر رژیم تروریستی ایران و به این ترتیب حمایت فعالانه از جنبش انقلابی ایران» و «یک سال از انقلاب ایران، به یاد مهسا امینی و حمایت فعالانه از مبارزات مردم برای آزادی در ایران» رأی خواهد داد. پیشنویس‌های قطعنامه‌ها در این رابطه در کمیته امور خارجی وجود دارد.
پیشنویس قطعنامه اول از اتحاد دمکرات مسیحی ـ سوسیال مسیحی پارلمان آلمان
بنا به گزارش بخش مطبوعاتی پارلمان آلمان پیشنویس قطعنامه اول از جانب اتحات دمکرات‌مسیحی و سوسیال مسیحی به دولت فدرال آلمان ارائه گردید. در این گزارش آمده است: «گروه پارلمانی این اتحاد در اولین پیشنهاد خود از دولت فدرال می‌خواهد بسته تحریمی جامع علیه ایران را تدوین کند و آن را در چارچوب اتحادیه اروپا اجرا کند. نمایندگان مجلس آلمان [بوندستاگ] می‌نویسند: «هدف سیاست اروپا باید این باشد که سرکوب مردم را برای رژیم ایران تا حد امکان دشوار کند.
اتحادیه اروپا هنوز با سیاست تحریم فاصله زیادی دارد. در ادامه این پیشنویس آمده است: «دولت فدرال باید به جای خشم علنی در توییتر [پلتفرم ایکس] در نهایت نقش پیشگامی تعیین کننده در اتحادیه اروپا را بر عهده بگیرد.»
در همین رابطه
اتحادیه اروپا با گسترش تحریم‌های نظامی ایران موافقت کرد
تحریم سپاه پاسداران و سایر سرویس‌های امنیتی حکومت ایران
در گزارش بخش مطبوعاتی پارلمان آلمان همچنین در مورد تحریم سپاه پاسداران آمده است: «نمایندگان پارلمان همچنین از دولت فدرال می‌خواهند که از درج کردن نام سپاه پاسداران در سطح اتحادیه اروپا در فهرست سازمان‌های تروریستی حمایت کند. اعضای سپاه پاسداران و سایر سرویس‌های امنیتی رژیم باید مشمول ممنوعیت ورود و مسدود شدن دارایی‌ها شوند. تحریم‌های شخصی علیه ایران باید ابعادی مشابه آن‌هایی داشته باشد که کانادا و آمریکا قبلاً با تحریم‌های خود معرفی کرده‌اند.
به گفته ارائه دهندگان پیشنویس، تحریم‌های اتحادیه اروپا باید بر تمامی افراد و ارگان‌های رژیم ایران که در سرکوب اعتراضات جاری از جمله صدور و اجرای احکام اعدام دست دارند یا در سرکوب اعتراض‌های کنونی دست دارند، تسری یابد. تحریم‌ها همچنین باید شامل «سازمان‌های نیابتی ایران در منطقه، یعنی حزب‌الله، جهاد اسلامی فلسطین، تیپ الباقر، تیپ فاطمیون، کتائب حزب‌الله و حوثی‌ها» شود. برای اینکه امکان دور زدن برای کاهش فشار تحریم‌ها بر ایران را ببندد.
هدف دیگر خواسته‌ها، از جمله تحریم‌های تجاری که تامین مالی سپاه پاسداران را دشوارتر می‌کند. همچنین رویکردی محدودتر برای انتقال فناوری و همچنین بسته شدن «مرکز اسلامی هامبورگ» به‌عنوان مرکزی برای عملیات سپاه پاسداران رژیم اسلامی ایران در آلمان می‌باشد».
پیشنویس دوم قطعنامه از اتحاد دمکرات مسیحی ـ سوسیال مسیحی CDU/CSU
بخش مطبوعاتی پارلمان آلمان در گزارش خود پیشنویس دوم اتحاد دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی را درج کرده است. در این پیشنویس آمده است: «فراکسیون این اتحاد در طرح دوم خود از دولت فدرال آلمان می‌خواهد که مسیر قاطع‌تری در قبال ایران در پیش بگیرد. نمایندگان مجلس می‌نویسند: یک سال از کشته شدن وحشیانه مهسا امینی توسط جلادان رژیم اسلامی می‌گذرد. در ادامه این بیانیه آمده است: دولت فدرال علیرغم وعده‌های کامل در ابتدای اعتراضات در ایران، نتوانسته سیاست خود در قبال ایران را در دوازده ماه گذشته با واقعیت‌های جدید در این کشور تطبیق دهد.
این پیشنویس همچنین از دولت آلمان می‌خواهد تا از درج نام به اصطلاح سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی در اتحادیه اروپا دفاع کند. تحریم‌های اتحادیه اروپا بر تمامی افراد و ارگان‌های رژیم ایران که در سرکوب اعتراضات جاری از جمله صدور و اجرای احکام اعدام دست دارند یا درگیر آن هستند، تسری خواهد یافت. علاوه بر این، دولت فدرال باید راهبردی در مورد اینکه چگونه می‌توان از تجهیز ایران به سلاح‌های هسته‌ای جلوگیری کرد، «که فراتر از بحث‌های فردی بی‌هدف و نامنظم فعلی است و ابزارهای کنترل اشاعه و تحریم‌ها را در نظر می‌گیرد» تدوین کند».
جنگ افروزی‌های حکومت خامنه‌ای در خارج از مرز‌های ایران ادامه دارد. این جنگ افروزی‌ها سرپوشی برای سرکوب و جلوگیری از قیام‌های مردم ایران است. نمایندگان مردم آلمان در یافته‌اند که سر مار همه فتنه‌ها و تنش‌ها و بحران‌ها در منطقه و سرکوب در تهران است. نشانه رفتن همه جهت‌ها به سمت سر مار، مرحله جدیدی از سیاست جهانی است که از اهمیت زیادی به لحاظ سیاسی برخوردار است. به عبارتی جامعه جهانی به نقش مخرب سیاست‌های حکومت ایران تغییر موضع داده است.
این تغییر موضع فصل جدیدی را در برخورد با حکومت ایران ایجاد می‌کند و بر شدت بحران‌های دامنگیر حکومت خامنه‌ای افزایش می‌دهد. موضوعی که حکومت ایران خواهان آن نیست به این دلیل که جامعه ایران را به سمت قیام و شورش سوق می‌دهد.
