استاد بنان در ۸ اسفند سال ۱۳۶۴ درگذشت در حالی که سالیان تحقیر و تنهایی را در زیر سلطه‌ی نظام ولایت فقیه از سر می‌گذراند.
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
با صدای زیبای مرضیه و بنان همراه با آهنگی از استاد روح الله خالقی در بیات اصفهان؛ ترانه‌‌ای که با وجود آنکه سالیان از اجرای آن می‌گذرد همچنان تازه و خاطره انگیز است.
بنان نیز هرچند در ۸ اسفند سال ۶۴ درگذشت اما به اندازه‌ی همین ترانه و شاید بیش از آن در خاطره‌ها و سینه‌ها ثبت و ماندگار است.
بنان در اردیبهشت ۱۲۹۰ در قلهک تهران به دنیا آمد. او از شش‌سالگی به خوانندگی و نوازندگی ارگ و پیانو پرداخت و در این راه از راهنمایی‌های مادرش، که پیانو می‌دانست بهره می‌گرفت. اولین استاد او مرتضی نی‌داوود بود.
از سال ۱۳۲۱ صدای غلامحسین بنان، همراه با همکاری عده‌ای از هنرمندان دیگر از رادیو تهران به گوش مردم ایران رسید. روح‌الله خالقی او را در ارکستر انجمن موسیقی شرکت داد و با ارکستر شماره یک نیز همکاری را شروع کرد و از بدو شروع برنامه «گلهای رنگارنگ» بنا به دعوت داود پیرنیا همکاری داشت.
در سال ۱۳۳۲ به پیشنهاد روح‌الله خالقی به اداره کل هنرهای زیبای کشور منتقل شد و به سمت استاد آواز هنرستان موسیقی ملی به کار مشغول گردید و در سال ۱۳۳۴ رئیس شورای موسیقی رادیو شد. غلامحسین بنان از ابتدا در برنامه‌های گلهای جاویدان و گلهای رنگارنگ و برگ سبز شرکت داشته و برنامه‌های متعدد و گوناگون دیگری نیز از این خواننده به جا مانده است.
غلامحسین بنان در دوران زندگی خود دگرگونیهای بسیاری را در موسیقی آوازی ایران به‌وجود آورد. استاد بنان صاحب سبکی ممتاز و نوین بود که به‌عنوان یک شاخص گرانقدر در موسیقی ایرانی جاودانه شد.
بنان چه در مقام استاد آواز هنرستان موسیقی ملی، و چه در موضع ریاست شورای موسیقی رادیو ایران، علیه آنچه فروکاستن هنر ایران از قدر و شأن واقعی آن می‌دانست به مبارزه برخاست. به‌طوری‌که دراوج شکوفایی هنریش به‌نشانه اعتراض رسماً از رادیو کناره گرفت و گوشه عزلت برگزید.
در دوران استیلای ولایت فقیه بر ایران نیز، استبداد دینی استاد بنان را در عین کهولت سن و در هفتاد سالگی آرام نگذاشت. پاسداران بارها او را به صورت تحقیرآمیز و وحشیانه‌یی دستگیر کردند و آزار و شکنجه‌اش دادند و حتی برای معالجه هم مانع خروجش از کشور شدند تا اینکه عاقبت، این اسطوره آواز ایران در سن ۷۴سالگی در گذشت.
از استاد بنان بیش از ۴۵۰ آواز و ترانه به‌جای مانده که در زمره بهترین ترانه‌ها و تصنیفهای موسیقی ایرانی به‌شمار می‌آید.
