بحران کرونا و راه نجات زندانیان
با گسترش مبتلایان کرونا، زندانیان و خصوصا زندانیان سیاسی از جمله کسانی هستند که در شرایط بسیار وخیمی قرار دارند و جانشان در خطر است. سازمان عفو بین الملل روز چهارشنبه ۲۸ اسفند با انتشار بیانیه‌‌ای، خواستار آن شد که تمامی زندانیان سیاسی سریعا آزاد شوند. روز دوم فروردین ۹۹ نیز،تعداد ۲۱نفر از برندگان جایزه نوبل در نامه مشترکی خطاب به دبیرکل ملل متحد خواهان رسیدگی فوری در مورد زندانیان ایران شدند تا از وقوع فاجعه‌ای جدی جلوگیری شود.
برندگان جایزه نوبل در گزارش خود آورده‌اند که: «وضعیت زندانیان به‌ویژه زندانیان سیاسی وخیم است. تعدادی به کرونا مبتلا شده‌اند و رؤسای زندان حتی اجازه دریافت دارو از طریق خانواده‌های زندانیان را نمی‌دهند». به همین دلیل، از آقای آنتونیو گوترز خواسته‌اند تا شخصا در مورد رسیدگی به وضعیت زندانیان در ایران وارد عمل شود. آنان تأکید می‌کنند: «ما خواهان مداخله جدی شما در وضعیت ایران هستیم تا از یک فاجعه بسیار گسترده‌تر جلوگیری شود. به همت جامعه بین‌المللی همه امکانات پزشکی و دارویی باید از کنترل سپاه پاسداران خارج شده و برای معالجه و پیشگیری ویروس کرونا اختصاص یابد. از طریق شما از سازمان بهداشت جهانی و مراجع بین‌المللی مدافع حقوق‌بشر می‌خواهیم که ضمن بازدید از زندانها، برای نجات جان و سلامت زندانیان دست به اقدام بزنند تا از یک کشتار دیگر ممانعت شود.
گزارشات بدست آمده از زندانیان در مورد شرایطی که در آن قرار گرفته‌اند بسیار دردناک و هولناک است و نشان می‌دهد که هرچه سریعتر باید به جنایت وسیعی که در این شرایط بر زندانیان و خصوصا زندانیان سیاسی اعمال می‌شود خاتمه داد.
یکی از زندانیان محبوس در زندان فشافویه (زندان مرکزی تهران بزرگ) بسر می‌برد اطلاع داده است که تعداد بسیاری از افراد محبوس در این زندان به بیماری کرونا مبتلا شده‌اند و بدلیل فقدان امکانات بهداشتی و پزشکی، روزانه افرادی در این زندان فوت می‌کنند. اکثریت زندانیان دچاز بیماریهای حاد تنفسی شده و کنترل وضعیت از دست مسئولان زندان نیز خارج شده است. هیچ‌گونه امکانات اولیه بهداشتی از جمله دستکش، مواد ضد عفونی کننده، شوینده و ماسک، در اختیار زندانیان نیست و این بیماری در حال پیشروی در زندان است.
هرچند که رژیم اعلام نموده که به ۷۰ هزار نفر مرخصی داده است، اما مطابق با دستور صادره از طرف رئیسی، جلاد قتل‌عام۶۷ که اکنون بر مصدر قوه قضائیه رژیم نشسته، این عفو و مرخصی‌ها فقط شامل کسانی است که محکومان مالی بوده و میزان حکمشان نیز زیر ۵سال بوده باشد. به همین دلیل است که از حدود۱۲ الی۱۵ هزار دستگیر شدگان آبان و زندانیان سیاسی دیگر که نزدیک به ده سال یا بیشتر در زندانها بسر می‌برند کسی به مرخصی فرستاده نشده است.
عصر روز پنج‌شنبه ۲۹ اسفندماه ۹۸ زندانیان زندان پارسیلون خرم آباد که در اثر فشارهای زیاد و عدم رسیدگی به وضعیتشان در برابر بحران کرونا در بندهایشان بجان آمده بودند، درب زندان را شکستند و از این زندان گریختند. هر چند که در اثر شلیک نگهبانان مسلح زندان تعدادی از آنها کشته و مجروح گشتند، اما تعداد کثیری از آنها توانستند از زندان فرار کنند. در شامگاه جمعه اول فروردین ماه۹۹، زندانیان زندان الیگودرز نیز سر بشورش برداشته و تصمیم به فرار از زندان داشتند که با سرکوب گاردهای زندان مواجه شدند. چنین شرایط جهنمی که زندانیان حاضر می‌شوند خطر کرده و خود را در معرض تیرهای مستقیم گاردهای زندان قرار دهند، نشاندهنده آنست که وضعیت زندانها چنان وخیم و مرگبار است که زندانی حاضر است ریسک چنین فرارهای خطرناکی را بجان بخرد.
خانم لیلا حسین زاده طی گزارشی که بعد از آمدنشان به مرخصی، از وضعیت بند زنان زندان اوین داده، نشاندهنده آنست که آخوندهای حاکم، جدی‌ترین دشمنان خود را همین زندانیان سیاسی می‌داند که در چنین شرایط خطیری، حتی با گرفتن وثیقه‌های چند میلیاردی و چندین ضامن نیز حاضر به دادن مرخصی به آنان نیست. یعنی برای این جلادان خیلی پذیرفته‌تر است تا این زندانیان محروم به ویروس کرونا مبتلا شوند و حتی در اثر آن فوت نمایند تا اینکه آنان را آزاد نموده و یا حتی به مرخصی بفرستند.
به همین دلیل است که خانم مریم رجوی، در پیام نوروزی خود با اشاره به وضعیت خطیر زندانیان و فاجعه‌ای که در مورد آنان در حال وقوع است گفتند که: «باید همه زندانیان و مشخصاً زندانیان سیاسی باید در اسرع وقت آزاد شوند». همچنین رهبری مقاومت نیز بعد از فرار تنی چند از زندانیان زندان پارسیلون خرم‌آباد در پیامی تاکید کردند که: «زندانیان به‌ویژه زندانیان سیاسی باید فوراً آزاد شوند. این تنها راه جلوگیری از فاجعه کرونا در زندانهای رژیم است».
