در مقابل تاکتیک بازجوها چه باید بکنیم؟
قیام مردم ایران امروز شصتمین روز خود را سپری می کند و از فردا ۲۴ آبان وارد سومین ماه خود می شود. دستگاه سرکوب رژیم علاوه بر کشتار، روی بازداشت و دستگیری قیام کنندگان سوار است. بازجوها هم بخشی از همین دستگاه سرکوب هستند. ما در گذشته مجموعه ای تحت عنوان« اگر بازداشت شدم چه کار کنم» منتشر کردیم. اکنون تجربیات یکی از هموطنانی را که در مورد تاکتیک‌های بازجو به صورت رشته توییت در آورده در اینجا می‌آوریم:
۱. بازجو از همان اول سعی می‌کند که در شما «هراس» ایجاد کند. یکی از این راه‌ها، القای حس «فراموش شدن» به شما است؛ اینکه «کسی درباره وضعیتت نمی‌داند و صحبت نمی‌کند». این صحیح نیست. از همان لحظه دستگیری‌تان، اخبار آن منتشر می‌شود و همه باخبر هستند و دوستانتان درباره‌اش خواهند نوشت.
۲. او تلاش می‌کند شما را عصبی کند. برای همین به شما و خانواده‌تان (مادر و پدر، خواهر و همسر و …) توهین می‌کند. باید به اعصاب‌تان مسلط باشید. او توهین می‌کند تا که شما ناراحت و عصبانی شوید. توهین و فحاشی به خانواده یک تاکتیک است. هدف بازجو تنها عصبی کردن شماست.
۳. بازجو شما را تهدید خواهد کرد: «اینقدر نگهت می‌داریم که موهایت همرنگ دندان‌هایت شود» یا «به زودی مجبور می‌شویم شکنجه‌ات کنیم». به این فکر کنید که هزاران نفر بازداشت شده‌اند و پس از دوران بازداشت آزاد شده‌اند. دوران بازجویی محدود است و اکثر افراد پس از چند هفته آزاد شده‌اند.
در همین زمینه
اگر بازداشت شدم چه کار کنم؟ (قسمت دوم)
بازجو دشمن شماست این را فراموش نکنید!
۴. بازجو به شما دروغ می‌گوید تا شما را ناامید کند یا اطلاعات اشتباه به شما می‌دهد: «پدرت را بازداشت کرده‌ایم»، «همسرت دیروز در بازجویی اینگونه می‌گفت»، «تا شش ماه دیگر نگهت می‌داریم». هیچ وقت حرف‌های بازجو را باور نکنید. او تنها می‌خواهد شما را خرد کند و با احساساتتان بازی کند.
۵. بازجو دوست شما نیست. شاید در انفرادی تنها باشید و احساس تنهایی کنید و نیاز به فردی داشته باشید که با او بتوانید صحبت کنید. زندانبان ، دشمن شما است. او می‌خواهد یا شما را بفریبد و یا به شما آنقدر نزدیک شود که به او احساس نزدیکی کنید و با او صحبت کنید. با بازجو درد و دل نکنید.
۶. در انفرادی ممکن است احساس تنهایی، ناامیدی یا دلتنگی کنید. سعی کنید احساساتتان را مدیریت کنید. به آن چیزهایی فکر کنید که شما را خوشحال می‌کند؛ به «آینده» فکر کنید. به لحظه آزادی و در آغوش گرفتن دوستانتان فکر کنید؛ به داستان‌هایی که از این روزها برای دوستانتان می‌گویید بیندیشید.به قهرمانانی بیندیشید که در زندان مقاومت کردند. شخصیت‌های تاثیرگذاری را که می شناسید در ذهن تان بیاد بیاورید.
نگذارید تنهایی روحیه شما را خراب کند!
۷. اجازه ندهید در انفرادی، غم و غصه‌هایتان به شما غلبه کند. نباید به گذشته‌یتان و اشتباهاتی که انجام داده‌اید فکر کنید. به این بیندیشید که خانواده و دوستانتان مشتاق دیدار شما هستند و همگی در حال تلاش برای آزادی شما و در حال اطلاع رسانی هستند. ورزش کنید و خود را سرحال نگه دارید. یوگا کار کنید!
۸. اعتراف تصویری بخشی از پرونده شما نیست. شاید بازجو به دروغ بگوید که چون مقامات بالاتر نمی‌توانند برای بازجویی‌ها بیایند، نیاز به ضبط خلاصه‌ای از پرونده‌یتان است. به این حرف‌ها گوش ندهید. هرگونه ضبط فیلم و اعترافی، صرفا علیه شما استفاده خواهد شد و بخشی از رویه حقوقی پرونده نیست.هرگز به مصاحبه تصویری تن ندهید.این حکم محکومیت شماست.
۹. قبل از بازداشت، به خانواده و دوستانتان تاکید کنید که اطلاع‌رسانی درباره وضعیت فرد بازداشتی برای او مفید است. بازجو می‌خواهد از دستگیری شما خبری به بیرون درز نکند تا بدون پرداخت هزینه، شما را هر تعداد روزی که می‌خواهد نگه دارد. اطلاع‌رسانی خانواده به وضعیت شما کمک می‌کند.
بازجوها گاهی خانواده‌ها را می‌فریبند که اطلاع‌رسانی، به ضرر رویه پرونده خواهد بود و کار را طولانی‌تر می‌کند و بهتر است کارها در «آرامش» انجام شود. عدم اطلاع‌رسانی به ضرر متهم است و قانون‌شکنی بیشتری در روند پرونده‌اش صورت خواهد گرفت. خانواده‌ها باید اطلاع رسانی کنند.
۱۰. بازجو ممکن است از شما درباره دیگران سوال کند. در اختیار گذاشتن اطلاعات درباره دیگران و نوشتن درباره آنها (تک‌نویسی) به شما هیچ کمکی نمی‌کند؛ چنین کاری نه تنها غیراخلاقی است که در نهایت به ضرر خودتان هم تمام خواهد شد. اطلاعات را به خودتان محدود کنید و پای کسی دیگر را به میان نکشید.
