۲۵شهریور ۱۴۰۱ بود که خبر قتل مهسا امینی در مقر گشت ارشاد یک باره تمام ایران را شگفت زده کرد. برغم دستپاچگی اولیه حکومت برای رفع و رجوع مساله، اما جامعه آماده انفجار ایران با این خبر خروشید و قیام ۱۴۰۱ همه ایران را به سرعت فرا گرفت. و رژیم را تا مرز سرنگونی پیش برد. اکنون داریم به سالگرد آن قیام نزدیک می‌شویم .
اکنون سوال این است که آسیب شناسی این وضعیت و راهبردهای ادامه قیام چیست؟
در قیام سال ۱۴۰۱ علاوه بر اهرم سرکوب و خشونت بی حد و حصر و فضای رعب و وحشتی که رژیم با کشتار ۷۵۰ تن از جوانان و بازداشت بیش از ۳۰هزار راه انداخته بود، عامل تعیین کننده دیگرکه در خاموش کردن قیام نقش داشت، خطوط انحرافی بود که از طریق متحدین و همپالگی های خامنه‌ای یعنی بچه شاه و ائتلاف‌های بی سرانجامش راه افتاده بود. ترویج شعارهای انحرافی، تاکید بر راهبردهای خشونت پرهیزی و ضرورت مبارزه مدنی، راه انداختن نمایش‌های مضحک مثل روسری سوزانی و شعارهای سطحی که ضد روح قیام و انقلاب بود باعث دلسردی مردم شد و به این ترتیب شاه و شیخ در یک بزنگاه دیگر بازهم به هم کمک کردند.
واقعیت‌های قیام
اما ایران ۱۴۰۲ ایران یک سال پیش نیست. مردم و جوانان یک بار پارسال در عرصه یک پراتیک اجتماعی و انقلابی شاه و شیخ را آزمودند. به نظر من بچه شاه و متحدان استعماری‌اش امسال بسیار بی اعتبارتر و رسواتر از آن هستند که بتونن روی قیام در تقدیر تاثیر جدی اکسید کننده بگذارند.
با این حال باید روی چند واقعیت انگشت گذاشت:
یک؛ امسال مردم ما صرفا برای گرامیداشت قیام سال گذشته گرد نمی‌آیند بلکه در کنار گرامیداشت آن قیام و درس گرفتن از آن خود را برای یک قیام جدید در مداری تازه آماده می‌سازند. ما یک تجربه بزرگ را پشت سر گذاشتیم و ضمیر جامعه تجربیات آن قیام را که به مدت ده ماه ادامه یافته در حافظه دارد
دو: اینکه طبعا چون هدف صرفا یک بزرگداشت نیست مردم خود را برای یک روز بخصوص صرفا یعنی ۲۵ شهریور آماده نمی‌کنند، بلکه هر روز شهریورماه می‌تواند و باید یک روز قیام باشد و طبعا مهر و آبان هم. یعنی خامنه‌ای از این پس وارد مارپیچی خواهد شد که از آن گریزی ندارد.
حکومت در غافلگیری ضربه می‌خورد
تجربه گذشته ثابت کرده که رژیم همیشه در غافلگیری‌ها ضربه خورده و نه در آماده باش. ما اگر در تاکتیک صرفا روی یک روز سرمایه گذاری کنیم نیروی سرکوبگر آن روز در اوج آمادگی و حکومت نظامی وارد خواهد شد و امکان تحرک نمی‌دهد. اما اگر ما علاوه بر ۲۵شهریور برای تمامی روزهای قبل و بعد از آن هم در شیپور قیام و انقلاب بدمیم دشمن فرسوده و در یکی از این روزها غافلگیر خواهد شد. واقعیت این است که پتانسیل جامعه و جوانان برای استارت زدن یک قیام تازه و البته نهایی تا سرنگونی بسیار چشمگیر است و این واقعیتی است که رسانه‌های حکومتی و برخی بریدگان حکومت هم در مورد آن هشدار می‌دهند.
قیام و انقلاب ۱۴۰۲ طبعا ادامه و استمرار قیام ۱۴۰۱ است. ما وقتی آسیب شناسی قیام پارسال را جمع زدیم دیدیم که چه عواملی باعث زمینگیر شدن و خاموش شدن قیام شد. طبیعی است که امسال باید در مداری بالاتر حرکت کرد تا در چاله‌های قیام پارسال نیفتیم. به نظر من بالا بردن قهر انقلابی و رادیکالیزم قیام تنها گزینه موجود پیش روی ماست.
رژیم و سپاه پاسداران به خوبی برای هزارمین بار نشان دادند که جز زبان زور و قهر نمی‌فهمند، پس ما برای حرکت صحیح و درست در جبهه خلق و انقلاب باید آنتی تز دشمن باشیم. همان طور که رسانه‌ها و مقامات حکومتی بارها طی همین روزها اعتراف کردند، جامعه درحال حرکت به سمت قهر انقلابی و مسلحانه است. این را خواست من و شما تعیین نمی‌کند بلکه واقعیت صحنه است که این را می‌گوید.
استعمار و برگ‌های سوخته
مسلما وقتی قیام دوباره گر بگیرد که خواهد گرفت، باز هم جریان سازی‌ها شروع خواهد شد، باز هم سانسور قرن اعمال خواهد شد و باز هم رسانه‌های استعماری به بولد کردن چهرها و جریاناتی مثل بچه شاه خواهند پرداخت که در نهایت هدفی جز حفظ وضعیت موجود ندارند.
جامعه ایران اکنون در نقطه‌ای هست که از بسیاری از این جریانات دست ساز استعماری عبور کرده است. وضعیت انفجاری جامعه ایران به گونه‌ای است که دیگر از بسیاری از این جریانات عبور کرده است. ما اگر به قوانین تکامل اجتماعی اعتقاد داشته باشیم، قانونمند قیام پیش رو یعنی قیام ۱۴۰۲ باعث شگفتی دنیا خواهد شد.
|در همین زمینه
جمعبندی قیام و اعتراضات ـ ژوئیه۲۰۲۳
سلامی فرمانده سپاه خطاب به بسیجی‌ها و پاسدارها می‌گوید:
«پایگاه‌ها را دریابید! محله‌های اسلامی را رواج بدهید!… پایگاه‌ها را رونق بدهید، آنها را فعال کنید!» معنی این هشدارها اینه که این پایگاه‌ها خالی است.
علم‌الهدی در نماز جمعه آه و ناله سرداد: «ایستگاه‌های صلواتی ما از جمعیت، موج می‌زند اما پای منابر کسی نیست».
آخوند ذاکر، عضو مجلس «ما بیش از ۷۵هزار مسجد داریم چند هزار حسینیه داریم چند هزار دارالقرآن داریم… ببینید چند درصد اینها فعال هستند؟ بیش از ۵۰هزار مسجد ما امروز تعطیل یا نیمه تعطیل است».
از این سخنان به خوبی می‌شود نقطه دشمن را فهم کرد. روی آوردن گسترده جوانان به سلاح و قهر انقلابی را به خوبی می‌توان هم در فضای مجازی و هم حقیقی دریافت
بنابر این آلترناتیو واقعی در چنین جامعه‌ای به شدت قطبی شده و جبهه بندی شده و کاملا روشن است که راه حل انقلابی است. طیف‌های میانه و حافظ وضع موجود جایی در قیام پیش رو نخواهند داشت به نظر من مقاومت ایران و شورای ملی مقاومت ایران با پرچمداری کانون‌های شورشی و ارتش قیام تحولات آینده ایران را تعیین تکلیف خواهند کرد و ایران به آزادی و دمکراسی لبخند خواهد زد.
