ایران، یک بمب ساعتی در بیست و نهمین روز از قیام آبان ماه، با وارد آمدن کلان ضربه قیام، بهرژیم بحرانزده ولایت، شاهد این هستیم که همچون زلزلةی سهمگینی، سراپایش را تکان داده و شکافهای موجود در آن را، بیشازپیش تشدید کرده و بهعمق برده است.
حال باید به این سئوال پاسخ داد که چه نتایج خطی-استراتژیک، میتوان از این قیام گرفت؟ در برابر این بحرانهای لاعلاج، که رژیم مواجه شده؛ چه مسیرهایی در برابرش هست؟ آیا خامنهای، با این کشتار و قتل عامی که کرد، توانست مانع کلید خوردن دومینوی سرنگونی شود؟ درهمین رایطه آقای فریدون سلیمی درگفتگویی با تلویزیون ایران آزاد به موضوع پرداخته وبه سئوالات پاسخ میدهد
فریدون سلیمی: ابعاد جنایت آنقدر بزرگ بوده و قتل و کشتاری که در قیام آبان ماه انجام دادند بزرگ بوده الان سران سه قوه و همه دست اندرکاران این کار تلاش میکنند موضوع را از خودشان رفع و رجوع کنند و به گردن آن یکی بیندازند.
همه این دعواها بخصوص که نزدیک به انتخابات هم هست تلاش میکنند هر چه بیشتر همدیگر را از بدست گرفتن کرسیهای مجلس که میخواهد بدست بیاورند کنار بزنند و به انزوا ببرند، در حالیکه موضوع انتخابات نمایشی است و فقط برای آتش تهیه از قبل است که برای انتخابات مهیا میکنند.
فریدون سلیمی: قیام نتایج و دستآوردهای بزرگی برای مردم ایران داشت و همه قیام آفرینان خیلی راه و مسیر خودشان را برای اینکه سرنگونی رژيم را محقق بکنند پیدا کردند.
یک نکته برجسته افلاس و وارفتگی نیروهای سرکوبگر است در برابر قیام آفرینان که بسیار مشهود است هم از لحاظ نقاط کمی و کیفی، در مقابل نیروهای مسلح و تجهیز شده رژيم، جوانان جلو میروند و پیشروی میکنند و دشمن را عقب میرانند، با سنگ و چوب و هجوم دستهجمعی آنان را پس میرانند.
علیرغم اینکه رحمانی فضلی گفته بود ما از ۳ ماه قبل برای این امر آمادگی کسب کرده بودیم از توجیه شورای امنیت استانها و استاندارها تا لایه های نیروی انتظامی توجیه کرده بودند، ولی علیرغم این در مقابل حرکت مردم غافلگیر شدند.
نکته بعدی روحیه رزمنده و شکافنده همه قیام آفرینان و کانونهای شورشی بود که در مقابله با نیروهای سرکوبگر فداکاری و ایثار میکردند که چشم جهان را خیره کرده بود در مقابل چنین سرکوبی که ابعاد کشتن و جنایاتی که انجام دادند یک قلم از هزار شهید و ۴ هزار مجروح صحبت میشود و اگر این آمار دقیق باشد، چون در اختناق اینترنت را بسته بود و اجازه نمیداد اخبار درج پیدا کند. نکته بعدی سرعت عمل کانونها و قیام آفرینان در صحنه عمل و سازماندهی کردن آنها، گسترش و تقسیم کارشان، فقط در یک روزمعادل آن چه در دی ماه ۹۶ رخ داده بود اماکن و مظاهر جهل و جنایت رژيم را سوزاندند و آتش زدند، نکته بعدی شرکت ۲۰۰شهر در قیام و گستردگی آن همین باعث شده بود رژيم نتواتند دست به جابجای نیرو در یک شهر و استان معین بزند، که خیلی قابل توجه هست به نحوی که ما با محله های آزاد شده و شهر آزاد شده و این نو و کاملا جدیدی بود.
نکته بعدی بن بست مطلق رژیم برای چاره جویی از ریزش نیروهایش است، با فرو ریختن آن هیبت رژيم در مقوله سرکوب و روحیه رزمنده که در طرف مقابل دیده شده به شدت ریزش در نیروهای سرکوبگر وجود دارد. بعد از دیدن خشم مردم و سیر نزولی فروریختن طلسم با چنین ریزشی در این قیام مواجه بودیم. در واقع این سرکوب به قصد کشتار بود یعنی همان روز دوم خامنهای به صحنه آمد و فرمان داد اینها اشرار و اغتشاشگر هستند و جواب آنها آتش باختیار است.
تمام آن کشتارهای که صورت گرفت دقیقا به فرمان مستقیم خامنهای بود که در راس این حاکمیت بود. نکته آخر که باید اشاره بکنم به پیام رهبر مقاومت ایران در پیام شماره ۱۷ اشاره بکنم که استراتژی ظفرنمون ارتش آزادی در کانونها و محله ها و شهرهای شورشی محک خورد و مردم و مقاومت ایران با بهاء سنگین و خونین به جهشی نوین و عظیم و بازگشت ناپذیر دست پیدا کردند.
فریدون سلیمی: اگر بخواهم ته حرف را بزنم یا به قول معروف لب مطلب چی هست، فکر میکنم رژيم تا جای که به خودش برمیگردد طبعا میخواهد دستگاهش را یکدست تر بکند و در جهت انقباض حرکت کند و بیشتر برای اینکه بتواند سرکوب را بالا و بالاتر ببرد، ولی از آن طرف مواجه هست با یک جامعه جوشان و بسیار انقلابی که واکنش جدی دارد، به همین خاطر این همان وضعیت سردرگمی است که رژیم در آن وامانده است. به قول معروف نه راه پس دارد و نه راه پیش. اما اگر بخواهم این وضعیت را تشریح بکنم خامنهای در روز ۱۳ آذر به صحنه آمد و بر خلاف روز اول قیام که گفت تظاهرات کنندگان اشرار و اغتشاشگر هستند و فرمان آتش باختیار داد و بعد پشت سر آن سران رژیم یکی بعد از دیگری علیه تظاهرات کنندگان گفتند مهدورالدم هستند و …. خامنهای در روز ۱۳ آذر میآید میگوید باید به آنان دیه داده شود و از خانواده ها دلجویی بشود
روشن است آنقدر جنایات گسترده بوده که در واقع خامنهای مجبور شده که در مقابل این وضعیت جامعه منفجر خواهد شد. دائما هشدار میدهند جامعه در حال قیام است و چیزی حل نشده است، درست است الان کمی آرام شده است ولی چیزی حل نشده و قیام بعدی در هر مناسبتی آماده است منفجر شود و یا حتی میگویند به تاریخ گذشته نگاه نکنید روند اوضاع این بوده قیامها هر روز هم گسترده تر و هم شدیدتر و در تاریخ های کمتر از هم انجام شده است، میخواهم این نتیجه را بگیرم که قیام و آنچه که رخ داد سرکوبی که رژيم کرد و بعد بدنبالش این عقب نشینی که شاهدش هستیم موید این حرف است که دقیقا پتانسیل و وضعیت انفجاری جامعه دست رژيم را برای اینکه قدمهای بعدی را بردارد بسته است.
فریدون سلیمی: قطعا اگر رژيم اصلاح پذیر بود که این راه ۴۰ ساله را نمیآمدیم، داستان این است که در همان فاز سیاسی در همان مقطع سال ۶۰ مجاهدین حداکثر مدارا با این رژیم برای اینکه جای باشد برای اصلاحات و مبارزه سیاسی رفتند. در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردند و عزلشان کردند، در انتخابات پارلمانی و مجلس هم شرکت کردند و حذفشان کردند، سپس آخر ما گفتیم هیچ چیزی نمیخواهیم فقط میخواهیم دفاتر و نشریات ما باقی بماند اما همین را هم رژيم نمیتوانست بپذیرد.
همان بود که در سی خرداد و به تظاهرات مسالمت آمیز فرمان شلیک داد، اگر راه اصلاحی بود در همان جا رژيم باید پای اصلاح میآمد. چنین اصلاحی در ماهیت رژيم نیست،
فریدون سلیمی: این رژيم مانع صلح و امنیت در این منطقه از جهان شده است. در عراق و لبنان شاهدش هستیم و داستان حزب الله، در سوریه میبینیم چکارها کرده و این دیکتاتور بشار اسد را حفظ کرده است.
بنابراین ما با دیکتاتوری مذهبی مواجه هستیم که سوار بر قدرت مذهبی میخواسته امالقرای اسلامی را در کشورهای منطقه به واسطه پتانسیل مذهب برقرار کند. نتیجه آن را بعد از ۴۰ سال به روشنی میبینیم و الان تمام مردم کشورهای منطقه چی را میخواهند؟ ریشه این رژيم از کشورشان کنده شود، در جامعه خودمان در قیام آبان ماه این را بوضوح دیدیم.
پس بنابراین تا جای که به تحلیلهایمان برمیگردد این حاکمیت را باید سرنگون کرد و آن پاسخی است که مردم ایران و مردم منطقه دادند.
فریدون سلیمی: کسانیکه با این رژيم منافع دارند، با این رژيم پل دارند، اگر تا الان ذرهای ابهام برای نیروی بوده، جریانی بوده در همین قیام آبان ماه بوضوح روشن شد که این رژيم راه حلی جزء سرنگونی ندارد.
جوابش هم همان کاری است که قیام افرینان و کانونهای شورشی در صحنه انجام دادند، همان مسیری که برای آزاد کردن محله و شهر انجام دادند و این مسیری است که باید بروند تا سرنگونی نهایی رژيم را محقق کنند. آنها منافع دارند و با تختطئه سرنگونی و با زدن مارک خشونت فکرمیکنند از طریق مسالمت با رژيم میشود راهی را انتخاب کرد
اینها تماما راه های باطلی است فقط برای اینکه مسیر سرنگونی را تخطئه بکنند و صاحب مسیر سرنگونی را تخطئه کنند تا مسیر سرنگونی را با مارک خشونت بگویند البته به این رژيم باید تن داد و منافع ماندگاری رژيم را تامین کنند.
پرسش: خامنهای، میتواند با نشان دادن به اصطلاح رأفت اسلامی، اوضاع را به شرایط قبل از قیام، برگرداند؟
فریدون سلیمی: مطلقا آب رفته هیچوقت بر نمیگردد، خون های ریخته شده با فرمان شخص خامنهای در روز دوم قیام اعلام شد و با آتش به اختیاری که به نیروهای سرکوبگر و بسیجیان و پاسداران مزدورش داد.واقعیت این است موضوع به قبل برنمیگردد.
آثار آنچه در حاکمیت میگذرد بوضوح روشن است، آنچه از تنفر اجتماعی دیده میشود و جوانان قیام آفرینی که امروز به فکر سرنگونی برای رژیم هستند. الان طرح و برنامه برای سرنگونی رژيم میریزند، پس تمام آنچه رخ داده مطلقا در هر بعدی که نگاه بکنید موضوع و وضعیت هرگز به گذشته برنمیگردد.
فریدون سلیمی: کاملا حساب شده بود و این نامه بعد از ۱۸ روز علنی شد، همه حساب و کتابهای خودشان را کردند، که با توجه به وضعیت جامعه و وضعیت تنفر جامعه بر ضد خامنهای بوجود آمده یعنی در واقعیت غلیان کرده، حالا با حساب شدگی میخواهند، با این اقدام علنی کردن نامه خامنهای به مخاطبان داخلی خودش بگوید این تصمیم گیری بر سر گران کردن قیمت اولا تصمیم سران سه قوه بوده، من فقط حمایت کردم و تصمیم را آنان گرفته بودند، دوم اینکه تصمیم به عقب نشینی کردن از همین سرکوب بوده که در شورای امنیت رژيم انجام شده، یعنی اعضاء شورای امنیت عالی رژيم دور هم نشسته و متفقالقول بودند، که چون این طرح کلید خورده، هر گونه عقب نشینی منجر به تشدید ناامنی ها و آشوبها خواهد شد.
فریدون سلیمی: چون کشتار و سرکوب خونینی صورت گرفته که الان زمین را زیر پای رژيم لرزانده، چون دنیا به این امر اذعان میکند، او هم از آثار کشتار و جنایات فجیع که رژیم انجام داده صحبت میکند. اخبار ماهشهر را نیویورک تایمز صحبت از ۱۰۰ کشته کرد، پس آنقدر این فجایع عظیم و وسیع بوده و آنقدر عمل قیام کنندگان سترگ بوده که دنیا و عالمی را فراگرفته و همه به این اذعان دارند رژيم سرنگون شدنی است و ماندگار نیست.
بنابراین بیخودی نیست که سران سه قوه از این تصمیم گرفته شده فرار میکنند و تلاش میکنند فاصله بگیرند و به گردن آن یکی بیندازند، همان صحنه مضحک روحانی که تابلویش را گرفتند و خبرنگار رادیو وتلویزیون رژيم میچرخاند و با مردم مصاحبه میکند که آن حرف روحانی که گفته بود من بی خبر بودم.
فریدون سلیمی: مطلقا نتوانست، یعنی چه در رابطه با گران کردن قیمت بنزین که جرقه قیام را زد و چه در مورد تصمیم برای عقب نشینی و سرکوب مردم و بر سر هر دو موضوع که این کشتار و فجایع را ایجادکرده در واقع رژيم با این عقب نشینی تمامیت رژيم را تضعیف کرده، چون قبل از هر چیزی انتشار نامه سرکوبگران و دژخیمان و تمام کسانی که دست اندرکاران این سرکوب بودند آنها را نگران و متزلزل میکند.
پس پیام تضعیف را میدهد و نگرانی نسبت به آینده خودشان را میدهد، از آن طرف شاهد این هستیم که نیروهای قیام کننده این ضعف را میبینند و روحیه میگیرند عزم جزمشان برای ادامه راهشان و سرنگون کردن بیشتر و بیشتر خواهد شد. همه آن تضادها و مشکلات اجتماعی که جمع و تلنبار شده و به این نقطه رسیده همه آنها هست و بیشتر هم خواهد شد. غیر از آن خونهای ریخته شده که به عقب برنمیگردد. رژیم هم میداند در وضعیت بسیار خطرناکی قرار گرفته و از این بابت قطعا دومینوی سرنگونی را در پیش روی خودش میبیند هیچ راه بازگشتی ندارد.
فریدون سلیمی: فکر میکنم کما اینکه در ۴۰ سال گذشته نقش این مقاومت و مجاهدین در پیشرفت این خط سرنگونی، علیرغم همه بالا و پائینیها و علیرغم همه خانها از هفت و هفتاد و هفتصد خوانی که عبور کرده، خیلی بالا و پائینی داشته، یک روزی داستان رفسنجانی را داشتیم، یک روزی داستان خاتمی را داشتیم، علیرغم همه اینها که پیش روی مقاومت بوده است. رهبری مقاومت از اول، روی این نکته انگشت گذاشتند که این رژيم اصلاح پذیر و رفرم پذیر نیست.راه حل آن هم سرنگونی است، این مسیر هم خون های بسیاری داده، برای اینکه نشان بدهد این رژيم تا کجا سرکوبگر هست و تا کجا رفرم پذیر و اصلاح طلب نیست.
پس در این نقطه که صحبت میکنیم محصول آن بلاشک قیامی است که شاهدش هستیم، مسیری که ۴۰ راه طی میکند. خلق الساعه این قیام رخ نداده، محصول همان خونها است، محصول همان ۱۲۰ هزار شهیدی است در طی این سالیان حافظ و تضمین کننده سرنگونی بودند. چون راه حلی دیگری در برابر رژيم وجود نداشته است.
قطعا ما در ادامه این مسیر تاثیری مثبتی برای تضمین سرنگونی داریم. یعنی هر چه بیشتر پیشگامان این مقاومت و کانونهای شورشی و قیام آفرینان هستند و توده های مردم، توده های بی چیز و بی نوا، که بیشترین فشارها و محرومیت ها بر روی آنان وجود دارد. این ها همه در همدیگر و قلبها به هم گره خورده، این زنجیر بستن است تا سرنگونی، قطعا تاثیر گذاری ما در هدایت و دادن رهنمودها بیشتر و بیشتر است.







