ایران، نخبهها در زندان و سرزمین فرار مغزها
روزهای متوالی است که چهره معصومانه دانشجویان جوان، علی یونسی وامیرحسین مرادی جلوچشمانم رژه میروند.براساس تجربهای که ازدخمهها وشکنجه گاههای حکومت آخوندی دارم، میاندیشم دژخیمان برسرآنها چه آورده اند. رفتارحرامیان و قداره بندان عمامه بسربا این نخبه گان و افتخارآفرینان میهن چگونه است؟!
دونیروی بغایت متضاد رودرروی هم. شکنجه گرانی که ماهیتا ازعمق ارتجاع قرون وسطی سربرآورده اند و جوانانی که نه تنها برای ایران و ایرانی که بشریت روبه آینده در تلاش و در تکاپوهستند.
ازبدو به قدرت رسیدن مرتجعین ضد علم و دانش در ایران فرار مغزها آغازشد، اوج گرفت وفراتر از فاجعه به پیش شتافت. حتی سردمداران کودن وعقب مانده نظام هم ازآمارهای دهشتناک فرارمغزها انگشت به دهانند. میگویند و مینویسند نود درصد نخبه گان المپیادها ازکشورخارج شده اند. میگویند سالانه بیش ازصدود هشتاد هزارفارع التحصیل دانشگاهی جلای وطن کرده اند. در سرزمینی که جاهلان و آدمکشان برآن حاکم باشند لاجرم جوانمردان، نخبه گان و دانش پژوهانش میباید که در گوشه زندانها باشند. سالهاست که معلمان آزاده اش همچون هاشم خواستارها درغل و زنجیرند. دانشجویانش بسته به تخت شکنجه و یا بوسه زده برتارک سرد اعدامند.
از سراجبار و از بد حادثه مثل میلیونها ایرانی جلای وطن کرده مجبور به اقامت در کشورکوچکی درشمال اروپا شدم. سالهاست که ازنزدیک شاهد برخورد مردم و حکومتگرانش بااهالی فرهنگ و دانش این مرزو بومم.
سوئد کشوری است درشمال اروپا در جرگه کشورهای اسکاندیناوی. دراین کشوربزرگ و کم جمعیت نویسنده زنی بود بنام آسترید لیندگرن که اخیرا درگذشت. تخصصش درنویسندگی بیشترمربوط به کودکان و نوجوانان بود. کتابهایش به بسیاری از زبانهای زنده جهان ترجمه شده است. در زاد روز نود سالگی اش برنامه مفصلی درباغ شاه استکهلم باحضورهمه اعضای دولت، شاعران، نویسندگان و هنرمندان برگزارشد که تمامی رسانه های سوئد بطورمستقیم برنامه را منعکس کردند. خبرنگاری ازاوپرسید دراین لحظه چه احساسی دارید؟! آسترید کهنسال با لبخندی برلب گفت خیلی خوشحالم ، حالت کودکی را دارم که بادکنکی را به هوا بلند کرده است.
یکی ازمحبوبترین زنان این مرزبوم بود. هم درزمانی که در قید حیات بود قدرش را دانستند و هم پس از رفتش بر او و دستآوردهایش ارج نهادند. بیمارستان مجهزی بنام اوساخته شده است برای معالجه کودکان که درنوع خودش بزرگترین در کشور سوئد است. دولت سوئد بعد از مرگ وی و برای گرامیداشت خاطره او جایزه یادبود استرید لیندگرن را بنیاد نهاد. این جایزه، که مبلغ آن بالغ بر ۵ میلیون کرون سوئد است، بزرگترین جایزه نقدی جهان در رابطه با ادبیات کودک و نوجوان به حساب میآید.
بنامش تمبریاد بود زدند و عکسش را روی یکی ازاسکناسهای پول رایج چاب کردند. اینها را نوشتم که بگویم مردم وحاکمان اینجا با ادیبان و نویسندگانش چگونه برخورد میکنند ومقایسه اجمالی با نگاه ضد بشری ملاهای حاکم بر تهران در طول حکومت نکبتارشان بر ایران.
غلامحسین ساعدی نویسنده و نمایش نامه نویس در دوران سلف ملاها زندانی و شکنجه میشود و در زمان عمامه بسران آوراه شده و درغربت دق میکند و در فراق وطن زیبا و مردمش جان می سپارد. هنوزکه هنوزاست سنگ مزار شاعرشاعران شاملوی فقید هرازگاهی سنگ باران میشود. ازسنگ مزارشاعران و نویسندگان مردمی و مردم دوست در هراسند. یاد و نام مفاخرملی و میهنی انکار وجود بی وجود تبه کاران آخوندی است.
یاد گل سرخی شهید وشعرماندگارش بخیرکه سرود برمیهنم چه رفته است؟!
پرونده جنایات ضد بشری آخوندها تنها قتل عام انسانها نیست که طبیعت، جانداران دیگر، کلمات و فرهنگ و تمامی ارزشهای ملی و میهنی نیزقتل عام شده اند.
سی واندی سال پیش به عنوان پناهنده سیاسی و به انتخاب سازمان ملل وارد کشورسوئد شدم. خاطرات آن دوران را هنوز بدرستی بیاد دارم. در همسایگی محل اقامت ما پیرزنی بود که هرروزساعاتی را برای هواخواری به همراه سگ کوچکش بیرون میزد. چهره مهربانی داشت. اوهم خودش را انگرید معرفی میکرد. گویا ما اولین پناهندگانی بودیم که در همسایگی اش اتراق کرده بودیم. کم کم با ما آشنامیشد و کنجاو که بداند ما ازکجا آمده ایم و چرا جلای وطن. روزی از روزها سردیالوگ بازشد و از من خواست که کمی در مورد ایران و وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی آنجا بگویم. ازآخوندها گفتم و ظلمی که بر مردم ایران رفته است و اینکه مردم درعذابند. به زبان انگلیسی دست و پاشکسته ای که هردو ما بلند بودیم اوضاع را بررسی میکردیم. سگ کوچک انگرید نیز با همسایگان جدیدش آشنا شده بود. روزی از روزها برای تفهیم و تفاهم و به اشتباه میخواستیم نتیجه گیری بکنم که عمامه بسران حاکم بر میهنم ایران از حیوان بدترند… ازسگ بدترند. هنوزحرفم تمام نشده بود که انگرید مهربان باتکیه به عصایی که داشت بلند شد وغرزنان و بدون خداحاظی ازمن دورشد. چندروز قهربود و پاسخ سلامم را نمیداد. علت را جویاشدم.
گفت انتظارنداشتم که آدمکشان حاکم برسرزمین خودت، آخوندها را با سگ مهربان و بی گناه من مقایسه بکنی. اخیرا فیلمهایی را دیدم که گله ای ازسگان بی پناه و با وفارا آدمکشان آخوند صفت شهرداری با ترزیق آمپول اسید زجرکش میکنند. درسرزمینی که بناچار محل اقامتم شده است پرندگان و چرندگانش در حریم قانون امنیت بسا بیشتری از مردمان ستمدیده ایران دارند. اینجا شکارپرندگان جرم است. محیط زیستش نسبتا نفس میکشد.لابد میدانید که یکی ازمنابع لایزال و تمام نشدنی طبیعی این کشور جنگلها و درختانش است. بارها دیده ام همه کسانی که ملکی دارند ودرختانی، یاد گرفته اند پیش ویا پس ازقطع درختی حتما بجایش نهالی بکارند. برخلاف ایران آخوند زده که جنگل خواری، کوهخواری، خاک خواری و… جزیی از ذات پلید آخوندهای حاکم و هم پالکی های آنهاست. متاسفانه در مملکت آخوند گزیده ما اینروزها هیچ چیزسرجای خودش نیست. هیج چیزازدست حرامیان آخوندی در امان نیست.
کون و مکان و هست و نیست مملکت در تیول ولایت بدنام فقیه است. برای نجات ایران و ایرانی و برای نجات حرث و نسل مردم ایران تنها برون رفت، سرنگونی و حذف این جرثومه های فساد و تباهی ازعرصه و پهنه ایران ، این زیباترین وطن است.
محمد قرایی- سوئد اردیبهشت ماه نود ونه
بیشتربخوانید:
فدراسیون حقوق بشر ایتالیا فراخوان برای آزادی علی یونسی و امیرحسین مرادی
قضائيه دستگيری امير حسين مرادی و علی يونسی دانشجويان نخبه دانشگاه صنعتی شريف را پذيرفت
رضا یونسی؛ هنگام بازداشت پیشانی برادرم را شکافتند







