زندانیان قرچک ورامین با شعار مرگ بر خامنه ای از اژه ای اسقبال کردند
خبرهای رسیده از زندان قرچک ورامین حاکی است که زنان زندانی سیاسی، اژه ای رییس قوه قضاییه را از زندان فراری دادند.
براساس این گزارش، روز جمعه ۶ خرداد ماه ساعت ۸ صبح محسنی اژه ای رییس قوه قضاییه به همراه یک هیأت و تعدادی محافظ و بادیگارد بی‌خبر و سرزده برای بازدید از بند زندانیان سیاسی زنان وارد زندان قرچک شد.
کمی قبل از ورود اژه ای به بند چند مامور وارد بند شدند و با بازرسی از بند دنبال چاقو و تیزی بودند.
بر اساس این گزارش، هیات با کفش وارد بند شد که مورد اعتراض زندانیان قرار گرفت و بعد چند تن از زندانیان با جرایم عادی و غیر سیاسی جلو رفته و فرش را کنار زدند.
هیات در همان ابتدای بند ایستاد و توقع داشت که زندانیان به دیدارش بروند. اکثر زندانیان سیاسی از اتاق خود خارج نشدند و حاضر به ملاقات با اژه ای نبودند. تنها یکی دو نفر جلو رفتند.
رییس زندان خطاب به زندانیان گفت: فرض کنید برایتان مهمان آمده!
زندانیان گفتند: ما مهمان جنایتکار نمی‌خواهیم.
وقتی اژه ای در زندان هم پذیرفته نمی شود
در همین حال زندانیانی که در اتاق مانده بودند، بصورت جمعی ترانه «قفس را بسوزان، رها کن پرندگان را» خواندند، رئیس زندان (صغری خدادادی) به طرف اطاق دویده و فریاد زد: چرا نظم را بهم می‌زنید؟
زندانیان سیاسی پاسخ دادند؛ این جا محل زندگی ماست. این هیأتی که سرزده وارد شده نظم ما را به هم زده است.
یکی از زندانیان با خشم گفت؛ «بروید بیرون، شما مزاحمید، آمده‌اید به محل زندگی ما!» یکی دیگر گفت: «ای جنایتکاران شما ماشین کشتار راه انداخته‌اید. چرا پریروز لادن ملا سعیدی را اعدام کردید؟»
اژه ای در مقابل این روحیه تهاجمی زندانیان مات و رنگ پریده بنظر می‌رسید.
یکی از زندانیان فریاد زد: بروید بیرون! اگر نروید شروع می‌کنم از بالا تا پایین را…
سپس زندانیان شعار مرگ بر خامنه ای سر دادند.
رئیس زندان از در تهدید درآمد که از این به بعد هیچ‌وقت کارتان را راه نمی‌اندازم. در همین حال هیات هم پا به فرار گذاشته و غیب شدند.
زنان زندانی با جرایم عادی نیز با زندانیان سیاسی هم نظر بودند که همه اینها سر و ته یک کرباس هستند و قبلا رییسی هم که در قوه قضاییه بوده همین نمایش‌ها را راه انداخت اما کاری نکرد.
یادآوری می‌شود که زندان قرچک ورامین یکی از زندان‌های مخوف دیکتاتوری حاکم است که کمترین امکانات زیستی و حیاتی را برای زنان زندانی فراهم نمی‌آورد و زنان زندانی همراه با شکنجه و تهدید دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند.
