نگاهی کوتاه به مقاومت مردم اوکراین علیه تجاوزگری!
به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
در روزهای پایانی ماه دوم از حمله تجاوزگرانه به کشور اوکراین هستیم. کشوری که ارتش و مردمش قهرمانانه مقاومت را بر تسلیم ترجیح داده و با انتخابی پر هزینه، جهانی را به حمایت از خویش برانگیخته‌اند.
طراحی نیروی تجاوزگر بر این استوار بود که باید ظرف دو روز اوکراین به اشغال درمی‌‌آمد. اما رئیس جمهور منتخب مردم در این کشور ایستاد و مردم را به پایداری فراخواند. امری که نه تنها نیروی تجاوزگر را میخکوب نمود، بلکه در سطح جهانی، چشم‌ها را به خود خیره و بذر امید در دل جامعه بشریت کاشت. از این‌رو اوکراین ایستاد و جهان را به ایستادن در کنار خود واداشت!
آغاز تجاوز به یک کشور مستقل
نیروی تجاوزگر در آغاز آنچنان پا به میدان نهاده بود که دولتهای جهان جا زده و تصمیم به ترک صحنه گرفتند. آنها با اعلام آمادگی برای خروج رئیس جمهور اوکراین قبل از هر چیز ماهیت مماشاتگر خود را نشان داده و اگر چنین می‌شد اکنون این کشور زیر پوتین‌های نیروی اشغالگر بود. اما پاسخ رئیس جمهور منتخب مردم این کشور، آقای زلنسکی در برابر این «اعلام آمادگی‌ها» عبارت بود از: «اینجا جنگ است و من به مهمات نیاز دارم، نه امکان تخلیه و خروج از کشور». [چهل و نهمین روز حمله روسیه به اوکراین؛ شکست تهاجم نظامی روسیه]
ترجمان این موضعگیری ملی و مردمی رئیس جمهور اوکراین نشان از خط «موازنه منفی» داشت که در برخی کشورها در وجوه مختلف و در جهت منافع مردم تجربه شده بود. منجمله در ایران در زمان دولت ملی دکتر محمد مصدق در سال ۱۳۳۲ که به ملی‌شدن صنعت نفت منجر گردید!
آغاز مقاومت
بر کسی پوشیده نیست که جنگ بر سر اوکراین حداقل از سال ۱۹۹۱ بین غرب و روسیه وجود داشته است. زمانی که روسیه حمله خود را در ۵ اسفندماه سال ۱۴۰۰ شروع کرد، غرب هرگز فکر نمی‌کرد که مقاومتی این چنین در اوکراین علیه نیروی تجاوزگر قد علم کند. به همین دلیل، موجودیت «مقاومت مشروع» برای غرب نیز شوک‌آور بود!
تهدیدی وحشتناک و انفجاری بزرگ!
نیروی تجاوزگر در روزهای نخستین حملات خود، حتی دروازه ورود به جنگ جهانی سوم را با تهدید به استفاده از بمب هسته‌یی، بر روی جامعه جهانی باز نگه داشت! تهدیدی که به مراتب فاجعه‌بارتر از تجاوز به یک کشور همسایه است و نشان از یک نقطه عطف در تاریخ بشریت معاصر دارد!
تهدید به استفاده از سلاح هسته‌یی، به مراتب خطرناک‌تر از «به‌کارگیری سلاح هسته‌یی» است. به همین دلیل بمب نیرومندتری در برابر این سلاح خطرناک ضدانسانی ضروری می‌نمود. اکنون این بمب که ابعاد میلیاردی دارد، در نقطه آغازین انفجار است! بمب انسانی هرگز بکارگیری بمب هسته‌یی را مجاز نمی‌شناسد و قاطعانه علیه آن است!
دردی مشترک!
اکنون مردمان جهان و اکثر دولتهای جهان از استمرار جنگ و گسترش آن نگران هستند. جنگی که اوکراین جلودار و نوک ستون آن شده و تاکنون قهرمانی‌های چشمگیر از خود به جای گذاشته است. کسانی که دل در گروی مقاومت مشروع دارند، قدر مقاومت را بیش از دیگران می‌دانند. زیرا همه نیروهای مقاومت مشروع یک «درد مشترک» دارند. «حق دفاع از خود» و «حق بودن و ماندن».
موضعگیری مقاومت ایران
در چنین بستری است که مقاومت ایران از همان ابتدا به حمایت از مقاومت مردم اوکراین پرداخت.
مقاومت مردم ایران که خود به مدت ۴۳ سال مورد حمله نیروی تجاوزگر ارتجاع مذهبی قرار گرفته و مهیب‌ترین دیکتاتوری تاریخ در این کشور، یعنی «دیکتاتوری مذهبی» را تجربه کرده، اکنون در پیشاپیش حامیان مقاومت مردم اوکراین قرار گرفته است.
شورای ملی مقاومت ایران در فردای تجاوز به خاک این کشور اعلام نمود: «حمايت واعظان جمعه بازار خامنه ای و رئيسی جلاد ۶۷ و وزيرخارجه اش از حمله به اوكراين و اشغال اين كشورِ تنها مانده، ماهيت توسعه طلبانه اين جنگ ناعادلانه را برای مردم ايران بر ملا میكند». در این اطلاعیه همچنین آمده است: «۷۷ سال پس از جنگ جهانی دوم، دوران جديدی آغاز شده و رژيم درصدد بهره برداری است. مردم بی پناه اوكراين به ويژه غيرنظاميان شايسته حمايت مؤثر و همه جانبه هستند. تنها تحريم كافی نيست».
ایستادگی، رمز ماندگاری!
در مورد مقاومت مشروع مردم اوکراین، آلکسی روزنیکف وزیر دفاع اوکراین گفته است: «وقتی مقاومت کنید همه دنیا ناچار است در کنار تو قرار گیرد». [جنگ اوکراین آلمانی‌ها را بسوی تغییر هل داد]
این جمله شباهت زیادی به این جمله آقای مسعود رجوی، مسئول شورای ملی مقاومت ایران دارد که سالها قبل، زمانی که کمپ اشرف (متعلق به مقاومت ایران) در استان دیالی عراق، مورد حمله رژیم ایران و عواملی عراقی‌اش قرار گرفت، گفته بودند: «اگر اشرف بایستد جهان خواهد ایستاد». اکنون هر دو مقاومت ایران و اوکراین در انتخاب «مقاومت» از یک «پیروزی مشترک» برخوردارند.
حضور چهره‌های مقاومت اوکراین در اجلاس مقاومت ایران
خانم کی‌یرا رودیک، نماینده پارلمان اوکراین که اکنون با برگرفتن سلاح علیه نیروی تجاوزگر به دفاع از مردم و کشورش می‌جنگد، با شرکت در کنفرانس جهانی مقاومت ایران، ضمن تاکید بر انتخابی که کرده، در سخنان تکان‌دهنده‌یی گفت: اکنون درک می‌کنم که در اشرف چه اتفاقی افتاده است!».
آقای تیموفی میلووانف، مشاور رئیس‌جمهور اوکراین نیز با شرمساری از خود انتقاد کرد که تا وقتی خودش مستقیماً درگیر جنگ و کشتار و فجایع اوکراین نشده، از درد و رنج سایر ملتها غافل بوده است. وی سپس با ابراز همبستگی با مبارزات مردم ایران علیه استبداد حاکم بر ایران، نتیجه‌گیری کرد: «دیکتاتوری برای همه انسانیت خطرناک است و همه ما باید با همدیگر با آن مبارزه کنیم».
چشم‌انداز مقاومت مردمی!
مقاومت مشروع اگرچه در کشورها و زمین‌های مختلف وجوه متفاوت دارند اما درد اصلی آنها مشترک است. همین باعث شده که حامی و یار و یاور هم باشند. آنها به توانایی‌های خود و مردم خود متکی هستند و از یک حقانیت برخوردارند که چشم‌اندارها را روشن و به قلب‌ها امید می‌بخشد!
