اول ماه مه و مطالبات کارگران در بحران کرونا! ، گفتگو با عباس داوری

عباس داوری: اولا باید بگوییم که این رژیم تولید را از بین برده است یک نظامی درست کرده است که انگلی است که تماما با ارز و پول و ربا و رانت می چرخد مثلا برای نمونه، روزنامه شهروند در چهارم اردیبهشت نوشته است که ۵۰ درصد کالری کشور یعنی مواد غذایی کشور از خارج وارد میشود. میانگین مواد غذایی که از خارج وارد میشودهفت میلیارد و نهصد میلیون دلار است یعنی نزدیک به هشت ملیارد دلار، ببینید که چه چیز عظیمی است ما هم خاک داریم آب داریم  نیروی کار داریم، یک زمانی کسانی که می خواستند در ایران سرمایه گذاری کنند می گفتند بازای هر ده هزار دلار یا بیست هزار دلار یک شغل ایجاد می شود با این حساب چقدر شغل از بین برده اند

با این آمار حساب کنید که چه بر سر تولید صنعت و واحدهای تولیدی آمده است. بنابر این اخراج کارگران به این دلیل است که همه چیز را از خارج وارد می کنند بدلیل اینکه قیمت گران می فروشند به دلیل اینکه ارزان می خرند و در این میان پول های زیادی به جیب می زنند و اخیرا چهار میلیارد و هشت صد میلیون دلار از کیسه این ملت رفته ولی چه چیزی خریده اند؟ بنابر این تولید را قطع کرده اند  در صورتیکه طبق آمار رژیم هر سال حدود یک میلیون نفر وارد بازار کار می شوند. اینها باید کار کنند ولی چنین کاری وجود ندارد با این حساب می بینیم که کارخانه ها  کارگرانشان را اخراج می کنند چونکه تولید به صرف آنها نیست چونکه رقابت نمی تواند بکند و دولت نیز از آنها حمایت نمی کند کارگران ما امنیت شغلی ندارند . روزنامه های حکومتی نوشته اند که ۹۰ درصد کارگران مشمول قانون کار نیستند یعنی قرار دادی هستند یعنی هر لحظه می توانند آنها را اخراج کنند. هیچ کسی از انها حمایت نمی کند این رژیم نه تنها حمایت نمی کند بلکه به این سمت سوق می دهد که نیروی کار ارزان بشود چونکه بزرگترین سرمایه دار خودش است چونکه بزرگترین استثمار گر خودش است چونکه استثمارگر همین سپاه پاسداران و شرکت های گسترده آنهاست بنابراین نیروی کار در ایران واقعا مفت است روی این حساب کارگران را اخراج می کنند. اگر کارفرما شرکت مال خودش باشد و بخواهد تولید کند حقوق کارگرانش را می پردازند ولی این رژیم با کارهایی که کرده و با رانت خواری و ربا خواری و کلاه به کلاه کردن پول های مردم تولید را از بین برده است ما ۸۳ ملیون جمعیت داریم اساسا نسل جوان هستند و کار می خواهند خودشان آمار داده اند که در همین داستان کرونا چهار میلیون نفر بیکار می شوند

عباس داوری: مطالبات کارگران ما مینیمم هاست برای زندگی کردن برای اینکه بتوانند معیشتی داشته باشند که نان بخورند، این مطالبات در ابتدا امنیت شغلی است در ۱۲ اردیبهشت سال گذشته روزنامه عصر ایران نوشته بود که ۹۰ درصد کارگران مشمول قانون کار نیستند و کارگران را اینطوری اخراج می کنند چونکه قراردادی هستند این یکی از مطالبات اصلی است.خواسته بعدی معوقاتشان است یعنی کارگر سه ماه و بعضا ۱۵ ماه کار کرده ولی حقوقش را نداده اند قدم بعدی تشکل نیاز دارند و هیچ تشکلی نیست که از کارگران ما حمایت کند. مطالباتشان این است که محلی که کار می کنند ایمنی داشته باشد کارگران در محل کار ایمنی ندارند اگر قوانین و کنوانسیون های سازمان بین المللی کار را بخوانید محیط کار باید برای کارگر  ایمن و سالم باشد اگر جاهایی است که کار سنگین است ساعت کار را باید پایین آورد اگر جاهایی است نمور است و افتاب گیر نیست هواخوری اختصاص می دهند ولی در این رژیم هیچی نیست بیمه ندارند وقتی که مریض می شود چکار کند؟ خانواده اش را چکار کند حق اولاد ندارد حق تحصیل ندارد. بنابر این وقتی صحبت از مطالبات کارگران می کنیم بخدا قسم این حداقل زندگی است. کارگری می گوید چکار کنم چیزی ندارم که برای بچه ام بخرم وشکمش را سیر کنم یعنی این خواسته ها مینیمم است و برای زنده ماندن است ولی این رژیم نمی دهد.

عباس داوری: وقتی که خمینی سرکار آمد گفت این حکومت می خواهد حکومت کوخ نشینان باشد نه کاخ نشینان و این معنی دارد. یعنی حکومت مستضعفان و به آن ملعون رهبر مستضعفان جهان می گفتند. از زمان دکتر مصدق یک قانون کار داشتیم و کارگران سندیکاهای قوی کارگری داشتند  ولی یک مقداری از انها شاه آنرا از بین برده بود ولی بخشی مانده بود خمینی اولین کاری که کرد قانون کار را از بین برد بعد ساختار و نمایندگی کارگری و سندیکاهای کارگری را از بین برد و یک چیزی بنام انجمن های اسلامی کارگران درست کرد، کارگر با انجمن اسلامی می خواهد چکار کند؟ کارگر مناسباتش صنفی است می آید کار می کند اگر مسلمان است نمازش را می خواند و اگر نیست نمی خواند بتو چه ربطی دارد، می خواست این انجمن ها عامل سرکوب کارگران در محیط کارگری بشود. اگر بخواهیم از بابت معیشتی حساب کنیم آنموقع اگر کارگران ما قدرت خرید شان ۱۰۰ بود الان  یک پنجم و حتی یک ششم شده است یعنی ۵ برابر فقیر تر شده اندیعنی کارگرانی هستند که سالیان است که گوشت نخورده اند بنابر این وقتی مقایسه می کنیم می بینیم که هم تشکل های کارگری را از بین برد، بدلیل لغو قانون کار و هم امنیت کارگران را از بین برد بعد دستمزدهایی که می دهد بسیار پایین است تا جاییکه قدرت خرید کارگر به یک پنجم رسیده است

عباس داوری: با درود به این هموطنان، می خواهیم راهی نشان بدهیم، این رژیم مردم  ما را بر سر دو راهی قرار داده است یا فقیر آنهم با ذلت و خواری یا باید آمد و مبارزه کرد و این رژیم را سرنگون کرد. اینطور نیست که کارگران ما کاری نمی کنند خیر هر جایی که اتحاد هست مجبور می شوند به حقوق کارگران رسیدگی کنند مثلا پریروز کارگران نیشکر هفت تپه اعتصاب کردند و ایستادند و خواستار حقوق تعویق شده شان بودند توانستند بگیرند ولی این رژیم می خواهد ما کاری نکنیم و می خواهد هر اعتراضی را سرکوب کند ولی کار تک تک هموطنان این است که به آنها کمک کنند و صدای آنها را برسانند و صدای آنها را بازتاب کنند ما در شهرهای مختلف کانون های شورشی را می بینیم که با آتش به مراکز سرکوب و چپاول تهاجم می کنند. پس هستند ولی این رژیم نمی خواهد  ما ببینیم یک مقاومتی با این سترگی هست و زندانهای رژیم را نگاه کنید زندانیان سیاسی را نگاه کنید کانون های شورشی را نگاه کنید شوراهای مردمی را نگاه کنید که برای هموطنانشان از همه چیزشان می گذرند. ما باید با این ها همراه باشیم و باید صدایمان را برسانیم باید ایستادگی را انتخاب کنیم ونه ذلت

عباس داوری: ابتدا در باره نحوه تعیین حداقل دستمزد توضیحی بدهم که در همه کشورها هست ابتدا بایدسبد معیشتی را بگذارند سپس زندگی یک خانوار چهار نفره را حساب کنند با تمام جزییات باید محاسبه کرد یعنی یک خانوار چهار نفره هر چیزی که نیاز دارد را بایدحساب کرد که اینکار در تمام دنیا می کنند رژیم آمده یک شورای عالی کار درست کرده که ظاهرا سه طرف دارد یکی دولت و یکی نماینده کارفرما و یکی نماینده کارگران که نماینده دولت هم کارفرماست چونکه دولت و سپاه خودشان کارفرما هستند. آن نماینده هم که نماینده کارگران نیست. از زمانی که ربیعی  شکنجه گر معروف وزیر کار بود یعنی از سه سال پیش  نماینده کارگر را اخراج کرد. سبدی که درست کرده بودند و آنرا تصویب کرده بودند نزدیک به ۵ ملیون تومان میشد چونکه بقول خودشان ۴۰ درصد تورم بود و خیلی چیزها صعودی داشت در حالیکه تورم ۱۰۰ در صد بود ولی وقتی که اعلام کردند  و محمد شریعت مداری بعنوان وزیر کار با پررویی اعلام کرد که ۲۱ درصد افزایش داشته ایم در صورتیکه خودشان می گفتند ۴۰ درصد تورم دارند و بانک مرکزی می گوید ۴۰ درصد تورم است ولی او می گوید یک میلیون هشتصد سی وشش هزار تومان است بطور واقعی خط فقردر تهران مطابق نوشته های خودشان ۱۰ ملیون تومان است وقتی این خط فقر با سبدی که در نظر گرفته اند مقایسه می کنیم می شود یک پنجم آن یعنی پنج برابر فقیر تر است و این رژیم چیزی بعنوان حداقل دستمزد و غیرو نداردیعنی خودشان تعیین می کنند سپاه پاسداران هر چی داد آنرا تعیین می کنند

عباس داوری: شما به هر کشوری که نگاه کنید یک مقداری از بودجه اش را خارج کرده است و میزانی به کارگران و یا کسانی که از کار بیکار شده اند و یا نمی توانند سرکار بروند و یا قرنطینه هستند می دهد از ژاپن گرفته تا کشورهای فقیر به مردم حقوق می دهند مهم این است که به فکر مردمشان هستند مثلا مراکش یک کشور فقیری است در صورتیکه ما دومین گاز جهان را داریم و یا نفت ایران و ثروت های عجیب وغریبی که داریم ولی به مردم نمی دهد و دست این جنایت کاران است.مردم را بی سپر گذاشته اند و آنها را به میدان کرونا می فرستند تا تلف بشوند.