اوج گیری قیام مردم عراق پس از هلاکت قاسم سلیمانی
حدود ۳ماه و نیم از شروع قیام مردمی عراق برای رهایی از حاکمیتی وابسطه و فرقه‌گرا می‌گذرد. در این مدت، ملت عراق جانهای بسیاری را از دست داده و هزاران نفر هم مجروح و دستگیر شده‌اند. اما با هلاکت قاسم سلیمانی به عنوان فرمانده اصلی نیروهای نیابتی رژیم در عراق، در این روزها، قیام مردم عراق اوج دیگری گرفته است که نوک تیز حمله خود را نیز، متوجه مراکز و نشانه‌های رژیم آخوندی قرار داده‌اند.
پس از مدتی که قیام کنندگان عراقی با حفظ پایگاه انقلاب خود، یعنی میدان تحریر، به حاکمان فعلی فرصت دادند تا به خواسته‌های مردم گردن گذاشته و فرد مناسبی را برای نخست وزیری عراق مشخص نمایند، هیچ تحرک جدی از طرف حاکمان فعلی بوقوع نپیوست زیرا سعی داشتند با فرصت‌سوزی مردم را از حرکت انقلابی خود خسته کرده تا به خانه‌های خود برگردند.
اما از روز یکشنبه ۲۹ دیماه قیام مردم عراق علیه دستگاه فاسد حاکم و وابسته به رژیم آخوندی اوج تازه‌ای یافت و مردم به ویژه در استانهای جنوبی کشور به صورت گسترده به خیابانها ریخته و عکسهای منحوس قاسم سلیمانی و ابو مهدی مهندس را به آتش کشیدند. جوانان شورشی در نجف، مقر کتائب حزب‌الشیطان را به آتش کشیده و جاده‌های شهر حله را بستند. در ناصریه، خیابانهای اصلی شهر را مسدود کرده و در میدان طیران بغداد، در مقابل حملات وحشیانه نیروهای سرکوبگر ایستادند.
رژیم آخوندی پس از هلاکت قاسم سلیمانی به عنوان نوک پیکان جنگی‌اش در منطقه و خصوصا عراق، سعی کرد با مقتدا صدر خط انقلاب مردمی عراق را به انحراف بکشاند و این جنبش مردمی را به تجزیه صفوف بکشاند. در همین راستا بود که صدر برای جمعه ۴بهمن فراخوان یک تظاهرات ضد آمریکایی داد که از طرف مردم به آن وقعی نهاده نشد.
خامنه‌ای که با قیام آبانماه ایران کاملا شوکه شده و پیوند معنوی شعارهای مردم ایران و عراق را بوضوح دید و شنید، برای مقابله با قیام عراق دو خط موازی را در پیش گرفت: اول اینکه تلاش نمود جهت قیام را از روی رژیم، به سمت آمریکا منحرف نماید. دوم اینکه سعی کرد با تجزیه صفوف قیام کنندگان و خسته و مرعوب کردن آنها، خواسته اصلی مردم را دور بزند و بتواند بار دیگر مهره‌های خود را در درون حاکمیت عراق بچیند.
قاسم سلیمانی نفر اصلی خامنه‌ای برای پیش بردن چنین خطوطی بود که با به هلاکت رسیدن او، سیاست رژیم در عراق بطور جدی ضربه دید و نتوانست با مهره‌های جایگزین همان خط را ادامه دهد.
قیام کنندگان عراقی طی بیانیه‌ای خطاب به حاکمان کنونی، اتمام حجت کرده بودند که اگر تا شامگاه یکشنبه۲۹دی به خواسته‌هایشان پاسخی داده نشود، قیام وارد مرحله تازه‌ای خواهد شد و در سراسر کشور به نافرمانی و عصیان مدنی دست خواهند زد. به همین دلیل، از آنجا که به خواسته‌های مردم پاسخی داده نشده بود، مردم انقلابی عراق از صبح روز دوشنبه ۳۰ دی، در بغداد و سایر شهرها با بستن شاهراه‌ها و راه‌های منتهی به بغداد، تهدیدات خود را عملی کردند که در برخی نقاط هم با نیروهای سرکوبگر درگیر شدند که در نتیجه این درگیریها، چند نفر شهید و تعدادی نیز مجروح شدند.
روز گذشته از طرف برهم صالح رئیس جمهوری عراق، محمد توفیق علاوی برای نخست وزیری معرفی شد که بلافاصله از طرف مردم انقلابی مستقر در میدان تحریر رد شد. زیرا قیام کنندگان عراقی پیشاپیش مشخص نموده بودند که هر فردی که در حکومت فعلی و پیشین بوده را نخواهند پذیرفت. محمد توفیق علاوی نیز از جمله کسانی است که در دولت‌های قبلی دوبار پست وزارت ارتباطات را داشت. و به نزدیکی با رژیم ایران شناخته شده است.
بدون شک آنچه که موجب شکست سیاست رژیم برای بلعیدن عراق بوده، و علیرغم ۱۷ سال توطئه مستمر و کشتار و ارعاب نتوانسته است به نتیجه برسد، همانا آگاهی مردم عراق نسبت به ماهیت کثیف و اشغالگر حکومت آخوندی و همچنین شعله کشیدن قیام مردم ایران است. زیرا قیامهای موجود در ایران و عراق و لبنان، قیامی واحد در جبهه‌ای واحد بر علیه حاکمیت ولایت فقیه است که چون اختاپوسی چنگالهای خونین خود را در پیکره خلقهای منطقه فرو کرده است.
اما اکنون با خیزش‌های مستمر مردم ایران در قیامهای زنجیره‌ای خود، ملت عراق نیز به این درستی و یقین رسیده‌اند که تنها راه رهایی از دشمن اشغالگرشان، پایداری و استقامت است و رژیم آخوندی نیز در سراشیب سقوط قرار دارد و دیگر نمی‌تواند با مزدوران و نیروهای نیابتی خود در این کشورها قیامهای مقدس آنها را منحرف نموده و به شکست بکشاند.
