چرا مردم ایران هر روز فقیرتر می شوند؟
اقتصاد ایران سال‌هاست که با ترکیبی از کسری بودجه ساختاری، تحریم‌ها، فساد اداری، ناکارآمدی مدیریتی و نبود شفافیت مواجه است. این مجموعه عوامل، به‌ویژه در یک دهه اخیر، ساختار اقتصادی کشور را به نقطه‌ای رسانده که بسیاری آن را «بحرانی» توصیف می‌کنند. یکی از نشانه‌های این بحران، رشد مداوم تورم و کاهش قدرت خرید مردم است.
در این میان، وقتی پزشکیان رسما می گوید «کسری بودجه یعنی چاپ پول و مجبوریم پول چاپ کنیم»، این سخنان عملاً اعترافی آشکار به سیاست پولی غلط است؛ سیاستی که پیامد آن برای همه روشن است: تورم، کاهش ارزش پول ملی و گسترش فقر.. کسری بودجه؛ ریشه تورم‌های پیاپی
در اقتصاد، زمانی که درآمدهای دولت با مخارجش همخوان نباشد، کسری بودجه ایجاد می‌شود. راهکارهای سالم برای جبران کسری شامل: اصلاح ساختار مالیاتی،کاهش هزینه‌های زائد، جذب سرمایه‌گذاری، افزایش بهره‌وری
اما زمانی که دولت به جای اصلاحات اقتصادی، به چاپ پول بدون پشتوانه روی می‌آورد، نتیجه کاملاً مشخص است: افزایش پایه پولی و تورم.
این دقیقاً همان چرخه‌ای است که در ایران طی دهه گذشته بارها تکرار شده و اثرات آن بر زندگی مردم غیرقابل انکار است.
پول بدون پشتوانه خرج چه می‌شود؟
رژیم این پول را خرج موشکی و سرکوب مردم و نیابتی ها می کند ولی صرف‌نظر از اینکه پول بدون پشتوانه در کجا هزینه شود، هر ریالی که بدون پشتوانه و بدون خلق ارزش واقعی وارد چرخه اقتصادی شود، به بزرگ‌شدن نقدینگی و افزایش تورم منجر خواهد شد.
نتیجه مستقیم این وضعیت، سقوط بخش بزرگی از طبقه متوسط به زیر خط فقر است.
وقتی دولت برای جبران کسری، پول چاپ می‌کند:
ـ ارزش پول ملی کاهش می‌یابد
ـ قدرت خرید مردم کم می‌شود
ـ پس‌اندازهای مردم بی‌ارزش می‌شود
ـ امنیت روانی اقتصادی جامعه فرو می‌ریزد
این فرآیند نه‌تنها مردم را فقیرتر می‌کند، بلکه شکاف طبقاتی را عمیق‌تر و نارضایتی اجتماعی را گسترده‌تر می‌سازد.
وقتی فشار اقتصادی بر مردم افزایش می‌یابد، جامعه مانند فنری فشرده عمل می‌کند: هرچه فشار بیشتر، احتمال واکنش ناگهانی بیشتر. چاپ پول بدون پشتوانه یک مسکن موقت اما بسیار مخرب است؛ و ادامه آن می‌تواند اقتصاد را در مسیری غیرقابل بازگشت قرار دهد.
نتیجه اینکه اقتصاد به اصلاح نیاز دارد، نه چاپ پول و برای اصلاح ساختاری اقتصاد و معضلات جامعه در رژیم آخوندی، نقشه مسیری جز سرنگونی تام و تمام آن متصور نیست
ی. یزدی
