ابراهیم رییسی زیر آوار ویرانیها
حدود ۹ ماه از آغاز ریاست جمهوری ابراهیم رئیسی گذشته و او که قرار بود از اقتصاد ایران «آواربرداری» کند، حالا خودش و دولت «انقلابی» اش زیر آوار خرابیهایی که به بار آورده، گیر کرده است.
جمهوری اسلامی قرار بود با دولت انقلابی که به مردم تحمیل کرده، اقتصادش را نجات دهد؛ اما در ماه های گذشته طوفانی از گرانی ها ایران را در نوردیده و کمر اقشار محروم زیر بار فشار اقتصادی خم شده است.
درد بی دارویی مردم
این روزها صحنههای تلخ بی پناهی مردم ایران را میتوان در داروخانه ها دید؛ جایی که برای خرید دو-سه ورق قرصِ تولید داخل، دستشان میلرزد که نکند ته کارت بانکیشان پولی برای خرید آن نداشته باشند.
دارو به شدت گران شده و دود آن به چشم میلیونها ایرانی میرود که بر اثر سیاست های غلط جمهوری اسلامی، زیر خط فقر هستند. درد این مسئله برای آنها که تحت پوشش هیچگونه بیمهای نیستند، بیشتر است.
محمدعلی محسنی بندپی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس حکومتی ایران درباره گرانی دارو میگوید «وزارت بهداشت ادعا میکند که دارو گران نشده و برخی از مسئولان هم گرانی دارو را در ارتباط با موضوع حذف ارز دولتی نمیدانند. در این میان مردم به ویژه بیماران تاوان این گرانی را با مال و جان خود میدهند.»
اوضاع بحرانی ایران را میتوان از کلمه به کلمه حرفهای غلامعلی جعفرزاده ایمن آبادی، نماینده سابق مجلس مشاهده کرد: «بنده به شما قول میدهم که تا چندوقت دیگر وضعیت کشور به شدت بحرانی خواهد شد. مردم از همه جهات تحت فشار هستند؛ شما به من بگویید در کدام مورد خواست و نظر مردم اهمیت داشته است؟»
درباره؛ وضعیت دارو بیشتر بخوانید

گرانی کالاهای اساسی
دولت محبوب علی خامنه ای حتی نان خشک را هم از سفرههای مردم ربوده است. رئیسی با مردم کاری کرده که در تامین یک وعده غذای گرم با مشکلات اساسی مواجه هستند.
خامنه ای دیگر نمیتواند تقصیر را متوجه احمدی نژاد، روحانی یا مجلسِ اصلاح طلب بیندازد. حالا افرادی در رأس امور کشور هستند که به گفته او «مومن» و «انقلابی» محسوب می شوند؛ بنابراین، باید بپذیرد که کشور در بن بست حکومتِ یک دستی که ساخته گرفتار شده است.
شهروندان ایرانی برنج را در حکومت یک دست و قدرت یک کاسه شده خامنه ای کیلویی بیش از ۱۰۰ هزار تومان می خرند و برای مرغ دولتی در صفهای طولانی ساعتها منتظر میمانند.
گوشت، روغن، تخم مرغ و سایر کالاهای ضروری هم همین وضعیت را دارند.
آن عده معدودی که دستشان به دهانشان میرسد، مشکل چندانی ندارند، میماند آن اکثریت محروم که نه فقط توان خرید کالاهای اساسی ندارد، بلکه به طور اساسی در حال پرداخت تاوان خودخواهی و سیاستهای غلط حکومت هستند.
با این همه، تا اینجای کار مهمترین اقدام دولت رئیسی، حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی کالاهایی بوده که با زندگی مردم گره خورده است.
بسیاری از کارشناسان میگویند آثار منفی حذف ارز ترجیحی از کالاهای اساسی طی هفته های آینده خود را نشان میدهد؛ مسئلهای که میتواند منجر به بروز نارضایتی های عمومی شود، چنانکه مقامات امنیتی نیز در اسنادی که اخیرا به دست گروه سایبری «عدالت علی» افشا شد، درباره این مسئله ابراز نگرانی کردهاند.
سراشیبی اقتصادی ایران
رهبر جمهوری اسلامی روز ششم اردیبهشت در دیدار با آنچه «دانشجویان و اعضای تشکلهای دانشجویی» معرفی شد، ادعا کرد که آمریکا از هر لحاظ از جمله از نظر اقتصادی «ضعیف تر» شده است.
علی خامنه ای عادت کرده است که بحران های کشور را با فرافکنی و گاهی هم با طرح ادعاهایی درباره آمریکا، توجیه کند.
رهبر نظام اما هرگز درباره تورم دو رقمی، رشد غالبا منفی اقتصادی، شاخص بالای 50 درصدی فلاکت، نرخ بیکاری 25 درصدی فارغ التحصیلان دانشگاه و فقر دست کم 60 میلیون ایرانی پاسخ روشنی ندارد.
او توضیح نمی دهد که نتیجه صدها میلیارد دلار نفتی که فروخته چه بوده و کدام مشکلات زیرساختی را با این ثروت هنگفت حل کرده است.
خامنه ای در حالی اقتصاد آمریکا را ضعیفتر از ۲۰ سال پیش میداند که مردم ایران طی همین دو دهه بیش از دو سوم قدرت خریدشان را از دست داده اند.
اقتصاد ایران سراشیبی عجیبی را طی میکند و به طور مرتب فاصله میان سه دهک فقیر با سه دهک ثروتمند جامعه بیشتر و بیشتر می شود؛ مسئلهای که ریشه در سیاست های ناکارآمد حکومتی دارد که مدعی است در کنار چین و روسیه یکی از سه «عمود» در نظم نوین جهانی است.
مجتبی احمدی | تحلیلگر مسائل ایران







